Өнгөрсөн удаа бид “Үнэнийг хэрхэн эрэлхийлэх вэ” сэдэв дэх “орхих”-ыг хэрэгжүүлэх нэг арга зам болох “Өөрийнхөө болон Бурханы хоорондох саад тотгор, Бурханд хандах дайсагналаа орхих нь” гэдэгт хамаардаг, хүмүүс бие махбодтой болсон Бурханы талаар үзэл, төсөөлөлтэй байх асуудлын талаар нөхөрлөсөн, тийм үү? (Тийм.) Хүмүүс бие махбодтой болсон Бурханд хэрхэн хандах ёстой талаар бид нөхөрлөсөн. Тэгвэл өнгөрсөн удаа бид Бурхан бие махбодтой болохтой холбоотой ямар үнэний талаар нөхөрлөсөн бэ? (Өнгөрсөн удаа бид Бурхан хүмүүсийг уруу татдаггүйн нэг хэсэг болох Бурхан тодорхойгүй ярьдаггүй талаар, мөн байр сууринд хандах Бурханы хандлагын талаар нөхөрлөсөн.) Бид бие махбодтой болсон Бурханыг завхарсан хүн төрөлхтөнтэй адилтгаж үзэхгүй байх сэдвээр нөхөрлөсөн бөгөөд үүнд Бурхан хүмүүсийг уруу татдаггүй хамаарна, мөн бие махбодтой болсон Бурхан байр сууринд хэрхэн ханддаг талаар бид нөхөрлөсөн. Энэ сэдвийн талаар бид юу гэж нөхөрлөсөн бэ? Та нар юу мэдэж авснаа Надад хэл дээ. (Өнгөрсөнд би Бурханы ялгамж чанар бол Бүтээгчийн ялгамж чанар бөгөөд Түүний байр суурь маш өндөр гэж боддог байсан. Бурханы нөхөрлөлөөр дамжуулан би, Бурхан хэзээ ч өндөр байр суурьтай мэт биеэ авч явдаггүй, мөн энэ байр сууриасаа хэзээ ч таашаал авдаггүйг олж харсан. Түүнчлэн Бурхан энэ байр сууринаасаа болоод хүн төрөлхтнийг аврахаар төлөөс төлдөг юм биш; харин ингэснээрээ Тэрээр хүн төрөлхтний өмнө хүлээсэн хариуцлагаа биелүүлж байгаа хэрэг юм. Түүнээс гадна, хүн өндөр байр суурьтай бол эрх мэдэлтэй байдаг гэж би өнгөрсөнд боддог байлаа. Байр суурь нь үнэндээ ердөө л цол хэргэмийг төлөөлдөг бөгөөд хүн Бурханы гэрт удирдагч юм уу ажилчин байна гэдэг нь Бурхан тэр хүнд даалгавар, хариуцлага өгч байгаатай адил гэдгийг би Бурханы нөхөрлөлөөр л ухаарсан. Эдгээр нь Бурханы нөхөрлөлийг сонссоны дараа миний олж авсан ойлголт юм.) Би юу ч нөхөрлөлөө гэсэн, нэг талаар энэ нь төрөл бүрийн зүйлийн талаарх Бурханы үзэл бодол, зарчим юу болохыг, мөн Бурханы зан чанар-мөн чанарын ямар жинхэнэ илрэл, илчлэл байдгийг хүмүүст илүү тодорхой, үнэн зөв мэдүүлэхийн тулд юм—энэ бол хүмүүсийн мэдэх хэрэгтэй зүйл. Нөгөө талаар, энэ агуулгыг нөхөрлөх нь хүмүүст төрөл бүрийн зүйлд хандах зарим нэг зөв үзэл бодлыг өгч, тэдгээрт хандах, тэдгээрийг зохицуулах зарчмыг ойлгох боломжийг тэдэнд олгодог. Жишээ нь, Бурхан байр сууринд хэрхэн ханддагийг аваад үзье. Нэг талаар, энэ тухай нөхөрлөх нь Бурхан бие махбодтой болж, хүн төрөлхтний нэг болохоор газар дээр ирэх үедээ—өөрөөр хэлбэл, Тэрээр хэвийн хүн чанар дотор амьдрах үедээ—байр суурийн талаар ямар бодол, үзэлтэй байдгийг, мөн байр суурийг зохицуулах Түүний зарчим ямар байдгийг ойлгоход чамд тусална. Энэ бол хүмүүсийн ойлгох шаардлагатай зүйл юм. Нөгөө талаар, Бурхан байр сууринд хэрхэн ханддаг талаар нөхөрлөх нь мэдэх ёстой эдгээр үнэнийг нь зөвхөн хүмүүст ойлгуулахын тулд биш; илүү чухал нь, үнэнийг ойлгосныхоо дараа энэ асуудалд хандах, энэ асуудлыг зохицуулах зөв бодол, үзэл, мөн хэрэгжүүлэлтийн зарчимтай болгохын тулд юм. Товчхондоо, бид ямар ч төрлийн асуудлаар нөхөрлөлөө гэсэн, нэг талаар энэ нь ийм төрлийн асуудалд хандах зөв үзэл бодлыг чамд мэдүүлэх, нөгөө талаар ийм төрлийн асуудлыг зохицуулах хэрэгжүүлэлтийн зарчим болон хэрэгжүүлэлтийн замыг чамд мэдүүлэхийн тулд юм.

Бие махбодтой болсон Бурхан Бурханы ялгамж чанартай бөгөөд Бурханы сонгосон хүмүүсийн дунд байр суурьтай байдаг хэдий ч энэ байр суурь нь завхарсан хүмүүсийн ярьдаг байр сууриас тэс өөр юм. Бурханы хувьд, нэг талаар энэ байр суурь нь ердөө л үнэнтэй холбоотой үг хэллэг юм; нөгөө талаар, бие махбодтой болсон Бурханы амь болон мөн чанарын тухайд бол, энэ байр суурь нь ямар нэгэн албан тушаал биш, харин бие махбодтой болсон Бурханд байдаг амь-мөн чанарын үүднээс яригддаг зүйл юм. Тэгэхээр мөн чанартаа, завхарсан хүмүүсийн ярьдаг байр суурь нь бие махбодтой болсон Бурханы энэхүү байр сууриас үнэндээ өөр юм. Завхарсан хүн төрөлхтний дунд байр суурь гэж юу вэ? (Эрх мэдлийн бэлгэ тэмдэг.) Завхарсан хүн төрөлхтний дунд байр суурь нь хүний ялгамж чанар, мөн чанартай ямар ч хамаагүй; энэ нь ердөө л цол хэргэм юм. Жишээ нь, завхарсан хүн төрөлхтний дунд зарим хүн гүйцэтгэх захирал, менежер, эсвэл нийгмийн тодорхой байр суурьтай байдаг. Энэ нь ердөө л цол хэргэм, эсвэл хүмүүсийн дундах анги давхарга, зэрэг зиндаагаар хуваасан хэрэг бөгөөд хүний жинхэнэ ялгамж чанар, мөн чанартай ямар ч хамаагүй. Тиймээс, бие махбодтой болсон Бурханы хүмүүсийн дундах “байр суурь” гэгч нь хүний нийгэм дэх эрх баригчдынхтай адилгүй; Тэр бол эрх баригч биш, мөн ашиг сонирхол бүхий этгээд ч биш. Хүмүүсийн дунд Бурханы байр суурийг ердөө л Түүний мөн чанар, ялгамж чанарын үүднээс ярьдаг бөгөөд Бурханы ялгамж чанар, мөн чанарыг зөвхөн Бурханы амь болон Бурханы эрх мэдэл, хүч чадал, зан чанараас нь шалтгаалан ярьдаг. Бурханы байр суурь нь хүмүүсийн дундах нэг төрлийн цол хэргэм биш. Тиймээс, хүмүүс бие махбодтой болсон Бурханыг нийгмийн янз бүрийн давхаргын байр суурьтай хүмүүстэй адилтгаж үзэж болохгүй. Нийгмийн янз бүрийн давхаргын байр суурьтай хүмүүсийг аль анги давхаргад харьяалагддагаас нь үл хамааран нийтэд нь эрх баригч анги гэж нэрлэдэг. Эрх баригч ангийн мөн чанар нь, нэг талаар тэд байр сууриндаа тохирсон ажилтай байдаг; нөгөө талаар, ямар цаг үе, нийгмийн орчин байхаас үл хамааран энэ эрх баригч анги нь үндсэндээ хүмүүсийн дундах удирдагчид, шилдгүүд, ашиг сонирхол бүхий хүмүүс гэх мэтээс бүрддэг. Ялангуяа, зуу гаруй жилийн өмнө ийм байсан—нийгэмд байр суурь, нэр хүндтэй эрх баригч ангийн дийлэнх олонх нь ашиг сонирхол бүхий хүмүүс байв. Тэгвэл “ашиг сонирхол бүхий хүмүүс” гэж юу гэсэн үг вэ? Энэ нь эрх мэдэл, байр сууриа ашиглан өөрсдөдөө ашиг хонжоо хайдаг хүмүүсийг хэлж байгаа юм. Тэд ямар аргаар ашиг хонжоо хайдаг вэ? Улс төрийн нөлөө, эрх мэдлээрээ дамжуулан тэд харьяат хүмүүсээ захирдаг; тэдний ноёрхол, засаглал дор эдгээр харьяат хүмүүс тэдэнд алба гувчуур, тодруулбал татвар төлдөг. Гэвч бие махбодтой болсон Бурханы байр суурь болон эрх баригч ангийн байр суурийн хооронд мөн чанарын ялгаа бий. Нийгэмд, эсвэл бүлэг хүмүүсийн дунд тэд ямар анги давхаргын эрх баригчид, эсвэл эрх мэдэл, байр суурьтай хувь хүмүүс байхаас үл хамааран эрх баригч ангийн байр суурь нь ердөө л албан тушаал, цол хэргэм юм. Тэд зөвхөн өөрсдийнхөө захирдаг хүмүүсийг, эсвэл засаглал, удирдлагынхаа хүрээнд байгаа хүмүүсийг энгийнээр засагладаг—өргөн утгаараа үүнийг захирах гэж нэрлэдэг бөгөөд явцуу утгаараа үүнийг засаглах, удирдах гэж нэрлэдэг. Тэд захирч, засаглаж, удирдах замаар байр суурийнх нь авчирдаг эрх мэдэл болон янз бүрийн ашиг тусыг олж авдаг. Бие махбодтой болсон Бурхан Бурханы ялгамж чанар, мөн чанарыг эзэмшдэг, Бурханы байр суурьтай хэдий ч Түүний хийдэг ажил, ажлынх нь мөн чанар, мөн байр суурийнх нь мөн чанар өөрөө нийгэм болон хүн төрөлхтний дундах янз бүрийн эрх баригч анги давхаргынхнаас өөр юм. Бие махбодтой болсон Бурханы хүмүүс дээр хийдэг ажил нь тэднийг захирах юм уу удирдах явдал биш, харин тэднийг удирдан чиглүүлэх, хангах, залж чиглүүлэх, дэмжих, туслах, засах, шүүх, гэсгээх явдал юм. Энэ бүх ажлыг хийх Бурханы зорилго нь хүмүүсийг завхарсан зан чанараа хаяж, түүнээс ангижрах боломжтой болгох явдал юм. Түүний хүмүүс дээр хийдэг бүх ажлын хамгийн үндсэн шинж чанар нь хүмүүсийг Бурханы өмнө авчрахын тулд үнэн болон амиар хангах явдал юм. Энэ бол Түүний хийдэг ажил. Тэрээр газар дээр Бурханы гүйцэтгэж, айлдахыг хүсдэг ажил, үгийг авч, тэр ажлыг хүмүүс дээр гүйцэтгэж, тэр үгийг хүмүүст айлддаг, ингэснээр тэд сонсож, ойлгож, хэрэгжүүлэх замтай болж, эцэст нь завхарсан зан чанараа хаяж, Бурханыг дуулгавартай дагаж, Бурханыг үнэхээр шүтэн мөргөдөг хүмүүс болж чадна. Энэ үйл явцад завхарсан хүмүүсийн бие махбодтой болсон Бурханаас олж авдаг зүйл нь юун түрүүнд үнэний хангалт, амийн хангалт, замын хангалт байдаг. Эцэст нь тэд Бурханыг үнэхээр дуулгавартай дагаж, жинхэнэ бүтээгдсэн зүйл—стандартад нийцсэн бүтээгдсэн зүйл—болж, Бурханыг хангалуун байлгаж, Бурханд сайшаагдаж, хүлээн зөвшөөрөгдөж, Бурханыг шүтэн мөргөдөг хүмүүс болж чаддаг. Эдгээр нь хүмүүсийн бие махбодтой болсон Бурханаас олж авдаг зүйлс юм. Бие махбодтой болсон Бурханд ийм байр суурь байдаг бөгөөд энэ ажлыг хийсэн хэдий ч Тэрээр хүн төрөлхтний алба гувчуурыг эдэлдэггүй. Бие махбодтой болсон Бурхан байр суурьтай хэдий ч эрх баригч анги давхаргынхны аль нэгнийх нь эдэлдэг байр суурийн ашиг тусыг эдэлдэггүй, мөн байр суурийн Өөрт нь олгодог янз бүрийн өгөөмөр хангамжийг ч эдэлдэггүй. Тиймээс, бие махбодтой болсон Бурханд бие махбодтой болсон Бурханы байр суурь байдаг хэдий ч Тэрээр ашиг сонирхол бүхий этгээд биш, мөн мөлжигч анги давхаргын нэг хэсэг ч биш. Ажлаа хийхдээ—яг л тэнгэр дэх Бурхан, Бурханы Сүнс бүх хүн төрөлхтнийг залж чиглүүлдэгтэй адилаар—бие махбодтой болсон Бурхан хүн төрөлхтнийг хангаж, залж чиглүүлж, дэмжиж, тусалдаг бөгөөд хүн төрөлхтнөөс материаллаг болон материаллаг бус ямар ч зүйлийг хэзээ ч шаарддаггүй. Тиймээс, бие махбодтой болсон Бурхан ажиллахаар хүмүүсийн дунд ирэх үедээ, хүмүүсийн нүдээрээ хардаг байр суурьтай, эсвэл тэдний бодол, үзлийн дагуух байр суурьтай байсан ч гэсэн хүмүүсээс алба гувчуур эдэлдэггүй. Түүний хийдэг ажил болон хүн төрөлхтнийг хангах хангалт нь үнэ төлбөргүй байдаг; Тэрээр хүн төрөлхтнөөс ямар ч хураамж, татвар, хөлс шаарддаггүй. Өнөөг хүртэл та нар Түүнд ганц зоос ч болов өгсөн үү? (Үгүй.) Та нар номлол сонсохын тулд хэзээ нэгэн цагт мөнгө төлж байсан уу? (Үгүй.) Манай цуглааны газруудад нэвтрэх карт шаарддаггүй, цуглаанд оролцохын тулд та нар тасалбар худалдаж авах шаардлагагүй, мөн ганц ч зоос төлөх шаардлагагүй. Үүнээс гадна, та нарын уншдаг ном, үздэг видео, сонсдог номлолын бичлэг бүгд үнэ төлбөргүй. Та нараас хэзээ ч ганц зоос ч нэхэж байгаагүй. Тийм биш гэж үү? (Тийм.) Хэнээс ч ганц зоос ч нэхэж байгаагүй; бүх зүйл үнэ төлбөргүй. Зарим хүн: “Хувийн өргөл нь орлогын тодорхой хувь байх ёстой юу?” гэж асуудаг. Тийм биш; өргөлийг бүгдийг нь сайн дураараа өгдөг. Аравны нэгийн өргөл бол ердөө л итгэгчдийн өргөх учиртай зүйл, гэхдээ хүн орлогынхоо аравны нэг, эсвэл тавны нэгийг өргөхөөс үл хамааран энэ нь бүхэлдээ сайн дурын хэрэг юм. Түүнээс гадна, Бурханд итгэдэг олон хүн өргөх учиртай зүйлээ хэзээ ч өргөж байгаагүй хэрнээ цуглаанд оролцсоор, Бурханы үгийг уншиж, номлол сонссоор байж чаддаг. Хэзээ ч өргөл өргөж байгаагүй гэдгээс нь болоод ганц ч хүний номлол сонсох эрх, цуглаанд оролцох эрх, эсвэл үүргээ гүйцэтгэх эрхийг нь хасаж байгаагүй—хэнд ч ийм зүйл тохиолдоогүй биз дээ? (Тийм.)

Хуулийн эрин үеэс өнөөгийн Хаанчлалын эрин үе хүртэл Бурхан хүн төрөлхтнийг тууштай хангасаар ирсэн. Бурханы Сүнс хүн төрөлхтөнд айлдаж эхэлсэн үеэс Бурхан эхний удаа бие махбодтой болох, дараа нь Бурхан хоёр дахь удаагаа бие махбодтой болох хүртэл Бурхан тоо томшгүй олон үг айлдаж, мөн хүн төрөлхтөн дээр тооцоолохын аргагүй их ажил хийсэн. Тэрээр маш олон үг айлдаж, хүн төрөлхтнийг маш ихээр хангасан—энэ нь аль хэдийн хэмжээлшгүй их болсон. Тэгвэл Бурхан хэзээ нэгэн цагт хүмүүсээс ганц зоос шаардаж байсан уу? Тэр хэзээ ч тэгж байгаагүй. Тэр байтугай хүмүүсээс ганц шуудай үр тариа ч шаардаж байгаагүй; Тэр ердөө л хүмүүсийг ийнхүү тасралтгүй, үнэ төлбөргүй хангадаг. Бие махбодтой болсон Бурхан байна уу, эсвэл Бурхан Өөрөө байна уу, Тэр дээд байр суурьтай хэдий ч хүн төрөлхтнийг үнэ төлбөргүйгээр хангадаг. Түүгээр ч барахгүй, бие махбодтой болсон Бурхан хүмүүстэй эрх тэгш харилцаж, хүмүүсийг зүрх сэтгэлээсээ, нүүр тулан хангадаг бөгөөд тэднийг удирдан чиглүүлдэг арга барил нь бүр ч илүү бодитой байдаг. Бурхан алхам бүрд удирдан чиглүүлж, ажил бүрийг биечлэн удирдан чиглүүлдэг. Түүнээс гадна, Бурхан ажлаа хийхдээ орлон тоглогч ашигладаггүй; Бурхан Өөрөө биечлэн хийдэг. Хүний хэлээр бол үүнийг гавьяатай нэгэнд эелдэг даруугаар хандах, эсвэл хүмүүсийн дунд зүсээ хувирган явах гэж нэрлэнэ. Бурхан ярьж, ажиллахаар хүмүүсийн дунд Өөрийн биеэр ирж, хүмүүсийн дунд амьдарч, тэдэнтэй нүүр тулдаг. Хүмүүс Бурханы дуу хоолойг чихээрээ сонсож, Бурханы хийдэг ажлыг нүдээрээ харж, Бурханы хийдэг ажлыг биечлэн туулж чаддаг. Хэдийгээр хүмүүст Бурхан байр суурьтай, өөрсдөө Бурханаас хол зайтай байгаа мэт санагддаг ч Бурханы хувьд хүмүүсийн хардаг, эсвэл мэдэрдэг шиг тийм зай байдаггүй. Бурхан Өөрийгөө Бурханы ялгамж чанартай гэж биеэ авч явж, хүн төрөлхтнийг дээрээс дорд үздэггүй, харин ч хүмүүстэй эрх тэгш байдлаар ярьж, ажилладаг. Олон жилийн турш та нартай цуглаан дээр Би ингэж л ярьж, нөхөрлөж ирсэн биш үү? Би их зан гаргадаггүй, мөн Надад агуу эрх мэдэл, өндөр байр суурь бий гэж хэзээ ч мэдэрч байгаагүй; Надад тийм мэдрэмж байдаггүй, Би ингэж ажиллаж ч байгаагүй. Завхарсан хүмүүс завхралаар дүүрэн, Бурханд чиглэсэн дайсагналаар дүүрэн, Бурханы дайснууд хэдий ч Бурхан хүмүүсийг аврахаар ажиллахдаа хүмүүст тэвчээр, хүлээцтэй байдал, өршөөл, хайр энэрлээр дүүрэн байдаг. Хүмүүс дээр ажиллаж, тэдэнтэй ярихдаа Тэрээр хайраар дүүрэн байдаг—тэр ч бүү хэл, Тэрээр үүнийг уйгагүй, чин сэтгэлээсээ хийдэг гэж хэлж болно. Хүмүүст юу хэрэгтэй байна, Бурхан тэдэнд түүнийг нь харамгүй хангадаг. Тэр хүмүүстэй оньсогоор ярьдаггүй, мөн тэднийг түгшээж хүлээлгэдэггүй, харин бодож байгаа бүхнээ хэлдэг. Тэрээр та нарын ойлгох ёстой үнэнийг ганц ч өгүүлбэр орхилгүйгээр хангадаг. Энэ нь та нарын ухамсарлаж чадах зүйл л бол Тэрээр өчүүхэн ч нууж хаадаггүй. Тэр та нарыг эдгээр үнэнийг олж авахыг зөвшөөрч, та нарт тодорхой болгож, та нарт ойлгуулдаг. Ялангуяа та нарын ойлгодоггүй, төөрөлддөг асуудлын тухайд Тэрээр бүр ч илүү уйгагүй, чин сэтгэлээсээ тэдгээрийг дахин дахин тайлбарлаж, та нарыг ойлгох хүртэл дахин дахин онцолдог. Тиймээс, бие махбодтой болсон Бурханы хийдэг ажил болон Бурханы Сүнсний хийдэг ажил үргэлж адилхан байсаар ирсэн. Түүний авардаг нь завхарсан хүн төрөлхтөн хэдий ч Бурхан хүн төрөлхтнийг хэзээ ч дорд үзэж байгаагүй. Хүн, Бурхан хоёр мөн чанар болон амийн хувьд ялгаатай, тэс өөр хэдий ч хүнд хандах Бурханы хандлагын тухайд бол Бурхан хэзээ ч хүнд Өөрийн дайсан, үнэхээр завхарсан хүн төрөлхтөн, эсвэл жигшин голох бай мэт хандаж байгаагүй. Харин ч Бурхан хүнд Өөрийнх нь ажил, авралыг хүлээн авагч мэт ханддаг. Үүнээс гадна, илүү чухал нэг зүйл бол, хүнтэй ярих үеийн Бурханы хандлага, сэтгэл санаа, мөн хүнээс хүлээх хүлээлтийн хувьд Бурхан хүнд гэр бүл мэт ханддаг. Тиймээс, хүн өөрөө Бурханы байр суурийг хэрхэн үздэгээс үл хамааран Бурхан хэзээ ч дээгүүр байр сууринд зогсож, хүн төрөлхтнийг өндөр байр суурийн дурангаар харж байгаагүй, харин ч Өөрийгөө хүнтэй эн тэнцүү түвшинд тавьсан, тэр ч байтугай хүнтэй удаан, илэн далангүй ярилцаж чаддаг; Хүн, Тэр хоёрын хооронд ямар ч зай байхгүй, байр суурийн ялгаа байхгүй. Хүн төрөлхтөнд хандах Бурханы хандлага болон Бурханы хийсэн бүх ажлыг харахад, бие махбодтой болсон Бурхан Бурханы мөн чанар болон Бурханы амийг эзэмшдэг учраас л Тэрээр гаднаа жирийн хүн мэт харагддаг ч эрх баригч анги давхаргынхны аль нэгнээс өөр сэтгэлгээгээр хүн төрөлхтөнд хандаж чаддаг. Гагцхүү бие махбодтой болсон Бурхан л үүнийг хийж чадна; ямар ч хүн үүнийг хийж чадахгүй, эрх баригч анги давхаргынхнаас хэн ч бүр ч чадахгүй. Бурхан хүнд ямар үг айлдаж, хүн дээр ямар ажил хийснээс үл хамааран, хүнээс ямар ч ашиг тус шаарддаггүйгээс гадна, бүр ч чухал зүйл нь Бурхан хүнд ойлгох ёстой үнэнийг нь, хэрэгжүүлэх ёстой замыг нь, мөн ойлгох ёстой урагшлах чиглэлийг нь илүү ихээр хайрласан. Үүний зэрэгцээ Бурхан бас хүнд өдөр тутмын амьдралд нь хэрэгтэй зүйлсийг наад захын хэрэгцээ болгон хайрласан. Бурхан бол хүний амийн эх сурвалж төдийгүй амьжиргааны эх сурвалж юм. Тийм биш гэж үү? (Тийм.) Зарим хүн үргэлж: “Би энэ олон жилийн турш Төгс Хүчит Бурханыг дагаж, үүргээ гүйцэтгэхийн тулд өөрийн ирээдүй, сургууль, гэрлэлтээ орхисон хэр нь өнөөг хүртэл юу ч олж авсангүй” гэж боддог. Тэгээд тэд харамсаж, гомдоллодог. Энэ нь ялангуяа зайлуулагдсан зарим хүн, баривчлагдаж, шоронд хоригдсон хүмүүсийн хувьд үнэн байдаг—тэд энэ олон жил Бурханд итгээд юу ч олж аваагүй гэж боддог. Надад хэл дээ, энэ үзэл бодол зөв үү? (Үгүй.) Ямар утгаараа буруу вэ? Тэд Бурханд итгэснээрээ үнэндээ юу олж авах ёстойгоо мэддэггүй. Тэд мөнгө, алдар нэр, ашиг хонжоо, байр суурь гэх мэт нүдэнд харагдаж, гарт баригдах зүйлсийг олж авах ёстой, хэрвээ эдгээр зүйлийг олж аваагүй бол юу ч олж аваагүй гэж боддог. Үнэндээ Бурхан хүнд маш олон үнэнийг хайрладаг; тэр хүмүүс үнэнийг эрэлхийлээгүй, эсвэл үнэнийг хүлээн аваагүй учраас л юу ч олж аваагүй юм. Хэрвээ тэд энэ олон жилийн турш үүргээ гүйцэтгэх явцдаа үнэнийг эрэлхийлж, үнэнийг хүлээн авч, Бурханы тэдэнд зориулан бүрдүүлсэн орчныг дуулгавартай дагаж чадсан бол гарцаагүй зарим үнэнийг ойлгож, Бурханы талаар зарим нэг мэдлэгтэй болох байсан. Хэдийгээр тэд материаллаг зүйл олж аваагүй байж болох ч илүү үнэ цэнтэй зүйлс, хүний ертөнц дэх хамгийн үнэтэй зүйлсийг—ямар ч их мөнгө, материаллаг ашиг тусаар сольшгүй зүйлсийг—олж авах байсан.

Хүмүүсийн дунд ажлаа хийх үедээ бие махбодтой болсон Бурхан хүмүүсийн нүдэнд байр суурьтай байдаг хэдий ч хүн төрөлхтний дундах байр суурьтай хүмүүс шиг байр суурийн ашиг тус, хүмүүсийн өргөсөн алба гувчуур, эсвэл байр суурийн Өөрт нь авчрах эрх мэдэл, эсвэл ямар ч хэлбэрийн таатай хандлагыг эдэлдэггүй. Мөн Тэрээр хүн төрөлхтний дундах байр суурьтай хүмүүс шиг ихэмсэг бардам авирлаж, тушаал буулгаж, эсвэл дээгүүр албан тушаалаас энэ байр суурийг эдэлдэггүй. Яг эсрэгээрээ: Тэрээр дээгүүр албан тушаалыг авдаггүйгээр үл барам, хүмүүст эрх тэгш хандаж, тэдний хэрэгцээг хангахын тулд тэдний дунд амьдардаг. Хүмүүсийн хэрэгцээг амь-оролтын хувьд хангахаас гадна, Тэрээр тэдний өдөр тутмын амьдрал дахь зарим нэмэлт хэрэгцээг ч хангадаг. Бие махбодтой болсон Бурхан бас тохиромжтой үед, эсвэл шаардлагатай үед хүмүүсийн өдөр тутмын амьдрал, ажилд оролцож, та нарт хэвийн, эмх цэгцтэй амьдрахад тусалж, үүргээ сайн гүйцэтгэхэд та нарыг чиглүүлж, тусалдаг. Тиймээс, аль ч өнцгөөс нь харсан, бие махбодтой болсон Бурхан онцгой байр суурь эзэмшдэг хэдий ч байр сууринд хэрхэн ханддаг нь байр суурьтай ямар ч хүнийхтэй адилгүй. Тэрээр энэ байр суурийг эзэмшдэг хэдий ч хийдэг ажилдаа, өдөр тутмын амьдралдаа, мөн хүмүүст хэрхэн хандах зарчимдаа ердөө л хариуцлагаа биелүүлж байдаг. Бие махбодтой болсон Бурхан Өөрийнхөө хувьд үйлчлэлээ гүйцэтгэж байгаа бөгөөд хүн төрөлхтний хувьд хариуцлагаа биелүүлж байгаа юм. Тэрээр бие махбодтой болсон Бурханы байр суурийг эзэмшиж буйн үндсэн дээр хүн төрөлхтний өмнө хүлээсэн бие махбодтой болсон Бурханы хариуцлагыг биелүүлдэг. Нэг талаар, хүн төрөлхтний өмнө хүлээсэн Түүний хариуцлага нь хүмүүст амийнх нь хувьд хамгийн их хэрэгтэй байгаа үнэнийг хангах явдал юм; нөгөө талаар, энэ нь тэдний хэвийн хүн чанарт дутагдаж байгаа зүйлийг нөхөж, хүмүүсийг хэвийн хүн чанартай хүмүүст байх ёстой зарчмын дагуу амьдарч чаддаг болгохын тулд залж чиглүүлэх явдал юм. Энэ бол Миний биелүүлэх ёстой хариуцлага. Гэвч зарим хүн Намайг ингэж хэлэхийг сонсоод зүрх сэтгэлдээ: “Бид бүгд насанд хүрсэн хүмүүс, өдөр тутмын амьдралд тохиолддог энэ бүх зүйлийг ойлгодог. Бидэнд үнэхээр Таны удирдамж хэрэгтэй гэж үү?” хэмээн боддог. Та нар бүгд насанд хүрсэн хүмүүс хэдий ч өдөр тутмын амьдралдаа хэтэрхий олон дутагдал гаргадаг бөгөөд хэвийн хүн чанарын стандартад нийцэхэд дэндүү хол байна. Өөр юу ч ярихгүй байлаа гэхэд, өдөр тутмын амьдралдаа эрүүл, зохистой хооллох нь л та нарын хувьд хангалттай хэцүү байдаг. Заримдаа, та нарт энэ тал дээр асуудал байгааг санаандгүй харах үедээ Би та нарт бодож үзэх бага зэрэг удирдамж, зөвлөгөө өгдөг. Түүнээс гадна, та нар хүний амьдралтай холбоотой хэрэг явдлыг хэрхэн зохицуулдаг тухайд, та нарт энэ тал дээр асуудал байгааг хэрвээ Би харж, эсвэл сонсвол—эсвэл та нарын тэр асуудалтай Би тулгарвал—Би бас та нарт зөвлөгөө өгч, асуудлыг нягталж үзэхэд тань тусалж, буруу үзэл бодол, хэрэгжүүлэлтийг тань засаж, та нарт зарим зарчмыг өгч, биеэ хэрхэн авч явах, эдгээр хэрэг явдлыг хэрхэн зохицуулахыг хэлж өгнө. Хэдийгээр Миний туулж, зохицуулж байгаагүй зарим онцгой хэрэг явдал байдаг ч тийм зүйлтэй тулгарах үедээ Би зарчмыг ухамсарлаж чаддаг. Би юу хийхээ мэддэг; Би та нарт асуудлыг нягталж үзэхэд тусалж, та нарт сануулга, зөвлөгөө өгнө, ингэснээр та нар амьдралд тохиолддог янз бүрийн хэрэг явдалд хэвийн хүн чанарын зарчим, стандартын дагуу үйлдэж чадна. Мөс чанарынхаа эсрэг бүү яв, ёс суртахууны хил хязгаарыг бүү дав. Та нар хийж байгаа зүйлдээ ухаалаг байх ёстой; үл итгэгчид шиг цадиггүй бүү авирла, харин ч дүрмийг баримталж, мөс чанарынхаа эсрэг явахгүй, ёс суртахууны хил хязгаарыг давахгүй байх хамгийн үндсэн зарчимд тулгуурлан хэрэг явдлыг зохицуул. Би эдгээр зүйлийг харах үедээ та нарт бас зааж хэлж өгч, асуудлыг нягталж үзэхэд тань тусалж, өдөр тутмын амьдралын тань наад захын хэрэгцээг зохицуулна. Энэ нь зан авираа болон хэвийн хүн чанарын мөс чанар, эрүүл ухаанаа зохицуулахад та нарт ашиг тустай. Зарим хүн: “Та өндөр боловсролтой биш, гадаад ертөнц дэх олон хэрэг явдалд оролцож байгаагүй, бас нийгэм дэх тоглоомын дүрмийг ойлгодоггүй. Та биднийг зохицуулах ямар эрхтэй юм бэ?” гэж хэлж магадгүй. Би Өөрийгөө чамайг зохицуулах шаардлага хангасан гэж хэлнэ. Хэдийгээр Би гадаад ертөнц дэх тэдгээр зүйлсэд оролцдоггүй ч хүний алхдаг зам, хүний эрэлхийлэл, үнэн-зарчимтай холбоотой хэрэг явдлын тухайд Би эдгээр зүйл дээр та нарт тусалж чадна. Би зарчмыг мэддэг, мөн хүний биеэ авч явах хил хязгаар хаана байх ёстойг мэддэг. Чи энэ хил хязгаарыг давсан уу, эсвэл зарчмыг зөрчсөн үү гэдгийг Би зүрх сэтгэлдээ тодорхой мэддэг. Би мэддэг, харин чи мэддэггүй. Чи яагаад үүнийг мэддэггүй вэ? Яагаад гэвэл, чи завхарсан зан чанартаа амьдардаг бөгөөд ертөнцийн янз бүрийн хорон муу чиг хандлагад гүнээ автсан байдаг. Түүнчлэн ихэнх хүн эрүүл мөс чанар, эрүүл ухаангүй байдаг тул үргэлж далимдуулах дуртай, үргэлж зальжин байж, боломжийг ашиглан дөт зам хайж, цоорхойг ашиглахыг оролддог. Тэд давуу тал олж авахын тулд хууль зөрчихийн наахнуур ч явдаг бөгөөд ямар нэгэн жигшүүртэй, олиггүй зүйл хэрхэн хийх талаар үргэлж боддог. Чамайг ийм зүйл хийхийг хүсэж байгааг харах үедээ Би чамд зааж хэлж өгч, чиний өмнөөс нягталж үзээд, тэгж үйлдэхгүй байхыг чамд сануулна. Хэрвээ Би чамд сануулахгүй, эсвэл чиний өмнөөс нягталж үзэхгүй бол чи хийж байгаа зүйлээ үргэлж зөв зүйтэй гэж бодно. Чи ямар учраас зөвтгөдөг вэ? “Шүтлэггүй хүмүүс бүгд ингэдэг, тэгэхэд бид яагаад болохгүй гэж? Бид яагаад хохирол амсах ёстой юм бэ?” гэх итгэл үнэмшлийнхээ улмаас. Үүнийг хохирол амсах гэдэггүй; үүнийг дүрмийг дагах гэдэг юм. Биеэ авч явахдаа мөс чанарын хил хязгаарыг сахих нь хүний хийх ёстой зүйл; энэ нь хохирол амсаж байгаа хэрэг биш. Энэ бол Миний зарчим. Чи хохирол амсахаас үргэлж айдаг, түүгээр ч барахгүй чи бас давуу тал олж авч, цоорхойг ашиглахыг идэвхтэйгээр оролддог. Үүнийг зохицуулах шаардлагатай, үүнийг засах шаардлагатай. Тиймээс, хэн нэгэн аливааг ингэж зохицуулах шинжтэй харагдаж байгааг харах үедээ Би тэгэхгүй байхыг тэдэнд хурдан сануулдаг; тэгж авирлах нь ой гутам байдаг. Тэрхүү өчүүхэн давуу талыг олж авах үедээ чи зүрх сэтгэлдээ бардамнаж, сэтгэл хангалуун байдаг ч ингэхдээ чи юугаа худалддаг вэ? Чи мөс чанар, ёс жудгаа худалддаг бөгөөд үүнээс болж чи Бурханаас “муу үнэлгээ” авдаг. Энэ нэг муу үнэлгээ хэчнээн олон сайн үйлийг үгүй хийж чадахыг чи мэдэх үү? Чи мэддэггүй, бас үүнийг мэдэрдэггүй. Чи мэддэггүй, энэ талаар ямар ч ухамсаргүй байдаг учраас Би чамд сануулах ёстой. Эгзэгтэй мөчид, эгзэгтэй хэрэг явдал дээр Би урагш гарч, тэгж үйлдэж болохгүй, дүрмийг дагах ёстой, завшиж болохгүй гэдгийг чамд хэлэх ёстой. Эдгээр хэрэг явдал дээр Би чамайг хазаарлахын тулд байр сууриа ашиглаагүй, харин ч чамтай зарчмуудыг нөхөрлөж, зан авираа зохицуулахад чинь тусалж, мөс чанарыг чинь ухамсарлуулж, чамайг мөс чанар, ухаалаг байдлын стандарттай болгож, амьдрал дахь хүний зөв зорилго, чиглэл юу байх ёстойг чамд харуулж байгаа юм. Тэгээд чи дахин тэгж үйлдэх талаар бодох үедээ мөс чанартайгаа эвлэрч чадахгүй; нүүр чинь улайж, тиймэрхүү зүйл хийх бодол чамайг ичээнэ. Ийм байдлаар, үүнийг чамд хэлэх Миний зорилго биелж, зорьсон үр дүндээ хүрдэг. Үүнийг зохицуулалт гэж нэрлэдэг.

Чуулганы ажилд хамааралгүй жижиг сажиг хэрэг явдалд Би ерөнхийдөө оролцдоггүй, гэхдээ Бурханы сонгосон хүмүүсийн бие махбод болон сэтгэл санааны эрүүл мэндтэй холбоотой зарим хэрэг явдал дээр Би хааяа хэдэн үг хэлж, зарим нэг зөвлөгөө өгдөг. Тэгвэл Би ямар ялгамж чанараар, ямар байр суурьтайгаар эдгээр хэрэг явдалд оролцдог вэ? Эцэг эхийн хувиар уу? Овгийн ахлагчийн хувиар уу? Хоньчны хувиар уу? Удирдагчийн хувиар уу? Эсвэл чиний даргын хувиар уу? Би эдгээрийн аль нь ч биш гэж бодож байна. Тэгвэл ийм хэрэг явдалд Би ямар үүрэг гүйцэтгэдэг вэ? Юун түрүүнд, энд байр суурийн ялгаа байхгүй; Би хариуцлагаа ухамсарласны улмаас үг хэлж, үйлддэг. Чамд юу ч тохиолдсон бай, Би анзаарч, мэдэж л байвал чамайг зөв замд хөтөлж, мөс чанарынхаа дагуу, энэхүү хамгийн наад захын, үндсэн хил хязгаарт тулгуурлан үйлдэж чаддаг болгоно. Энэ нь чиний зан авирыг зохицуулж, чиний санаа зорилгыг засах бөгөөд чамайг амьдралыг үзэх зөв үзэлтэй болгож, иймэрхүү зүйлийг зохицуулж, иймэрхүү асуудлыг зөв байр суурь, өнцгөөс харж чаддаг болгоно. Би чамд асуудлыг нягталж үзэхэд тусална. Би чамд асуудлыг нягталж өгөх үед чиний өөрийгөө хүндлэх сэтгэл, бардам занд сэв суусан мэт чамд санагдаж болох ч Би чамайг эрхлүүлж, чамд бялдуучилдаггүй; Би чамтай эн тэнцүү түвшинд зогсож, чиний өмнө хүлээсэн хариуцлагаа ухамсарлан чамд тусалдаг. Энэ арга барилын талаар та нар юу гэж бодож байна вэ? (Сайн арга барил байна.) Би чамд хоосон сүржин санаа чалчдаггүй, уриа лоозон ч хашхирдаггүй—Би зүгээр л тодорхой нэг зүйлийг хэрхэн хийх, түүнийг хэрхэн зөв зохистой хийхийг чамд хэлж өгч, сайн муу талыг нь чамд тодорхой тайлбарлаж өгдөг. Чиний өнцгөөс харвал, Миний хэлдэг үг энгийн бөгөөд жирийн байдаг. Тэдгээр нь ямар ч гүн гүнзгий мэдлэг, гүн ухаан, эсвэл онол агуулаагүй, зүгээр л энгийн үг хэллэг юм. Гэхдээ тэдгээрийг сонссоны дараа чи замтай болж, хэрхэн үйлдэхээ мэддэг. Хүмүүсийн нүдэнд бие махбодтой болсон Бурхан ер бусын байр суурьтай, мөн энэ нь маш өндөр байр суурь хэдий ч Түүний хийдэг зүйлийн цар хүрээ энэ өндөр байр сууриар хязгаарлагддаггүй. Харин ч Тэрээр том, жижиг гэлтгүй бүх зүйлд анхаарал тавьдаг. Чамд ямар ч төрлийн асуудал юм уу бэрхшээл байсан хамаагүй, Би тэдгээрийг анзаарч л байвал чамтай энэ талаар ярилцах бөгөөд Би дээрэнгүй байр суурьтай байхгүй; хэрвээ чи сонсохыг хүсвэл сонс, хэрвээ сонсохыг хүсэхгүй бол Би чамайг албадахгүй. Хэрвээ энэ нь чуулганы ажил болон үнэн-зарчимтай холбоотой чухал хэрэг явдал байвал Би чамд хэрхэн хэрэгжүүлэхийг хэлж өгөх бөгөөд дараа нь араас нь хөөцөлдөнө; хэрвээ энэ нь чиний хувийн амьдралтай холбоотой хэрэг явдал байвал Би чамтай илэн далангүй ярилцаж, хоосон сүржин санаа чалчихгүйгээр чин сэтгэлийн үзэл бодлоо хуваалцана—хэрвээ чи сонсохыг хүсвэл үүнийг хүлээн авч болно, хэрвээ чи сонсохыг хүсэхгүй бол Би чамайг зэмлэхгүй, эсвэл чамайг хазаарлахгүй. Хэрвээ чи үүнийг хүлээн авч чадвал Би чамайг зөв зүйтэй үгийг хүлээн авч чаддаг ёс жудагтай хүн байна гэж үзээд, чамтай илүү их ярилцахыг хүснэ; хэрвээ зөв үгийг хүлээн авдаггүй, Миний хэлснийг сонсохгүй байгааг чинь Би харвал цаашид чамтай ярихгүй, эсвэл чамтай бага ярина. Хүмүүстэй харилцахад Надад Өөрийн гэсэн сонголт, Өөрийн гэсэн зарчим бий. Та нар Намайг байр суурьтай хүн шиг ярьж, үйлддэг гэж бодож байна уу? (Үгүй.) Жишээ нь, өнгөрсөн цуглаанууд дээр гучаас тавин хүн байсан ч, наяас зуун хүн байсан ч Би хэзээ ч микрофон ашиглаж байгаагүй; Би шууд л ярьдаг байсан бөгөөд хүмүүс Намайг сонсож чаддаг байв. Өнөө үед зарим газар цуглаан дээр ердөө хорь, гучин хүн байсан ч ярьж байгаа зарим хүн микрофон ашигласаар байдаг—тэгэх шаардлагатай юу? Чиний хэлж байгаа үг бусдыг ямар нэгэн байдлаар босгон байгуулдаг уу? Гэтэл чи ярихын тулд заавал микрофон ашиглах ёстой байдаг—энэ нь их зан гаргаж байгаа хэрэг биш гэж үү? Энэ бол ертөнцийн албан тушаалтнуудыг дуурайж байгаа хэрэг юм. Чи хар даа, Би бас ах эгч нартай байнга хуучилж, нөхөрлөдөг; заримдаа бид, хорь орчим хүн зүгээр л гадаа хашаан дотор суугаад ярилцдаг. Ардаа чимээ шуугиантай байдаг ч Би микрофон ашиглахгүй байхад хүн бүр Намайг тодорхой сонсдог. Нөхөрлөх шаардлагатай юуг ч бай тодорхой нөхөрлөдөг бөгөөд юу ч саатдаггүй. Микрофон ашиглах шаардлагатай гэж үү? Ингэж хэлбэрдэхийн хэрэг юу байна вэ? Энэ бол ертөнцийн заншил; хүн бүр сүржин харагдаж, их зан гаргах дуртай бөгөөд чамирхаж, гайхуулахад ач холбогдол өгдөг. Жирийн хүмүүс ингэж авирлаж чадаж байхад, хэрвээ хэн нэгэнд жаахан байр суурь байсан бол тэд өөрсдийгөө ихэд бодох байсан биш гэж үү? Та нарт эдгээр зүйлийг хэлж байгаа Миний зорилго бол та нарт нэг баримтыг мэдүүлэхийн тулд юм: Бие махбодтой болсон Бурхан хүний нүдэнд байр суурьтай байдаг хэдий ч энэ байр суурийн талаарх Миний мэдрэмж та нарынхаас өөр байдаг. Би Өөрийгөө зүгээр л жирийн нэг хүн гэж мэдэрдэг бөгөөд та нартай хуучилж, үнэнийг нөхөрлөж байгаа минь хариуцлагаа биелүүлж байгаа хэрэг юм. Тэгвэл Би та нараас юу шаарддаг вэ? Та нар эерэг зүйлсийг хүлээн авч, үнэнийг хүлээн авч, үнэн-зарчмын дагуу аливааг хийж чаддаг байхыг; Би та нараас өөр илүү зүйл шаарддаггүй. Нэгдүгээрт, Би та нарыг сөгдөн мөргөхийг шаарддаггүй; хоёрдугаарт, уулзах үедээ Надад бялдуучлан мэндлэхийг Би та нараас шаарддаггүй—хэвийн, байгаагаараа авирлахад л хангалттай. Гэр бүлийн гишүүд уулзах бүрдээ байнга бие биетэйгээ мэндлэх шаардлагатай юу? Хэрвээ тэд бие биетэйгээ байнга уулздаггүй бол тааралдах үедээ мэндлэх нь хэвийн зүйл; энэ нь эелдэг байгаа хэрэг бөгөөд хэвийн хүн чанарын ухаалаг байдалд байх ёстой зүйл юм—хүн байтугай амьтад хүртэл бие биетэйгээ мэндлэхээ мэддэг шүү дээ! Гэхдээ Би байр суурьтай байлаа гээд чи Намайг харах үедээ бөхөлзөж, зусардаж, Намайг ямархуу байгааг эелдгээр асуух шаардлагагүй. Энэ бол хэрэгцээгүй хэлбэрдэлт бөгөөд Миний та нараас шаарддаг зүйл биш. Миний та нараас шаарддаг зүйл маш үндэслэлтэй, зөв зүйтэй байдаг. Хэрвээ та нар хэвийн хүн чанартай, үнэнийг хайрлаж, үнэнийг эрэлхийлдэг бол эдгээр бүх шаардлагыг хангаж чадна, учир нь эдгээр шаардлага огтхон ч хоосон эсвэл өндөр биш; бүгд хэвийн хүмүүсийн хүрч чадах зүйлс юм. Хэрвээ та нар олон жилийн турш Миний та нартай нөхөрлөсөн үнэний янз бүрийн талыг ойлгож, ухамсарласан бол, мөн туршлагаар олсон мэдлэг, амь-оролттой бол янз бүрийн зүйл тохиолдох үед та нар үнэн-зарчмын дагуу үйлдэж чадна. Хүмүүст хэрхэн хандах, ажил, үүрэг, антихристүүд, хуурамч удирдагчид, эв найртай хамтын ажиллагаа, өөрсдөд тань таалагддаггүй бүх төрлийн зүйлс болон бусад олон зүйл дээр та нар үнэн-зарчмын дагуу хэрэгжүүлж чадна—энэ бол та нараас шаарддаг зүйл юм. Миний та нарт тавьдаг шаардлага бол бүгд хэвийн хүн чанартай үедээ та нарын хүрч чадах цар хүрээн дэх зүйлс юм. Ярьж дууссаныхаа дараа Би та нараас хүрэх ёстой үр дүндээ хүрэхийн тулд эдгээр үгийн дагуу хэрэгжүүлэхийг шаарддаг.

Зарим хүн олон жил номлол сонссон хэр нь хэзээ ч өргөл өргөж байгаагүй. Бурханы гэр энэ хэрэг явдлыг шахаж шаарддаг уу? Үгүй, шаарддаггүй. Хэн хэзээ ч өргөл өргөж байгаагүй, эсвэл хэн үргэлж Бурханы гэрээс амьжиргааны зардал гуйдаг талаар Би бас хэзээ ч асууж сурагладаггүй. Би эдгээр хэрэг явдлын талаар асууж сурагладаггүй, мөн тэдгээрийг тоодог ч үгүй. Миний санаа тавьдаг зүйл бол чи үүргээ хэрхэн гүйцэтгэдэг, төлөөс төлж чадах эсэх, зөв зөвлөгөөг хүлээн авч чадах эсэх; чамд ямар нэг зүйл тохиолдох үед чи өөрөөсөө урваж, амбиц, хүслээ орхиж чадах эсэх; чи байр суурьтай байх үедээ хариуцлагаа биелүүлж, хүмүүст шударгаар хандаж чадах эсэх; аливааг хийх үедээ чи зарчмыг эрж хайдаг эсэх, зүрх сэтгэлдээ зарчимтай байдаг эсэх; зарчмыг нь ойлгодоггүй хэрэг явдал дээр чи өөрийнхөө дур зоргоор үйлдэх эсэх; өөрийнхөө дур зоргоор үйлдсэний чинь дараа хэн нэгэн тэрийг нь зааж хэлэх үед чи үүнийг хүлээн авч, гэмшиж, өөрийгөө өөрчилж чадах эсэх; чамайг шүүмжилсэн хүмүүсийг чи үзэн ядаж, дарангуйлж, эсвэл тарчлаах эсэх; хэвийн хүний амьдралын цар хүрээн дэх хэрэг явдлын тухайд—ярих, үйлдэх, түүнчлэн амьдрах наад захын хэрэгцээний тухайд—чиний шаарддаг стандарт юу болох, мөн чамд хил хязгаар байдаг эсэх явдал юм. Би үнэн, хүний биеэ авч явах зарчим, амьдралыг үзэх үзэл, мөн хүний алхдаг замтай холбоотой иймэрхүү хэрэг явдалд санаа тавьдаг. Үүнээс гадна, Би бас өргөлтэй холбоотой хэрэг явдлыг асууж сураглаж, шалгадаг. Хэрвээ аль нэг удирдагч өргөл зарцуулахтай холбоотой ажил хийх үедээ зарчмыг баримталдаггүй харин ч үрэлгэн зарцуулж, өргөлийг үрэн таран хийх үйлдэл гаргавал, мөн илчлэгдэж, засуулсныхаа дараа огт харамсдаггүй, нүглээ улайж, гэмшдэггүй бол, түүнчлэн хохирлыг барагдуулахаас татгалзаад зогсохгүй маргаж, өөрийгөө зөвтгөхийг оролдвол—зарим нь бүр аливааг хуурамчаар үйлдэж, хуурамч нотлох баримт гаргаж, ноцтой тохиолдолд нотлох баримтыг устгах гэх мэт үйлдэл гаргавал—Би эдгээр хэрэг явдлыг асууж сураглаж, шалгана. Энэ бүх хэрэг явдал нь хүн биеэ хэрхэн авч явах, Бурханд итгэхдээ ямар замаар алхахтай холбоотой биш гэж үү? (Тийм.) Намайг эдгээр хэрэг явдалд санаа тавих нь зөв зүйтэй гэж чи хэлэх үү? (Тийм.) Зарим хүн маш сайн гэр бүлтэй, нэлээд чинээлэг байдаг; тэдний гэр бүл жилд хэр ихийг олдог, тэд өргөл өргөсөн эсэх, эсвэл аравны нэгийн өргөл өргөсөн эсэхийг Намайг асууж сурагладаг гэж чи бодож байна уу? Би цуглаан дээр номлохдоо хэзээ ч ийм зүйл хэлж байгаагүй. Зарим хүн: “Та үүнийг олон нийтийн газар ярьдаггүй хэр нь тодорхой хүмүүсээс нууцаар асууж сурагладаг уу?” гэж хэлдэг. Надтай харилцаж, холбоотой байсан ах эгч нараас, Намайг хэзээ нэгэн цагт эдгээр хэрэг явдлын талаар асууж сураглаж байсан эсэхийг чи асууж болно—Би тэгж байгаагүй. Надад хэл дээ, Би асуухыг хүсдэггүй юу, эсвэл Надад сонирхолгүй байдаг уу? (Танд сонирхолгүй байдаг.) Надад сонирхолгүй байдаг, өөрөөр хэлбэл Миний бодол санаанд эдгээр зүйл байдаггүй—эдгээр зүйл Миний бодол санаанд байдаггүй. Энэ бол асуудлын нэг тал юм. Өөр нэг зүйл гэвэл, ах эгч нарын гэр бүлийн эдийн засгийн нөхцөл байдал, нийгмийн байр суурь ямар болохыг Би үнэхээр мэддэггүй. Би яагаад мэддэггүй вэ? Яагаад гэвэл Би тэдний талаар сонирхдоггүй, мөн тэдний талаар асууж сурагладаггүй. Би хувь хүний нөхцөл байдлын талаар мэддэг байлаа ч, зүгээр л та нар тэдний гэр бүлийг чинээлэг гэж дурдахыг сонссоноос л тэр юм; Би зөвхөн энэ жаахан энгийн мэдээллийг л мэддэг. Тэд ямар ажил хийдэг, эсвэл жилд хэр ихийг олдог тухайд бол Би үнэхээр мэддэггүй. Би та нарын хэний ч гэр бүлийн эдийн засгийн нөхцөл байдал, та нар хэр их орлоготой, эсвэл та нар чинээлэг үү, ядуу юу гэдгийг хэзээ ч асууж сурагладаггүй, тоодог ч үгүй—Би ийм зүйлийг тоодоггүй. Зарим хүн ах эгч нартай хэд хэдэн удаа харилцсаныхаа дараа гэр бүлийнх нь үндсэн нөхцөл байдлыг—гэр бүл нь юу хийдэг, аль гэр бүл нь чинээлэг, аль нь ядуу, мөн гэр бүл нь хэр их хөрөнгөтэй зэргийг нэлээд сайн ойлгож авдаг. Тэд өвөг дээдсийнх нь өнгөрсөн гурван үе амьжиргаа болгож юу хийж байсныг нь мөрдөн шалгахаас наагуур л юм болдог. Тэд эдгээр хэрэг явдлыг онцгойлон сонирхдог бөгөөд тэдгээрийн талаар маш хурдан олж мэддэг. Ийм хүмүүсийг зохих ажилдаа анхаарахгүй байна гэж та нар хэлэх үү? (Тийм.) Хэн нэгэнтэй ганцхан удаа харилцаж, эсвэл уулзсаныхаа дараа тэд энэ хүн сард хэр ихийг олдог, ихэвчлэн ямар стандартын хоол хүнс, хувцас хэрэглэдэг, мөн нийгэмд нэр хүнд, байр суурьтай ямар хүмүүстэй нийлж, харилцдаг болохыг нь мэддэг—тэд энэ бүх зүйлийг мэдэж чаддаг. Би хэн нэгэнтэй хэд хэдэн удаа харилцсан ч эдгээр зүйлийг мэддэггүй. Тэд ертөнцөд ямар ажил хийдэг, жилийн цалин нь хэд болохыг Надад санаачилгаараа хэлсэн тохиолдолд л Би бага зэрэг мэдэх боловч дараа нь үүнийг санадаггүй. Зарим хүн: “Та хүнийг аврах ажил хийдэг—Та гадаад ертөнц дэх олон хэрэг явдлын талаар мэдэхгүй байж болох уу?” гэж хэлдэг. Надад хэл дээ, үнэнтэй хамааралгүй тэдгээр хэрэг явдлын талаар мэдэх шаардлагатай юу? (Шаардлагагүй.) Би зөвхөн үнэнтэй холбоотой хэрэг явдлыг л шалгадаг; Би зөвхөн чиний зан чанар, чиний хүн чанар, чиний биеэ авч явах байдал, мөн чиний алхдаг замтай холбоотой асуудлыг л шалгадаг. Би чамд хэр их мөнгө байгааг шалгадаггүй, чиний мөнгө хаанаас ирдгийг ч шалгадаггүй. Би эдгээр зүйлийг асууж сураглахыг, эсвэл мэдэхийг хүсдэггүй, энэ Миний сонирхол биш. Хүнийг гарынхаа таван хуруу шиг мэднэ гэж хэлэх үедээ Би хүний зан чанарыг ойлгодог, түүний завхралын мөн чанар болон бодит нөхцөл байдлыг ойлгодог, мөн бүх төрлийн хүний хүн чанарыг ойлгодог гэж хэлж байгаа юм; энэ бол асуудлын нэг тал. Энэ нь бас бүх төрлийн хүний илчилдэг зан чанарт ямар мөн чанар хамаардгийг, хүмүүсийн илчилдэг янз бүрийн байдалд ямар асуудал хамаардгийг, мөн асуудлыг нь шийдвэрлэж, тэднийг байгаа байдлаас нь гаргахын тулд тэдэнтэй хэрхэн нөхөрлөж, тэднийг хэрхэн хангаж, тэдэнд хэрхэн туслахыг ойлгоно гэсэн үг юм. Товчхондоо, Би зөвхөн Өөрийн ажилтай холбоотой, үнэнтэй холбоотой хэрэг явдлыг л шалгадаг.

Ажлаа хийхдээ, та нарын өмнө Миний биелүүлдэг хариуцлага бол та нарын асуудлыг шийдвэрлэх юм. Багаар бодвол, энэ нь та нарын өдөр тутмын амьдралдаа хүн чанарын амьдран харуулдаг зүйлтэй холбоотой асуудлыг шийдвэрлэнэ гэсэн үг; томоор бодвол, энэ нь та нарын завхарсан зан чанарын асуудлыг шийдвэрлэж, та нарт авралын замыг тодорхой зааж өгнө гэсэн үг. Тиймээс, бие махбодтой болсон Бурхан хүн төрөлхтний өргөсөн алба гувчуур, зусардалт, эсвэл дагалтыг эдлэх гэж хүмүүсийн дунд ирээгүй, мөн хүний ертөнцийн баяр баясгаланг эдлэх гэж ч бас ирээгүй, харин Өөрийн хариуцлагыг биелүүлэхээр ирсэн. Тэр Бурханы ялгамж чанарыг эзэмшдэг, Бурханы амийг эзэмшдэг; Тэрээр Бурханы Өөрийнх нь ажлыг хийж, Бурхан Өөрөө хүний өмнө биелүүлэх ёстой хариуцлагыг биелүүлэхээр хүмүүсийн дунд ирсэн. Аль үе шат байхаас, эсвэл ямар бүлэг хүмүүсийн дунд байхаас үл хамааран, хүмүүстэй харилцах үедээ Бурханы хийдэг ажлын үндсэн зорилго нь бүх төрлийн асуудлыг шийдвэрлэхэд тэдэнд туслах явдал юм. Хэдийгээр Би заримдаа өдөр тутмын амьдралын зарим жижиг сажиг хэрэг явдлын талаар ярьдаг бөгөөд та нарт зүгээр л зарим нэг түүх сонсож байгаа мэт санагдаж болох ч үнэндээ Миний та нартай нөхөрлөдөг эдгээр жижиг сажиг хэрэг явдалд та нарт байдаг асуудал болон та нарын ойлгох ёстой үнэн багтдаг бөгөөд эдгээр нь та нарын шийдвэрлэж, орох ёстой зүйлс юм. Сонссоныхоо дараа, үнэн-зарчмыг эрж хайхад анхаардаг, үнэнийг хэрэгжүүлэхэд анхаардаг хүмүүс зарим үнэнийг ойлгож, биеэ авч явах, үйлдэх зарим зарчмыг өөрсдөө ч мэдэлгүйгээр ойлгох болно. Гэхдээ сүнслэг ойлголтгүй хүмүүс сонссоныхоо дараа ч ойлгохгүй, нөхөрлөл нь зүгээр л гэр ахуйн жижиг сажиг хэрэг явдлыг хамарч байна гэж хүртэл бодно. Үнэндээ, чи бас ихэнхдээ эдгээр жижиг сажиг хэрэг явдлаас сургамж авч чаддаг байх ёстой. Яагаад гэвэл, бид аливаа зүйлийн ямар талын талаар нөхөрлөж байгаагаас үл хамааран—энэ нь өдөр тутмын амьдралтай холбоотой зүйл байна уу, үүрэгтэй холбоотой зүйл байна уу, эсвэл амь-оролттой холбоотой зүйл байна уу—бидний нөхөрлөдөг зарчим, ойлголт нь ямар нэгэн оньсого таах, эсвэл ямар нэгэн нууцыг дэлгэх зорилготой биш—харин бидний нөхөрлөл нь өдөр тутмын хэллэг ашиглан баримтыг тайлбарлаж, хүний бодол, үзэлтэй холбоотой асуудлыг шийдвэрлэж, мөн хүн бүх төрлийн зүйлийг хэрхэн үздэг, төрөл бүрийн хүнд хэрхэн ханддагтай холбоотой асуудлыг шийдвэрлэдэг. Жишээ нь, хувцасны загвар, өнгө сонгохыг аваад үзье. Өдөр тутмын хувцас байна уу, эсвэл нэвтрүүлэг хийхэд зориулагдсан байна уу, хувцасны загвар, өнгө сонгох Миний зарчим, сэдэл та нарынхаас өөр байдаг. Та нарын зарчим, сэдэл юу вэ? Үзэсгэлэнтэй, эсвэл царайлаг харагдахын тулд өөрсдийгөө гоёх байдаг—та нар дур булаам харагдаж, анхаарал татаж л байвал сэтгэл хангалуун байдаг. Миний анхны санаа зорилго, сэдэл юу вэ? Та нарыг даруу, зөв шударга, хүний төрхтэй, нэр төртэй харагдуулах, ингэснээр хүмүүс та нарыг хүндэтгэх бөгөөд чамайг дорд үзэж, чамаар даажигнаж, эсвэл чиний талаар ямар нэгэн олиггүй санаа, зохисгүй бодол тээж зүрхлэхгүй. Ингэхдээ Би чамаас гайхуулах боломжийг чинь булааж байгаа юм биш, харин ч Би чамайг хамгаалж, чамайг хүний төрхтэй болгож, чамайг зөв шударга төрхтэй харагдуулж байгаа, ингэснээр муу санаатай хүмүүст чамайг ашиглах боломж олдохгүй, тэр хорон муу хүмүүс чамайг завшиж, эсвэл чамд тоглоом зугаа мэт хандаж зүрхлэхгүй. Тэд чамайг хүндлэх хэрэгтэй болно. Ийм маягаар, ёс жудаг чинь хамгаалагдаж байгаа биш гэж үү? (Тийм.) Хувцасны загвар, өнгө сонгох шиг энгийн хэрэг явдал дээр та нар Намайг Бурханы гэрийн ашиг сонирхол, нэр хүндийг хамгаалахын тулд тэгдэг гэж бодож болох ч үнэндээ энэ нь огтхон ч гол зорилго биш; үндсэн зорилго нь та нарыг хамгаалах явдал юм. Зөвхөн энэ жижигхэн хэрэг явдал дээр л гэхэд Миний үзэл бодол та нарынхаас тэс өөр байдаг. Хувийн амьдралдаа та нар хэрхэн хувцаслаж, биеэ арчлах тухайд бол Би та нарт орон зай өгч, айлгүй зангаа хангахын тулд чөлөөтэй сонгох боломжийг та нарт олгодог. Эдгээр хэрэг явдал нь үнэнийг нөхөрлөсний дараа, мөн үнэнийг ойлгосны дараа хүмүүс хэвийн хүн чанартай болохоос хамаардаг, ингэснээр тэд өөрсдийгөө хазаарлаж чаддаг болж, даруу төлөв, зөв шударга, хүний төрхтэй болж чадна. Гэхдээ та нарыг олон нийтийн газар гарч ирэх үед, Би та нарын өмнөөс асуудлыг нягталж үзэх хэрэгтэй болдог. Энэ нь цэвэр та нарыг хамгаалахын тулд болохоос биш, та нарыг хянаж, хазаарлахын тулд биш юм. Та нар юу ч гэж бодсон бай, аливааг хийх Миний зарчим зүгээр л ийм байдаг бөгөөд энэ хэрэг явдал дээр Би эцсийн шийдвэрийг гаргана. Зарим хүн бага зэрэг сэтгэл дундуур байж, дотроо жаахан дургүйцэж, эсвэл энэ хэрэг явдалд тээнэгэлзэж байсан ч хамаагүй; чи ирээдүйд ойлгох болно. Үүнээс гадна, хувцасны өнгө, материал, загварын талаарх Миний сонголт хуучинсаг, эсвэл хуучин хэв маягт баригдсан байдаггүй; Би хоцрогдсон бодол, үзэлтэй биш. Хэрвээ чи настай бол, Би чамайг илүү цоглог харагдахаар хувцаслаж, чамд тод өнгийн хувцас сонгож өгдөг, ингэснээр чи залуу харагдах боловч хөнгөмсөг харагдахгүй. Энэ нь чамд сайн хэрэг; хэдийгээр чи настай ч эрч хүчтэй мэт харагдаж, нэлээд цэмцгэр, аятайхан харагдаж буйг чинь хүмүүс харах үедээ тэд чамайг хүндэлж, чамайг тоож үзсэнээр нэр төр чинь бүрэн хамгаалагдана. Энэ бол та нарын бодож олохгүй зүйл юм. Цөөн хэдэн хүн үүнийг бодож олсон байж болох ч хэн энэ зарчмыг баримталж, хэн энэ зарчимд мэргэшиж чадах вэ? Та нар үнэхээр үүнд мэргэшиж чадахгүй, тийм биз дээ? (Тийм.) Та нарын зарим нь: “Би хөгшин, хөгшин хүн хөгшин хүн шиг л харагдах ёстой. Би залуучуудад үлгэр дуурайл болж, тэднээр өөрийгөө хүндэтгүүлэх ёстой” гэж хэлдэг. Чи бууралтаж байгаа үсээ буддаггүй, царай чинь цонхигор байсан ч үл ялиг нүүр будалт хийдэггүй, унасан үүдэн шүдээ хийлгэдэггүйгээс болоод ярих үед шүдний чинь завсраар хий гарч исгэрдэг, мөн цоглог өнгийн хувцас өмсдөггүй, харин зөвхөн саарал, хар өнгийн хувцас өмсдөг. Үр дүнд нь хацар чинь ямар ч өнгөгүй мэт хүмүүст санагдаж, чи зүгээр л өвчтэй мэт харагддаг. Надад хэл дээ, залуучууд чамайг харах үедээ юу мэдэрдэг вэ? Тэд чамайг дуудахдаа “хөгшин” гэдэг үг нэмж, чамайг “хөгшин эгч” эсвэл “хөгшин ах” гэж дуудах хэрэгтэй болдог. Энэ нь чамд таатай санагддаг уу? Чи үүнийг хүлээн авахаас дургүйцэж, дотроо: “Хэдийгээр би та нараас арай ахмад ч би үнэхээр тийм хөгшин гэж үү?” хэмээн боддог. Өөрийгөө тийм хөгшин харагдуул гэж хэн чамд хэлсэн юм бэ? Царайг чинь гэрэлтүүлэх өнгөтэй хувцас сонгочхож болохгүй гэж үү? Бага зэрэг гоёж гангалаад, эрч хүчтэй гэдгээ хүмүүст харуулж, хэдийгээр чи насаар хөгшин ч сэтгэлгээгээрээ хөгшрөөгүй гэдгийг харуулбал тэр чинь хүндлэл хүлээх биш үү? Дөчөөд насны нэг хүн байсан бөгөөд үзүүлбэрт зориулж ягаан хувцас өмсөхийг Намайг түүнээс хүсэх үед тэрээр: “Миний насан дээр ягаан өнгө өмсөх нь өөрийгөө байгаагаасаа залуу харагдуулах гэж оролдсон хэрэг болохгүй гэж үү?” гэж хэлсэн. Түүний үзэл бодол Минийхээс өөр байсан. Би: “Энэ нь өөрийгөө байгаагаасаа залуу харагдуулах гэсэн хэрэг биш; камерын өмнө гарахад ингэх шаардлагатай. Хацрыг чинь бага зэрэг өнгөлөг болгож, аятайхан, цэмцгэр харагдуулахын тулд Би чамд зөвлөгөө өгч, хувцаслахад чинь тусалж байна. Хэрвээ чи үүнийг өөрийгөө залуу харагдуулах гэсэн хэрэг гэж бодож, тэгж л харж байгаа бол битгий өмс. Хэрвээ чи зохимжгүй хувцас өмсвөл тэр даруй арван насаар хөгшин харагдана” гэж хэлсэн. Хэрвээ чи түүнд арван насаар хөгшин харагдаж байна гэж хэлбэл тэр үүнд дургүйцдэг, гэхдээ тэр бас өөрийг нь арай залуу харагдуулах гэснийг чинь хүлээн авч чаддаггүй. Энэ хүнтэй харьцахад нэлээд хэцүү биш гэж үү? (Тийм.) Зүгээр л ийм энгийн хэрэг явдал дээр, хэрвээ хүмүүс зөв бодол, үзэлтэй байвал тэдгээрийг зохистой, зөв зүйтэй, зарчимд нийцүүлэн зохицуулна. Гэвч ийм хэрэг явдлын талаарх ихэнх хүний бодол, үзэл маш гажууд, хуучинсаг, эсвэл туйлширсан байдаг бөгөөд зарим хүн бүр дүр эсгэдэг. Эдгээр хэрэг явдлын талаарх Миний бодол, үзлийг үнэн гэж нэрлэж болохгүй ч ядаж л зохистой, зөв зүйтэй, хэвийн хүн чанарын цар хүрээнд байдаг. Тиймээс, заримдаа эдгээр жижиг хэрэг явдал дээр ч Би та нарт ямар нэг хэмжээгээр сануулга, заавар өгдөг. Хэрвээ чи анхааралтай байж, зөв бодол, үзлийг хүлээн авч чадвал өөрөө ч мэдэлгүйгээр эдгээр зүйлийг ухаарч ойлгоно. Хэрвээ чи анхааралгүй байвал, үргэлж өөрийн гэсэн санал, бодолтой байвал, эсвэл чи дотроо олон хуучин, уламжлалт, мунхаг, зөрүүд бодол, үзэл тээсээр байвал чи Миний хэлснийг хүлээж авч, ойлгож чадахгүй байж магадгүй. Гэхдээ юу ч байсан, ямар ч тал дээр байсан, Миний хийдэг ажлын цар хүрээнд тулгарч болох эдгээр хэрэг явдал л байх юм бол Би та нарт ашиг тус хүртээж, та нарыг зөв чиглэл рүү хөтөлж, эндүү ташаа бодол, үзлээ засахад тань тусалж, бүх төрлийн зөв бодол, үзлийг төлөвшүүлэхийн тулд чадах бүхнээ хийдэг. Энэ бол Миний хариуцлага. Хариуцлагаа биелүүлэх энэ тал дээр л гэхэд, бие махбодтой болсон Бурханы хийдэг ажлын шинж чанар хүн төрөлхтний дунд байр суурьтай ямар ч хүний хийдэг ажлын шинж чанараас тэс өөр байдаг, тийм биз дээ? (Тийм.)

Миний бодлоор, байр суурьтай холбоотойгоор хүмүүсийн хийдэг ажил үндсэндээ хоёр зүйлээс бүрддэг: Нэг нь байр сууриа хамгаалах, нөгөө нь хувийн ашиг тус шаардах. Эдгээр нь байр суурийн тухайд хүмүүст байдаг хэрэгцээ, шаардлага юм. Байр суурьтай ямар ч хүн ямар ч ажил хийлээ гэсэн, тэр нь үнэнээр хангах, эсвэл амиар хангах биш, хүмүүст амьдралын зүг чиг, замыг зааж өгөх явдал бүр ч биш. Харин тэд материаллаг болон материаллаг бус ажил хийж, хүмүүсийг удирдаж, хянаж, ямар нэг мэргэжлийн салбар, эсвэл мэдлэгийн зарим тал, эд зүйлсийн үйлдвэрлэл, эсвэл өөр бусад янз бүрийн салбарт хүмүүсээр манлайллаа хүлээн зөвшөөрүүлдэг. Дараа нь тэд эрх мэдлээ ашиглан бүрэн эрхээ тогтоон, байр сууриа бэхжүүлж, үүгээрээ дамжуулан хувийн ашиг тус эрэлхийлдэг. Эдгээр ашиг тус нь санхүүгийн ашиг тус болон нэр хүндийн ашиг тус гэсэн хоёр төрөлд хуваагддаг. Тиймээс, хүмүүсийн дунд байр суурьтай ямар ч хүний хийдэг ажлын шинж чанар нь бие махбодтой болсон Бурханы хийдэг ажлынхаас тэс өөр юм. Тэд хүмүүсийг хангадаггүй, мөн тэдэнд тусалдаггүй, хүмүүсээс юм шаардахгүй байх нь бүр ч үгүй. Байр суурь олж авч, байр суурин дээрээс ажил хийснийхээ дараа олж авдаг байр суурийн, санхүүгийн ашиг тусаас нь дүгнэвэл, хүмүүсийн дунд байр суурьтай ямар ч хүн эцэст нь гарцаагүй ашиг сонирхол бүхий этгээд болно. Учир нь тэдний эзэмшдэг байр суурь тэдэнд өөрт нь үйлчилдэг бөгөөд хийдэг бүхэн нь байр суурь, ашиг тусын төлөө байдаг; хүмүүсийг хангах, эсвэл хүмүүст туслахын тулд биш юм. Энэ талаараа энэ нь бие махбодтой болсон Бурханы хийдэг зүйлээс тэс өөр байдаг. Түүнээс гадна, байр суурьтай ямар ч хүн хүмүүст юу ч хэлж, хийсэн бай хамаагүй, тэдний эцсийн зорилго нь хүмүүсээс сэтгэлээрээ үнэнч байхыг, санхүүгийн хувь нэмэр, байр сууринд нь хувь нэмэр оруулахыг шаардах явдал байдаг. Өөрөөр хэлбэл, хэрвээ тэд сайн ярьж, сайн үйлдэж, хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг татаж, хүмүүст өөрсдийгөө дээдлүүлж, сайшаагдвал хүмүүс зүрх сэтгэлдээ тэр хүний талаар сайн бодолтой болно—тэр хүн илүү их нэр хүндтэй, илүү их нөлөөтэй, илүү их алдар цуутай болж, илүү олон хүн тэднийг тойрон хүрээлж, тэдэнд татагдана. Тэд хүмүүсийг ингэж сэтгэлээрээ үнэнч байхыг шаарддаг. Өөрөөр хэлбэл, хүмүүс тэднийг зүрх сэтгэлдээ илүү их шүтэж, илүү их биширч, тэдний удирдагчийн зан төлөв, үг яриа, биеэ авч явах байдал, намба төрх, өөрийгөө хэрхэн авч явж байгаа, үйлдэж байгаа байдалд илүү их татагдаж, автана. Ийм маягаар, тэдний байр суурь илүү өндөр, илүү баталгаатай болж, энэ нь хүмүүсийн дунд тэдний байр суурийг бүрэн бэхжүүлдэг. Хүмүүсийн зүрх сэтгэл дэх байр суурь нь баттай болох үед тэдний олж авдаг санхүүгийн болон материаллаг ашиг тус бүр ч арвин болдог. Тэд үнэндээ илүү их материаллаг болон санхүүгийн ашиг тус олж авахын тулд хүмүүсийн зүрх сэтгэл дэх байр сууриа баталгаажуулахаар ажилладаг. Энэ нь бие махбодтой болсон Бурханы хүмүүсийн дунд эзэмшдэг байр суурь болон Түүний хийдэг ажлаас тэс өөр юм. Хүмүүс үүнийг тодорхой харах ёстой. Энд ялгаа байна уу? (Байна.) Харж байна уу, хүн байр суурьтай, шүтэн бишрэгчидтэй болмогцоо байр суурийнхаа төлөө олон зүйл хийдэг. Тэд дүр төрхөө өнгөлж, уран үг хэллэг сурч, хань ижлээ сонгох, гэрлэлтийн байдал, тэр ч байтугай өөрийн оршин суух газар болон бусад нарийн ширийн зүйл гээд хувийн амьдралаа бүрэн нуудаг. Тэд энэ бүх зүйлийг нууж, тэдгээрийн талаар бусад хүн мэдэхийг зөвшөөрдөггүй. Тэд хүмүүсийн дундах байр суурь, дүр төрхөө хамгаалахын тулд энэ бүхнийг хийдэг. Тэдэнд нууцалдаг, ил тод дэлгэдэггүй, өөр хэн ч мэддэггүй олон хувийн хэрэг явдал байдаг. Олон нийтийн өмнө тэд өөрсдийгөө онцгой эрхэмсэг, сүр жавхлантай, нэр төртэй, үзэсгэлэнтэй харагдуулахаар гоёж гооддог бөгөөд үг яриа нь онцгой эелдэг, санаа тавьсан байдаг; тэд хүмүүсийн сонсохыг хүссэн бүхнийг хэлж, хүмүүсийн харахыг хүссэн бүхнийг үзүүлдэг. Тэд хангалттай бэлтгэл хийж, өөрийн дүр төрхөө урлахын тулд янз бүрийн зүйл хийдэг. Тэдний хийсэн дуулиант хэрэг, эсвэл муу зүйл задарч, шүтэн бишрэгчид нь мэдвэл тэд өөрсдийгөө зөвтгөж, дүр эсгэхийн тулд чадах бүхнээ хийж, уг хэргийг нуун дарагдуулах бүхий л боломжит аргыг сүвэгчилнэ. Зарим ийм хүн бүр цоо шинэ дүр төрхтэй болж, хүмүүсийн зүрх сэтгэл дэх дүр төрхөө хадгалахын тулд бүхий л боломжит аргыг сүвэгчилдэг. Энэ бүхнийг хийх тэдний зорилго нь хүмүүсийн дундах байр сууриа хадгалах юм; хүмүүсийн дундах байр сууриа хадгалмагц эрэлхийлдэг материаллаг зүйлс, мөнгө, таашаалаа ч бас бүгдийг нь хадгалж авч үлддэг. Тиймээс, тэд юу ч хийсэн бай—олон нийтийн өмнө байна уу, эсвэл амин хувьдаа байна уу хамаагүй—энэ бүхэн туйлын хуурамч байдаг. Тэд зүрх сэтгэлдээ юу бодож байгааг, хүн чанар, зан араншин нь ямар болохыг, эсвэл янз бүрийн зүйлийн талаарх тэдний үзэл бодол, сонголт үнэндээ ямар болохыг чи хэзээ ч мэдэхгүй. Тэд үнэндээ юу бодож байгааг чи хэзээ ч сонсохгүй. Тэд шүтэн бишрэгчид болон үзэгчдийнхээ төлөө олон өөрчлөлт, золиос гаргалаа ч гэсэн үүнийг жинхэнэ санаа зорилгынхоо эсрэг хийдэг. Яагаад тэд ингэж жинхэнэ санаа зорилгынхоо эсрэг үйлддэг вэ? Байр сууриа хадгалахын тулд. Учир нь тэд жинхэнэ нүүр царайгаа хүмүүст ил тод харуулбал олон шүтэн бишрэгчээ алдаж, мөн тэдэнд жигшин гологдож, хараагдана гэдгээ мэддэг. Тэд шүтэн бишрэгчдээ алдах үед байр суурь нь огцом унаж, тэр даруй тэдний эрэлхийлдэг мөнгө, ашиг тус, таашаал, материаллаг зүйлс, тэр ч байтугай байр суурийнх нь тэдэнд олгодог аливаа таатай нөхцөл, өгөөмөр хандлага бүгд үгүй болно. Тиймээс, тэд бүгд дүр төрхөө хамгаалж, байр сууриа хадгалахын тулд чадах бүхнээ хийдэг. Тэд байр суурь, дүр төрхөө хадгалахын тулд ямар ч төлөөс төлж, ямар ч арга хэрэглэнэ—зарим нь хүйсээ сольж, зарим нь гоо сайхны хагалгаанд орж, зарим нь гэрлэлтээ нууж, зарим нь бүр нууцаар хүн амины хэрэг үйлддэг; тэд юу ч хийхээс буцахгүй. Гэсэн хэдий ч, тэдний бусдад хийдэг зүйл—мөн бусдын тэднээс олж авч чадах зүйл—нь хүмүүсийн дунд ямар ч эерэг удирдамж, эсвэл эерэг хангалтгүй шахам байдаг. Хүмүүсийн дунд тэдний гүйцэтгэдэг үүрэг нь ердөө л хүмүүсийн хоосон алдар хөөх занд нийцүүлж, тэдний амбиц, хүслийг хангаж, хүмүүсийг өөрсдийн нэр дор, өөрсдийн эрхшээл дор цуглуулж, дараа нь хүмүүсийг сэтгэл санаа, оюун ухаан, санхүүгийн хувьд хэрцгийгээр төөрөлдүүлж, гачигдуулах явдал юм. Тиймээс л Би, байр суурьтай хэн боловч үндсэндээ ашиг сонирхол бүхий этгээд гэж хэлдэг. Энэ бол аятайхнаар хэлж байгаа хэрэг; Би үүнээс илүү хатуу ширүүн зүйл хэлэхийг хүсэхгүй байна. Та нар өөрсдөө үүнийг ойлгож чадна. Тэгэхээр, байр суурьтай ямар ч хүнийг чи хараад, ярианы хэв маяг нь гоц гойд, тэд найрсаг, дэгжин, сэтгэл татам санагдаж, чи тэднийг маш их шүтэж магадгүй. Ялангуяа эсрэг хүйсийн зарим хүн бүр тэдэнд өөрсдийгөө зориулахыг хүсэж магадгүй. Эдгээр нь бүгд төөрөлдөж, тархиа угаалгасны шинж тэмдэг юм. Тэдний хөшигний ардах амьдрал, жинхэнэ хүн чанар, эерэг зүйлд хандах хандлагынх нь талаар ярихаа больё—эдгээр зүйлийн талаар олж мэдэх шаардлагагүй. Хэрвээ чи үнэхээр тэдэнд өөрийгөө зориулахыг хүссэн бол тэдэнтэй хамт амьдарч эхэлмэгцээ чи мэл гайхах байсан. Тэр үед чи тэднийг зүрх сэтгэлдээ итгэж байсан шигээ тийм эрхэмсэг, гоц гойд биш гэдгийг мэдэх болно; чи тэднийг шүтэхээ больж, тэдэнд жирийн хүн шиг хандах болно. Та нарын одоогийн биеийн хэмжээгээр тийм хэмжээнд хүрэх шаардлагатай юу? (Үгүй.)

Нийгэмд байр суурьтай хүмүүс гарын үсэг зурах арга хэмжээ, хэвлэлийн бага хурал, эсвэл амьд тоглолт дээр олон нийтийн өмнө гарах үед хүмүүс тэднийг уухайлан дэмжиж, тэдэнд ихээхэн найдвар тавьдаг. Зарим хүн бүр тэдэнтэй нэг удаа гар бариад, насан туршдаа гараа угаахыг хүсдэггүй, зарим нь нэг удаа тэврээд, насан туршдаа гэрлэхгүй гэж шийддэг. Ийм хүмүүсийг маш тэнэг гэж та нар бодохгүй байна уу? (Тийм.) Чи тэдний төлөө хэзээ ч гэрлэхгүй гэж шийддэг, гэвч хэрвээ нэг л өдөр чи тэдэнтэй гудамжинд таараад мэндэлбэл тэд чамайг тоох уу? (Үгүй.) Тэд бол байр суурьтай хүмүүс, нэр төртэй хүмүүс, дээд зиндааны хүмүүс; тэдний нүдэнд чи юу ч биш. Тэд чамд гарын үсгээ өгч, чамтай гар барьж, чамайг тэврэх үедээ чамд дуртай байдаг гэж чи үнэхээр бодож байна уу? Чи буруу бодож байна; чи дэндүү гэнэн байна! Тэдэнд чи хэрэгтэй үед чи тэдний хувьд эрдэнэ; тэдэнд чи хэрэггүй үед чи ердөө л хогийн ургамал—эсвэл чи юу ч биш гэж хэлж болно. Нийгэмд байр суурьтай хэн боловч—хамгийн доод тушаалын албан тушаалтан байсан ч—жирийн иргэн чиний хувьд хүршгүй байдаг. Чи насанд хүрсэн, эсвэл чадвартай байх нь хамаагүй—тэдний нүдэнд чи зүгээр л хэн ч биш; тэд чамд огт нухацтай ханддаггүй. Энэ бол нийгэмд байр суурьтай хүмүүсийн жинхэнэ нүүр царай юм. Тиймээс, тэдний уг чанар-мөн чанарыг харвал, эрх мэдэл, байр суурьтай хүмүүсийн анги давхаргад харьяалагддаг хүний ертөнцийн хүмүүс үндсэндээ бүгд ашиг сонирхол бүхий хүмүүс байдаг. Тэд чамд ямар ч их найдвар тавьдаггүй, ямар ч хариуцлага хүлээдэггүй, ямар нэг зүйл өгөх, эсвэл үнэ төлбөргүй хувь нэмэр оруулах нь бүр ч үгүй—тэд чамайг юугаар ч хангадаггүй гэдгийг хэлэх ч хэрэггүй биз. Тэд зүгээр л чамаас юм шаардахыг—чамаар өөрсдийгөө шүтүүлж, бишрүүлж, сэтгэл санааны түвшинд дагуулж, дараа нь чамаас санхүүгийн болон материаллаг ашиг тус олж авахыг хүсдэг. Тэд ашиг тус олж авч, байр суурь нь баттай болмогц, хэрвээ чи тэдний анд нөхөр, найз болж, тэдэнтэй эн тэнцүү байхыг хүсвэл тэд зөвшөөрөх үү? (Үгүй.) Хэрвээ чи тэднийг хүчээр зөвшөөрүүлэхийг оролдвол тэд яана гэж чи бодож байна? (Тэд чамтай ил тод дайсагнана.) Чи тэдэнд цаашид ямар ч ашиггүй болохыг хараад тэд чамайг өшиглөн хаяж, “зайл” гэж хэлээд, тэр ч байтугай чамайг заваан гуйлгачин гэж доромжилно. Чи мэл гайхна, тийм биз дээ? (Тийм.) Хүмүүс байр суурийг ингэж хардаг учраас л, мөн байр суурь нь тэдэнд янз бүрийн давуу нөхцөл, эсвэл арвин ашиг тус авчирдаг учраас л тэд байр суурийг маш чухал гэж үзэж, маш их нандигнадаг. Гэвч хүн төрөлхтний дунд байр суурьтай хэн боловч хүн төрөлхтний өмнө хүлээсэн хариуцлагаа биелүүлдэггүй, энэ нь нэг төрлийн хангалт биш бөгөөд үнэ төлбөргүй биш; харин ч үүнд зорилго, шаардлага байдаг. Байр сууринаасаа тэдний хэлдэг үг бүр зорилготой байдаг, хийдэг бүхэн нь бас тодорхой зорилгод хүрэхийн тулд байдаг; мэдээж, энэ нь чамаас илүү их ашиг тус олж авахын тулд—тэр ч байтугай чамайг мөлжихийн тулд юм. Тэдний чамд хийдэг зүйл үндсэндээ чамайг төөрөлдүүлж, мунхруулж, мөлжих явдал байдаг. Хамгийн энгийнээр бөгөөд шуудхан хэлбэл, чиний халаасыг хоослохын тулд байдаг. Юуны төлөө халаасыг чинь хоослох гэж? Тэдний тасалбарыг худалдаж авах, бүтээгдэхүүнийг нь худалдаж авах, барааг нь худалдаж авах, тэдэнд хамгийн хэрэгтэй зүйлийг нь өгөхийн тулд. Тэгэхээр, хүн байр суурьтай болмогц ашиг тус аяндаа дагалддаг. Хүмүүс байр суурьтай болж, байр суурин дээр очих үедээ бусдыг төөрөлдүүлэхэд амархан байдаг бөгөөд байр сууриа ашиглан өөртөө ашигтайгаар аливааг хийхэд ч бас амархан байдаг. Хүн төрөлхтний нэг хэсэг болохын хувьд чи байр суурийг шүтдэг учраас байр суурьтай хүмүүст, эсвэл байр сууринд байгаа хүмүүст төөрөлдөж, хянуулж, өдөөн хатгагдахад—тэрийг ч, энийг ч хий гэж өдөөн хатгагдахад маш амархан байдаг. Ялангуяа нийгэмд асар их алдар цуутай тэр одод, алдартнууд—тэд тайзан дээрээс: “Та нар бүгд сайн уу? Уулзалгүй удлаа шүү!” гэж хашхирах үед үзэгчдийн дундах шүтэн бишрэгчид нь гэрэлтдэг саваа даллаж, хашхирч, орилж, галзуурдаг. Тэд хэр зэрэг галзуурдаг вэ? Зарим хүний нүүрийг даган тэр даруйд нулимс урсаж, зарим хүн газар дээрээ ухаан алдаж, яаралтай тусламжийн тасаг руу хүргэгддэг. Ердөө л тэр хэдэн үгнээс болж, ердөө л тэр хэдэн дууг сонсож, тэр нэг тоглолтыг үзсэнээсээ болж тэд ингэж ухаанаа алдаж, толгойдоо юмтай юм шиг авирладаг. Энэ хүмүүсийг мунхаг гэж чи хэлэх үү? (Тийм.) Тэгвэл тэд дараа нь эдгээр тоглолтыг үзсээр байх уу? (Үзнэ.) Энэ нь төөрөлдөж байгаа хэрэг биш гэж үү? Тиймэрхүү тоглолтын тасалбар нэлээд үнэтэй байх. Чи тэр бүх мөнгийг төлдөг, харин тэд зүгээр л хэдэн дуу дуулж, тайзан дээр багахан үсэрч цовхчдог. Тэр бүх мөнгийг үрэх хэрэгтэй гэж үү? Чи луйвардуулж байгаа биш гэж үү? Зарим хүн бүр дуртай алдартныхаа тоглолтын тасалбар, эсвэл барааг нь худалдаж авахын тулд эцэг эхийгээ шахаж шаардан мөнгө салгадаг. Хэрвээ гэр бүл нь ядуу, авч дийлэхгүй бол тэд эцэг эхийгээ нэмэргүй, чадваргүйгээр нь дууддаг. Эцэг эх нь юу ч хийж чаддаггүй; энэ бол ердөө л энэ нийгмийн чиг хандлага юм. Хүүхдүүддээ ингэж загнуулсныхаа дараа зарим эцэг эх бүр өөрсдийгөө нэлээд дорд мэдэрч, бусдын өмнө тэрний эцэг эх гэдгээ хүлээн зөвшөөрч зүрхэлдэггүй. Энэ нь нийгмийн чиг хандлагаас үүдэлтэй биш гэж үү? (Тийм.) Тэгвэл энэ чиг хандлага хэрхэн бий болсон бэ? Энэ нь байр суурь, алдар нэр, ашиг хонжооны талаарх хүн төрөлхтний бодол, үзэл улам бүр хорон муу болсны үр дүнд бий болж, эцэст нь энэ хорон муу чиг хандлагатай хамт өнөөг хүртэл хөгжиж, үе үеийн хүмүүсийг хорлож байна. Байр суурьтай тэр хүмүүсийн бусдад хийдэг зүйл нь юу вэ? Тэд өндөр байр сууринаасаа хүмүүст хандан юу гэж уриалан дууддаг вэ? Тэд хүмүүст юу суулгадаг вэ? Тэд эндүү ташаа, хорон муу бодол, үзлийг суулгадаг; тэд хорон муу чиг хандлагыг суулгадаг; тэдний суулгадаг зүйл бүгд сөрөг зүйлс байдаг. Эцэст нь чи тасалбар, бүтээгдэхүүнд нь мөнгөө дуртайяа яаран үрсээр байдаг бөгөөд хэрвээ худалдаж авч чадахгүй бол бүр нууцаар уйлж, өөрийгөө дорд гэж мэдэрдэг. Энэ нь сайн дураараа өөрийгөө дорд үзэж байгаа хэрэг биш гэж үү? (Тийм.) Ертөнц үнэндээ ийм л байдаг; хүн төрөлхтөн үнэндээ ийм л байдаг. Хүн төрөлхтний дунд хорон муу чиг хандлага үргэлж ноёрхдог бөгөөд эдгээр хорон муу чиг хандлага бас байнга хөгжиж, хувьсан өөрчлөгдөж байдаг. Тэдгээр нь яаж ч хувьсан өөрчлөгдсөн бай, хорон муу чиг хандлагыг түүчээлдэг байр суурь, эрх мэдэл, нэр хүндтэй бүлэг хүн үргэлж байдаг. Энэхүү түүчээний тэргүүнд байгаа хүмүүст эцэст нь юу тохиолдох вэ? Би хэлэхгүй; та нар өөрсдөө үүнийг тунгаан бодож болно.

Эдгээр үгийг нөхөрлөж байгаагийн зорилго нь, нэг талаар байр суурь гэж юу болохыг чамд мэдүүлэх, нөгөө талаар бие махбодтой болсон Бурханы эзэмшдэг байр суурь болон хүмүүсийн эзэмшдэг байр суурийн хоорондох ялгааг чамд мэдүүлж, ойлгуулахын тулд юм. Эдгээр нь уг чанар, мөн чанарын хувьд тэс өөр юм. Бие махбодтой болсон Бурханы байр суурь нь Түүний мөн чанар болон амиар тодорхойлогддог; энэ нь албан тушаал биш, үүнийг хүн төрөлхтөн Түүнд өгөөгүй, мөн энэ нь Тэрээр мэдлэг, онол эзэмшиж, нийгэмд хангалттай амьдралын туршлага хуримтлуулсан учраас хүмүүс Түүнийг өргөмжилдгөөс олж авсан зүйл ч биш юм. Бие махбодтой болсон Бурханы байр суурь нь Түүний ялгамж чанараар тодорхойлогддог бөгөөд Түүний ялгамж чанар нь Түүний амь болон Түүний мөн чанараар тодорхойлогддог. Ийм ялгамж чанар, мөн чанартай хэдий ч Тэрээр хүн төрөлхтний дунд нэр хүндтэй байр суурьтай хүмүүстэй адил ихэмсэг бардам авирлаж, хүмүүсийг дарлаж, хүмүүсийг өөртөө татаж, хүн төрөлхтөнд шаардлага тавьж, эсвэл хүмүүсийг ноёлдоггүй. Мэдээж, бие махбодтой болсон Бурхан бол ашиг сонирхол бүхий этгээд биш. Өөрийг нь дагадаг хүмүүсээс Тэр ямар ч ашиг тус, тэр дундаа санхүүгийн болон материаллаг ашиг тус хэзээ ч шаардаж байгаагүй. Мэдээжийн хэрэг, Тэрээр дагагдагчдаасаа ямар ч шан харамж шаардаж байгаагүй. Харин ч Тэрээр хариуцлагаа тууштай биелүүлж, ялгамж чанараараа, Өөрийн байр сууринаас ажлаа хийж, Өөрийг нь дагадаг хүмүүст хэрэгтэй бүх үнэнийг хангадаг. Мэдээж, бие махбодтой болсон Бурхан ажлаа хийж, хариуцлагаа биелүүлэх хугацаандаа хүн төрөлхтний дундах байр суурьтай гэгддэг хүмүүс шиг өндөр байр сууринаас хүмүүс рүү хашхирдаггүй, мөн хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг татаж, тэднээр Өөрийгөө магтуулах гэх мэт зорилгоор тодорхой уур амьсгал бүрдүүлж, сүржин дүр үзүүлж, эсвэл аливааг гайхуулахын тулд өндөр байр сууринд зогсдоггүй. Бурхан бие махбодтой болсон Бурханы ялгамж чанараараа эдгээр зүйлийн алиныг нь ч хийдэггүй. Түүний ялгамж чанар, байр суурь Түүний Өөрийнх нь мөн чанараар тодорхойлогддог; тэдгээр нь хүмүүсийн магтаалын үр дүнд бий болоогүй, мөн хүн төрөлхтний ямар нэгэн санал хураалтын үр дүн ч биш юм. Тэгвэл тэдгээр нь хэрхэн бий болсон бэ? Бурхан үнэнийг илэрхийлж, эдгээр нууцыг ил болгодог учраас л хүн энэ махбод бол Бурхан Өөрөө бөгөөд Бурханы ялгамж чанар, байр суурийг эзэмшдэг гэдгийг мэддэг болдог. Зарим хүн: “Бурхан яагаад Өөрийгөө гэрчилдэг юм бэ?” гэж хэлдэг. Хүн төрөлхтөн Бурханыг мэддэггүй, зөвхөн Бурханыг эсэргүүцэж, яллаж л чаддаг учраас тэр, тиймээс Бурхан үнэнийг илэрхийлснээр л Түүний Өөрийнх нь ялгамж чанар, байр суурь гэрчлэгдэж чадна—Ариун Сүнсний гэгээрэл хүнд бага зэрэг байлаа ч гэсэн үүнийг тодорхой гэрчилж чадахгүй байж магадгүй—хүссэн үр дүндээ хүрэхийн тулд Бурхан Өөрийгөө гэрчлэх ёстой. Хүн төрөлхтөн Бурханыг гэрчилнэ гэж найдвал зорьсон үр дүндээ хүрч чадах уу? (Үгүй.) Яагаад үгүй гэж? (Хүн зүгээр л Бурханыг мэддэггүй.) Зөв; хүн төрөлхтөн Бурханыг мэддэггүй учраас тэр—хэн ч мэддэггүй. Тиймээс л, Бурхан бие махбодтой болж, хүний Хүү болж, гарч ирж, ажиллаж эхлэн, хүн төрөлхтөнд хандан уриалан дуудсан, ингэснээр хүн бүр Бурханы айлдвар, үгийг сонсдог. Тэгээд Ариун Сүнс ажиллаж, хүмүүсийг цуглуулж эхэлсэн бөгөөд дараа нь Бурхан хүмүүстэй ярьж, тэдний дунд ажиллаж эхэлсэн. Эхэндээ цөөн хэдэн хүн үүнийг хүлээн авч чадахгүй, бие махбодтой болсон Бурханы талаар үзэлтэй байж, Түүнийг мэддэггүй, ойлгодоггүй байсан бөгөөд Бурхан Өөрөө айлдвар хийж, үг айлдан Өөрийн гэрчлэлийг хамгаалж, Ариун Сүнс агуу их ажил хийж Бурханы ажлыг хамгаалсан. Ярьж, ажилласан энэ олон жилийн хугацаанд хүмүүс Бурханы ялгамж чанар, байр суурийг тодорхой хэмжээнд танин мэдсэн биш үү? (Тийм.)

Олон хүн Бурханд олон жил итгэсэн хэр нь Түүний талаар ямар ч мэдлэггүй хэвээр байдаг—ялангуяа Түүний ялгамж чанар, байр суурийн талаар олон үзэл, төсөөлөлтэй, эсвэл хүний хүслийн хольцтой байдаг—гэсэн ч Бурхан ярьж, ажиллаж, хүмүүсийн өмнө хүлээсэн хариуцлагаа биелүүлж, энэ олон жилийн турш тэдний төлөө Өөрийгөө зарлагадсанаас нэг үр дүнг хэдийнээ харж болно. Энэ үр дүн юу болохыг та нар мэдэх үү? (Энэ үр дүн нь Бурханы үг хүмүүсийг байлдан дагуулж, Бурханы мөн чанарыг хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болсон явдал гэж би бодож байна.) Хүмүүсийг байлдан дагуулсан гэдэг нь үнэн. Хэдийгээр хүмүүс Бурханаар авхуулахаас өмнө туулах зам байсаар байгаа ч Бурхан тэднийг хэдийнээ байлдан дагуулсан. Тэгвэл хүмүүсийг байлдан дагуулсны нотолгоо юу вэ? Хамгийн эхэнд, Бурхан энэ хүнийг бие махбодтой болсон Бурхан гэж гэрчлэх үед олон хүн үзэлтэй байж, эсэргүүцэн, энэ баримтыг хүлээн зөвшөөрч, хүлээж авахыг хүсээгүй. Гэвч одоо хүмүүс та нар—тэр дундаа энэ хүнийг Бурхан, бие махбодтой болсон Бурхан гэдгийг анх огт хүлээн зөвшөөрөхийг хүсээгүй хүмүүс хүртэл—тэвчээртэйгээр, горьдлого дүүрэн сууж, Миний нөхөрлөлийг чимээгүйхэн, чин сэтгэлээсээ сонсож чадаж байна. Энэ нь л хүмүүсийг Бурхан байлдан дагуулсан гэдгийг батлахад хангалттай биш гэж үү? (Тийм.) Арваад жилийн өмнө та нартай хийсэн цуглаан, нөхөрлөл дээр Намайг дөчөөд минут ярьсны дараа тогтвортой сууж чадахаа больдог хүн олон байсан. Зарим нь бие засах газар руу явж, зарим нь ус ууж, зарим нь хоорондоо шивнэлдэж, зарим нь эвшээж, суниадаг байв. Хүмүүсийн бараг жар гаруй хувь нь бүгд бачимдаж эхэлдэг байлаа. Тэд Миний хэлж байгааг ойлгож чаддаггүй, ухамсарлаж чаддаггүй, хүлээж авч чаддаггүй байсан. Надад хэл дээ, та нартай нөхөрлөх Надад ядаргаатай байгаагүй гэж үү? Та нарын биеийн хэмжээ хэтэрхий жижиг, тогтвортой суугаад номлол сонсож чадахгүй байгааг Би харсан—та нар хүмүүсийн хэлсэн зүйлийг хүлээж авч чаддаггүй цэцэрлэгийн хүүхдүүдтэй адилхан байгаагүй гэж үү? Тиймээс Би тэвчээртэй байж, та нартай тэвчээртэйгээр нөхөрлөж, та нарыг залж чиглүүлэх ёстой болж байсан. Хожим нь хүмүүс илүү ихийг сонсож, зарим зүйлийг ойлгож, үнэнийг сонирхож эхлэх тусам хоорондоо шивнэлддэг хүмүүс улам бүр цөөрч, эвшээж, суниадаг хүмүүс улам бүр цөөрсөн. Одоо цуглааны үеэр ихэнх хүн номлолыг туйлын анхааралтай сонсож чаддаг болсон; тэд тогтвортой сууж, номлолыг хүлээж авч, амийн замын үндсийг ухамсарлаж чаддаг болсон. Өөр нэг сайн үзүүлэлт бий: Намайг үнэн-зарчмын зарим талын талаар ярих үед олон хүн яаран тэмдэглэл хөтөлдөг. Чухал, гол үгийг сонсмогцоо тэд хурдхан тэмдэглэж аваад дараа нь тунгаан боддог. Энэ бол гайхалтай хэрэг! Энэ хүмүүс үнэхээр ухамсарлах чадвартай; тэд үнэнд хүчин чармайлт гаргаж эхэлсэн бөгөөд бодит байдалд анхаарлаа хандуулах ёстойгоо мэддэг. Миний ердийн нөхөрлөл байна уу, эсвэл хүмүүстэй ярилцах үед байна уу хамаагүй, агуулга нь үнэн-зарчимтай л холбоотой байвал хүмүүс чин сэтгэлээсээ сонсож, тэмдэглэл хөтөлдөг; энэ бол сайн үзүүлэлт юм. Чиний харж байгаачлан, энэ аяллын туршид алхам алхмаар хүмүүсийн байдал улам бүр сайжирсаар байна. Үүнээс гадна, Бурханы гэрийн бүтээсэн туршлагын гэрчлэлийн видео, кинонуудаас харахад олон хүн анх үүргээ гүйцэтгэж эхэлсэн үеэсээ өнөөг хүртэл зарим нэг жинхэнэ туршлагатай болсон байна. Тэгвэл хүмүүсийн олж авсан хамгийн том зүйл юу байсан бэ? Энэ нь тэд Миний олон жилийн турш нөхөрлөсөн янз бүрийн үнэнд үндэслэн бүх төрлийн зүйлийг харж, туулж чаддаг болсон явдал юм. Тэд бүгд зарим үнэнийг ойлгосон, зарим асуудлыг шийдвэрлэж чаддаг; тэд Бурханы санаа зорилгын талаар тодорхой хэмжээний ухаарал, ойлголттой болж, Бурханыг дуулгавартай дагадаг болж, тэдний амь-зан чанарт өөрчлөлт гарсан. Эдгээр нь тэдний олж авсан зүйлс биш гэж үү? (Тийм.) Өнгөрсөнд та нар анх номлол сонсож эхлэхдээ тогтвортой сууж чаддаггүй байсан. Зарим хүн үүнийг та нар залуу байгаа учраас тэр байх гэж хэлдэг байв. Үнэндээ тийм биш; дөч, тавьтай хүмүүс хүртэл тогтвортой сууж чаддаггүй байсан, учир нь тэд ойлгож чаддаггүй, тэдний хэрээс хэтэрсэн байдаг байв. Тэд сонссон үг бүрээ зөв гэж боддог байсан ч үзэлд нь нийцэхгүй зүйл сонсмогцоо дотроо хүлээж авч чаддаггүй, тэгээд өчүүхэн төдий ч хэвийн хүний төрхгүйгээр бөгтийж, ганхаж, эсвэл хоорондоо шивнэлдэж эхэлдэг байв. Тиймээс Би тэвчээртэй ярих ёстой болдог байсан. Би маш олон жилийн турш ярьж, бүх төрлийн асуудлын талаар бага багаар ярьж, хүн бүрд үндсийг нь ухамсарлах боломж олгосон. Хэдийгээр олон хүн одоо амь-оролтын талаар тийм ч их туршлагагүй, ихэнхдээ ямар ч амь-оролтгүй байдаг ч ядаж л тэдэнд ямар мэдрэмж төрдөг вэ? Тэд үнэнийг сонирхдог болж, үнэний талаар мэддэг болж, зүрх сэтгэлдээ үнэнийг бага зэрэг хайрладаг болсон. Тэд үнэн болон эерэг зүйлсийн талаар, биеэ хэрхэн авч явах талаар, үнэн-зарчмын дагуу үйлдэх талаар, авралд хүрэх талаар зарим нэг ойлголттой болсон. Тиймээс тэд номлол сонсохдоо тогтвортой сууж, хүлээж авч чаддаг. Эдгээр зүйлийн талаарх ойлголттой болсон гэдэг нь эдгээр үг, эдгээр үнэн тэднийг байлдан дагуулсан гэсэн үг юм. Тэд эдгээр үг бол үнэн гэдгийг хүлээн зөвшөөрч, эерэг болон сөрөг зүйлсийн хооронд ялгаа бий гэдгийг хүлээн зөвшөөрч, Бурханы хэлдэг, хийдэг бүхэн нь үнэн, бүгд хүнийг аврахын төлөө байдаг гэдгийг хүлээн зөвшөөрсөн. Тогтвортой сууж чаддаггүй байснаа тогтвортой сууж чаддаг болж, Бурханы үг бол үнэн, Бурханы хийдэг бүхэн нь аврал гэдгийг хүлээн зөвшөөрдөг болох хүртэл хүмүүс ийм асар том үсрэлт хийхэд хэдэн жил шаардагдсан бол? Би хэчнээн үг айлдаж, хэчнээн ажил хийх ёстой байсан бэ? Хүн дээр хийсэн Миний ажлын тухайд л гэхэд—хүний завхарсан мөн чанарыг ил болгох, бодол, үзлийг нь өөрчлөх, завхарсан зан чанарыг нь шийдвэрлэх, үнэнийг ойлгож, Бурханд дуулгавартай болоход нь туслах, авралд хүрэх зөв замд оруулахын тулд—эдгээр үр дүнд хүрэхийн тулд Би хэчнээн үг айлдах ёстой байсан бэ? Надад хэл дээ, хүн энэ ажлыг хийж чадах байсан уу? Байр суурьтай хүмүүсийн дундаас хэн энэ ажлыг хийж чадах байсан бэ? (Хэн ч хийж чадахгүй байсан.) Нэг талаар, хүн үүнийг хийж чадахгүй. Нөгөө талаар, хэн нэгэн хүн ярьж, үйлдэж байлаа ч, тэдний хэлсэн үг бүгд зөв бөгөөд бусдад сонирхолтой байлаа ч гэсэн, Ариун Сүнс ажиллаагүй л бол энэ хүний үгийг сонсож, номлож байгаа ийм олон хүн бидний одоогийн хүрсэн үр дүнд хүрч чадах байсан уу? (Чадахгүй байсан; хүмүүсийн зүрх сэтгэлийг хөдөлгөж чадахгүй байсан.) Энэ ажлыг хийхийн тулд Бурханы үг болон Бурханы Сүнс хамтран ажиллаж байна. Бие махбодтой болсон Бурхан Бурханы Сүнстэй уялдаатай ярьж, ажилладаг бол Бурханы Сүнс мөн хүмүүсийг өдөр тутмын амьдралд нь залж чиглүүлж, гэгээрүүлэхийн тулд бие махбодтой болсон Бурханы илэрхийлсэн үгтэй нэгэн зэрэг уялддаг. Энэ хоёр талын хослол нь бидний одоогийн хүрсэн үр дүнд, түүнчлэн ирээдүйд хүрэх үр дүнд хүргэсэн. Надад хэл дээ, энэ жирийн хүний—бие махбодтой болсон Бурханы—байр суурь нь ердөө л нэг байр суурь уу? Тийм биш. Түүний энэ байр суурь нь ямар нэгэн албан тушаал биш. Энэ бол хүмүүсийн хэлдэг шиг хэн нэгний эрхэмсэг дүр төрх, эсвэл эрх мэдлийн бэлгэ тэмдэг биш юм. Тэгвэл энэ юу вэ? (Энэ бол Бурханы мөн чанарын бэлгэ тэмдэг.) Түүний байр суурь нь Тэрээр үнэн, зам, амийг эзэмшдэг гэдгийн бэлгэ тэмдэг юм. Надад хэл дээ, байр суурьтай ямар ч завхарсан хүн аливааг хийх үедээ тэнгэр дэх Бурхантай хамтран ажилладаг уу? (Үгүй.) Тиймээс бие махбодтой болсон Бурханы байр суурь нь энгийн утгаараа байр суурь биш, харин Бурханы ялгамж чанар, мөн чанар, амийн бэлгэ тэмдэг юм. Би ингэж хэлснээрээ юуг хэлээд байна вэ? Чи бие махбодтой болсон Бурханд ертөнцөд байр суурьтай ямар ч хүнд ханддаг шигээ хандах ёсгүй гэдгийг хэлж байна. Чи ертөнцөд байр суурьтай хүмүүст хандахдаа ертөнцийн гүн ухааныг ашиглан тэдэнтэй харилцаа тогтоодог. Чи тэдэнд зусардаж, бялдуучлах ёстой, хэлэх гэсэн санааг нь ойлгож, царайны хувирлыг нь ажиглаж, тэдэнд таалагдахын тулд сайхан зүйл хэлэх ёстой; чи үнэн сэтгэлээсээ ярьж чадахгүй, хүч чадлаа харуулж чадахгүй, тэднээс илүү гарч чадахгүй гэх мэт; эс бөгөөс тэд чамайг дарангуйлж, эсвэл чамайг зовооно. Гэвч бие махбодтой болсон Бурхантай харилцаа тогтоож, харилцахдаа чиний баримтлах ёстой зүйл бол үнэн-зарчим юм. Хэрвээ чи Түүнтэй үнэн-зарчмын дагуу харилцаа тогтоож, харилцаж, Түүнд зөвөөр хандаж чадвал чи Түүний байр суурийг чухалчлахгүй, Түүнийг дээдлэн хүндлэхгүй, Түүнийг бишрэхгүй, Түүнийг хүндэтгэхгүй байсан ч, мөн Түүнд бялдуучилж, зусардахгүй байсан ч Тэр чамд зөв хандсаар байх болно, тийм үү? (Тийм.) Та нар “Тийм” гэж хэлж байгаа ч бие махбодтой болсон Бурханд үнэхээр үнэн-зарчмын дагуу хандаж чадах уу? (Би хараахан чадахгүй юм шиг санагдаж байна; би үүний төлөө чармайж л чадна.) Чи үүний төлөө шаргуу чармайх ёстой. Хамгийн чухал зүйл бол чи үнэнийг эрэлхийлж, бүх зүйл дээр үнэн-зарчмыг эрж хайх ёстой; тэгвэл чи аажмаар үүнийг хийж чадна. Хэрвээ чи үнэнд анхаарвал бие махбодтой болсон Бурхан энэ онцгой байр суурийг эзэмшдэг хэдий ч завхарсан хүн төрөлхтний дундах байр суурьтай хүмүүсээс тэс өөр болохыг чи мэдэрнэ. Чи үүнийг ухаарч, Түүнийг бурханлаг мөн чанартай, Бурханы ялгамж чанартай нэгэн гэдгийг хүлээн зөвшөөрөх үедээ чи Түүнд үнэн-зарчмын дагуу хандах болно. Зүрх сэтгэлдээ чи Түүнийг хайрлаж, хүндлэх бөгөөд Түүнд илэн далангүй, үнэн сэтгэлээсээ хандах болно. Үүний зэрэгцээ чи бас бүтээгдсэн зүйлийн байр сууринаас хүлцэнгүй, дуулгавартай байх болно; чи ийм байхыг хүсэж, чамд ийм илрэлүүд байх болно. Хэрвээ чи үүнийг ухаарахгүй бол үргэлж: “Нийгэмд байр суурьтай хүмүүс ямар стильтэй байгааг хар даа; хаашаа ч явсан хүмүүс тэднийг хүрээлэн шавж байдаг. Тэд боловсролтой бөгөөд соёлтой ярьдаг. Тэдний гадаад төрх, хувцаслалтын хэв маяг, үс зүс нь тэднийг дээд зиндааны харагдуулдаг, царайны хувирал, алхаа гишгээ нь гунхалзсан байдаг. Нэг хараад л тэднийг жирийн хүмүүс биш гэдгийг чи мэдэж чадна. Мөн тэдний ямар зохион байгуулалттай байгааг хар даа: Ажил, амьдралд нь туслах хувийн туслах, хоолны хэрэгцээг нь хангах хувийн тогооч нарын баг, тэдэнд зориулж нийтлэл бичих хувийн нарийн бичгийн дарга нарын баг, томоохон асуудлыг хэлэлцэх зөвлөхүүд болон судалгааны багууд тэдэнд байдаг. Гадуур гарах үед нь хувийн жолооч, нисэх шаардлагатай үед нь хувийн нисгэгч тэдэнд байдаг, хаашаа ч явсан одтой зочид буудалд буудалладаг. Эдгээр нь бүгд нэгдүгээр зэрэглэлийн зохицуулалт юм. Бурхан байр суурьтай юм байж яагаад ийм хангамж хүртдэггүй юм бэ? Хэрвээ Тэр ийм хангамж хүртдэг байсан бол дагагч бид ч бас нэр хүндтэй болохгүй гэж үү? Очсон улс орон бүрд нь Түүнд улаан хивс дэвсэж, очсон газар бүрд нь олон хүн Түүнийг угтан авахаар жагсвал—ямар их нэр хүндтэй хэрэг байх бол оо!” хэмээн бодлогошрох болно. Бурханы талаар мэдлэгтэй болох үедээ чи ингэж шаарддагаа, эсвэл ийм бодолтой байхаа болино.

Бие махбодтой болсон Бурхан завхарсан хүн төрөлхтний дунд амьдардаг хэдий ч Тэрээр завхарсан хүн төрөлхтний нэг хэсэг биш, тиймээс зиндаа, байр суурь гэгч зүйлстэй холбоотойгоор завхарсан хүмүүст байдаг хэрэгцээ шаардлага Түүнд байдаггүй. Завхарсан хүмүүст байдаг хэрэгцээ шаардлага Түүнд яагаад байдаггүй вэ? Яагаад гэвэл Тэрээр байр суурь болон хүний "үнэ цэн" гэгчийн талаар завхарсан хүмүүстэй адил үзэл бодолтой биш. Тэрээр завхарсан хүмүүс шиг боловсрогдож, завхраагүй, зэрэг зиндаа болон байр суурийг эдлэх талаар завхарсан хүмүүстэй адил бодол, үзэлтэй биш. Тиймээс, Миний хувьд, байр суурь болон хүний үнэ цэний тухайд Миний зүрх сэтгэлд эдгээр зүйл байдаггүй. Миний зүрх сэтгэлд ердөө л хүмүүстэй гэр бүл шиг хамт байж, ажил, амьдралын хэрэг явдлын талаар ярилцаж, хүмүүсийн янз бүрийн бэрхшээлийн талаар ярилцах хүсэл л байдаг. Би ямар нэгэн сүрлэг байдал харуулах дургүй, чамин тансаг гэгч зүйлд бүр ч дургүй. Би та нарт олон удаа хэлж байсан, та нар үүнийг санаж байгаа байх: Миний амьдралд Надад ямар ч хувийн үйлчлэгч, хувийн туслах, эсвэл хувийн нарийн бичиг байхгүй. Надад эдгээрийн аль нь ч байхгүй. Нийгэм дэх тэр өндөр албан тушаалтнуудыг хар даа; тэдэнд зөвхөн хувцсыг нь угаадаг хүмүүс, зөвхөн хоол хийж, нарийн боов барьж өгдөг хүмүүс, мөн хувийн жолооч нар байдаг. Тэд амьдралдаа юунд ч санаа тавих шаардлагагүй; тэдний өмнөөс хэрэг явдлыг тусгайлан зохицуулдаг хүмүүс байдаг. Хүний албан тушаал өндөр байх тусам хүрээлэл нь төдий чинээ нүсэр байдаг. Жирийн нэг хотын дарга юм уу мужийн захирагчид хүртэл хотын даргын эсвэл мужийн захирагчийн албан ёсны өргөө байдаг байхад түүнээс дээгүүр албан тушаалтнуудын талаар ярихын ч хэрэггүй. Бие махбодтой болсон Бурханд албан ёсны өргөө байдаг уу? (Үгүй.) Тэгвэл Надад өргөө гаргаж өг гэж Би чуулганаас шаардаж байсан уу? (Үгүй.) Надад албан ёсны өргөө гаргаж өгөхийг чуулганаас Би шаардаж байгаагүй, мөн Надад дагалдагчид юм уу хамгаалагчид томилж өгөхийг ч шаардаж байгаагүй, өөр ямар нэгэн шаардлага тавьж байсан удаа бүр ч үгүй. Ганц зүйл шаардаж байсан нь, хянан засварлах багийн хүмүүс Миний номлол, нөхөрлөлийн үг хэллэгийг найруулж, бичвэр болгон нэгтгээд, тараах байсан. Тэднийг энэ ажлын мэргэшсэн ажилтнууд гэж үзэж болох ч тэд үүргээ гүйцэтгэж байгаа; тэд Надад Өөрт минь зориулж юм хийж өгч байгаа хэрэг биш. Энэ бол чуулганы ажил. Тэгэхээр, Би хэзээ нэгэн цагт Өөрийнхөө ажил хэргээр та нарт төвөг удаж байсан уу? (Үгүй.) Миний хувцсыг угаах, Надад хоол хийх, Миний өрөөг цэвэрлэх, хувийн аялал гээд—Би эдгээр зүйлээр та нарт хэзээ нэгэн цагт төвөг удаж байсан уу? Би Надад хувийн үйлчлэгч юм уу хувийн туслах гаргаж өгөхийг чуулганаас хэзээ нэгэн цагт шаардаж байсан уу? Би хэзээ ч тийм шаардлага тавьж байгаагүй. Надад хэл дээ, ийм зүйлс байхгүй байх нь Намайг бухимдуулдаг уу? Энэ нь Намайг гуниглуулдаг уу? Би та нарыг зэмлэж, та нарыг мөс чанаргүй гэж хэлэх ёстой юу? Би ийм хэрэг явдлаас болж та нарыг хэзээ ч зэмлэж байгаагүй, та нараас ямар нэгэн зүйл шаардаж байсан удаа бүр ч үгүй. Би Өөрийнхөө идэж уух, өмсөж зүүх, орон байр, унаа тэрэгний асуудлыг Өөрөө зохицуулдаг. Би ихэвчлэн чөлөөт хувцас өмсдөг бөгөөд цуглааны үеэр албан ёсны хослол өмсдөг; энэ нь байж болох хамгийн энгийн зүйл. Би хувцсаа хими цэвэрлэгээнд өгөх нь ховор; үндсэндээ бүгдийг нь гараар юм уу угаалгын машинаар угаадаг. Би нохой тэжээхдээ ямар нэгэн тансаг үүлдрийнхийг тэжээдэггүй. Ихэнх хүн ертөнцийн алдартай хүмүүс болон байр суурьтай хүмүүсийн юу идэж, өмсөж, хэрэглэж байгааг дагаж, дуурайдаг. Чи Намайг тэдэнтэй адилхан гэж бодож байна уу? Зарим хүн алдартны тэжээдэг нохойны үүлдрийг хараад яг адилхныг авахыг хүсдэг. Шүтлэггүй хүмүүс бүгд ийм үзэл бодолтой байдаг; нохой тэжээхдээ хүртэл тэд чиг хандлагыг дагаж, тансаг үүлдрийн, алдартнуудын тэжээдэг тийм төрлийн нохой авах ёстой болдог. Миний тэжээдэг нохой бол зүгээр л жирийн нэг нохой. Нохой сайхан ааштай, энхрий, үнэнч, дуулгавартай, юм ойлгодог, хүмүүстэй эвтэй байж, тав тухад ташуурдаггүй л байхад болно. Зарим хүн: "Тансаг үүлдрийн нохой тэжээвэл Танд маш амархан байх биш үү?" гэж хэлдэг. Маш амархан байх байсан, гэхдээ Би тэгэх дургүй. Би алдартай хүмүүс юу өмсөж, хэрэглэдэг талаар хэзээ ч асууж сурагладаггүй, мөн түүнийг эрж хайхад хүчин чармайлт гаргадаггүй. Байр суурьтай болмогцоо: "Би ч бас одоо алдартай хүн болсон. Алдартай хүмүүсийн юу идэж, өмсөж, хэрэглэж байгааг, гадуур гарахдаа ямар машин унаж байгааг би дуурайх ёстой. Би хоцорч болохгүй" гэж боддог зарим хүмүүстэй Би адилгүй. Би эдгээр зүйлд хэзээ ч хүчин чармайлт гаргаж байгаагүй. Би Өөрийгөө алдартай хүн мөн эсэхийг мэдэхгүй, бас тоодог ч үгүй. Ямартай ч, Би юу ч хийсэн—Миний өдөр тутмын ажил, амьдралын зардал гээд бүх тал дээр—Надад Өөрийн гэсэн зарчим, Өөрийн гэсэн хэрэгцээ, Өөрийн гэсэн сонголтын хүрээ, Өөрийн гэсэн стандарт байдаг. Энэ стандарт нь ердөө л маш эгэл жирийн, маш энгийн байх явдал юм; зүгээр л дундаж байхад болно. Миний хувцаслалт, үс зүс, мөн идэж уух, орон байр, унаа тэрэг зэргийг хүмүүс хараад Надад хүндэтгэлтэй ханддаг, ядаж л Би нэр төртэй, шулуун шударга хүн шиг харагддаг л бол тэр нь хангалттай; энэ ийм л энгийн. Харин Миний хэрхэн хувцаслаж, Өөрийгөө ямар хэв маягтай болгож, ямар харагдаж буйг хүмүүс харсныхаа дараа Намайг дээгүүр үнэлэх эсэх, тэдний зүрх сэтгэлд Би ямар байр суурь эзлэх тухайд бол, энэ бүхэн Надад огт хамаагүй. Та нар Намайг байр суурийн талаар хэтрүүлсэн шаардлага тавьдаг гэж бодож байна уу? (Үгүй.) Энэ бол та нарын ухаарч ойлгож чадахгүй, нэвт харж чадахгүй зүйл юм. Товчхондоо, Миний та нарт хэлж байгаа зүйлд итгэж чадахыг л Би та нараас шаарддаг. Энэ нь өөрөө чамд маш хэцүү байдаг. Толгой дотор чинь юу байгааг, юу бодож байгаагаа чи өөрөө мэднэ. Миний хэлсэн эдгээр үгэнд итгэж, тэдгээрийг үнэн гэж хүлээн авч, баримт гэж хүлээн авах нь чамд маш хэцүү байдаг. Үүнийг ямар суурин дээр байгуулах ёстой вэ? Итгэлцлийн суурин дээр байгуулах ёстой, тийм биз дээ? (Тийм.) Эдгээр нь байр сууринд хандах Миний бодол, үзэл бөгөөд эдгээр нь Миний холбогдох илрэлүүд юм. Хэдийгээр хүний нүдэн дээр гайхуулчих, эсвэл хүний шаарддаг, байр суурийг дагалддаг ердийн зүйлс Надад байдаггүй ч энэ нь Миний хийдэг ажилд огт нөлөөлдөггүй, мөн та нарын өмнө хариуцлагаа биелүүлэхэд минь ч Надад нөлөөлдөггүй. Байр суурийн төлөө та нараар Өөрийгөө дээгүүр үнэлүүлэхийн тулд Би хэзээ ч Өөрийгөө гоёж чимэхгүй. Та нар өнөөг хүртэл номлол сонссоор ирсэн, нэлээд сайн байсаар байгаа бөгөөд та нарын одоогийн илрэлээс харахад, та нар бүгд эерэг чиглэлд хөгжиж байгаа болж таарлаа. Тиймээс, байр суурь, дүр төрх, байр суурийг дагалддаг зүйлсийг эрэлхийлээд ямар ч хэрэггүй. Гагцхүү үнэн л хүнийг байлдан дагуулж чадна, гагцхүү үнэн л хүнийг өөрчилж чадна. Бурханы үг хүн төрөлхтнийг өөрчилж чадна, бүх зүйлийг ч бас бүтээж чадна. Нэг талаар, энэ нь Бурханы үгийн хүч чадал болон Бурханы үгийн эрх мэдлийн хүрсэн үр дүн юм. Нөгөө талаар, энэ нь бас Бурханы Сүнсний ажлын хүрсэн үр дүн юм. Хүнд сайрхах зүйл юу ч байхгүй; Бурханы үг сайн, үнэн сайн, мөн Бурханы ажил болон Бурханы Сүнсний хүн дээр хийсэн ажил дэндүү сайн учраас л тэр юм. Бурхан ийм байдлаар ажиллаж, хүн дээр ийм үр дүнд хүрч байгаа болохоор “Бурханы үг бол хүний аврал юм” гэх үг үнэн болохыг та нар харж чадаж байна уу? (Тийм.) Бурхан бол итгэмжит, Бурханы үг хэзээ ч талаар болдоггүй, Бурхан бас төгс хүчит—бие махбодтой болсон Бурхан хэчнээн эгэл жирийн мэт харагдлаа гээд, эсвэл хэчнээн өчүүхэн хүч чадалтай мэт харагдлаа гээд энэ нь хамаагүй; энэ бүхний аль нь ч Түүний үнэнийг илэрхийлэхэд нөлөөлж чадахгүй, Түүний үгийн хүнд хүрдэг үр дүнд ч бас нөлөөлж чадахгүй. Хэдийгээр бие махбодтой болсон Бурхан гаднаа маш шалихгүй мэт санагдаж, хэвийн бөгөөд бодитой мэт харагдаж, хүнд дорд үзэгдэж болох ч—мөн хүн хэзээ ч Түүний талаар үзэлтэй болж, Түүнд дайсагнаж болох ч—Тэрээр Бурханы мөн чанар, Бурханы амийг эзэмшдэг учраас Түүний илэрхийлдэг үнэн хүнийг бүрэн байлдан дагуулж чадна. Эцэст нь Тэр бас хүнийг Бурханы өмнө авчирч, завхарсан зан чанараас нь салгаж чаддаг, ингэснээр хүн Бурханаар авхуулж, Бурханы зургаан мянган жилийн удирдлагын төлөвлөгөө биелж, энэ төлөвлөгөө эцэс болно. Тиймээс, бие махбодтой болсон Бурханы байр суурь, дүр төрх болон бусад иймэрхүү зүйл чухал биш юм. Юу чухал вэ? (Бие махбодтой болсон Бурханд Бурханы мөн чанар байдаг; Тэр бол үнэн, зам, амь бөгөөд Тэр Бурханы үгийг илэрхийлж чаддаг нь чухал.) Чухал зүйл нь, бие махбодтой болсон энэ Бурханд Бурханы байр суурь байгаад зогсохгүй, Тэр бас Бурханы ялгамж чанар, мөн чанарыг эзэмшдэг явдал юм. Тэрээр Бурханы үгийг илэрхийлж чаддаг, Түүний үг хүнийг байлдан дагуулж, хүнийг аварч, хүнийг төгс болгож чаддаг бөгөөд хүнийг Бурханаар бүрэн авхуулах боломжтой болгодог. Энэ л хамгийн чухал зүйл юм.

Бие махбодтой болсон Бурхантай холбоотой эдгээр сэдвээр нөхөрлөх нь хүнд Бурханыг танин мэдэхэд тусалдаг уу? (Тийм.) Би та нартай бие махбодтой болсон Бурхантай холбоотой янз бүрийн сэдвийг оролцуулаад ямар ч сэдвээр нөхөрлөсөн, хэзээ ч та нараар Өөрийгөө дээдлүүлж, хүндлүүлээд, дараа нь та нарыг Бурханы дээд эрх, Бурханы хяналтыг хүлээн авахыг албадаж, та нарыг хазаарлаж, ингэснээр та нарыг Бурханы хэлснийг хийдэг болгохын тулд байгаагүй. Та нарт хандах Миний хандлагыг та нар ойлгох ёстой. Би та нарыг үнэний ямар нэг талаар хангах болгондоо энэ талаар тодорхой нөхөрлөдөг, ингэснээр та нар үүнийг ойлгож, дараа нь өөрсдөө эргэцүүлж, туулж чадна. Үнэнийг хүлээн авах хүсэлтэй, эерэг зүйлсийг хайрладаг хүмүүс Миний нөхөрлөдөг эдгээр үзэл бодол, үг хэллэгийг бага багаар хүлээн авахыг хичээж, улмаар өөрсдийн амьдрал дахь бэрхшээл, асуудлыг шийдвэрлэхийн тулд эдгээр үгийн дагуу хэрэгжүүлдэг. Хэрвээ хэн нэгэн үнэнийг болон эерэг зүйлсийг хүлээн авах хүсэлгүй, эдгээр үгийг сайн гэж зүрх сэтгэлдээ мэдэрдэг төдий хэрнээ хэзээ ч бодитоор хэрэгжүүлдэггүй—харин ч зүгээр л нэг төрлийн онол мэтээр тархиндаа хадгалаад орхидог бол—бид тийм хүмүүсийг ялладаггүй. Бид тэднийг ялладаггүйн шалтгаан юу вэ? Нэг талаар, хүмүүс ямар замаар алхахаа сонгох эрхтэй. Нөгөө талаар, зарим хүн одоохондоо үнэхээр залуу, биеийн хэмжээ жижиг, суурь нь нимгэн байж болох юм. Тэд эерэг зүйлс болон хүний амьдралын талаар эргэцүүлж чаддаг болохоосоо өмнө агуу цэвэршүүлэлт, гай зовлон туулж, амьдралдаа зарим нэг томоохон бэрхшээлийг туулах ёстой болдог. Өөр зарим хүний хувьд, энэ нь тэд залуу байгаадаа биш, харин хангалттай олон зүйл туулаагүй, хараахан сэрээгүйгээс болсон байж магадгүй. Тэдэнд эерэг болон сөрөг зүйлсийн талаар, эсвэл авралд хүрэхийн тулд үнэнийг эрэлхийлэх талаар ямар ч ойлголт байдаггүй. Өөрөөр хэлбэл, тэдний оюун санаа хараахан нээлттэй болоогүй бөгөөд тэд Бурханд итгэхийн зорилго, ач холбогдлыг мэддэггүй. Тэд Бурханд итгэх нь шашны зан үйлийн нэг хэлбэр, Бурханд итгэх нь сайн хэрэг, Бурханд итгэх нь ердөө л сайн хүн байж, муу зүйл хийхгүй байхыг хэлнэ, мөн энэ нь тэднийг сайн хүрэх газар, сайн төгсгөлтэй болох боломжтой болгодог гэж л боддог—тэд үүнийг ийм л энгийнээр боддог. Тиймээс, тэдэнд үнэнийг эрэлхийлэх, эсвэл эерэг болон сөрөг зүйлсийн талаар ямар ч ойлголт байдаггүй. Магадгүй энэ хүмүүсийн нэг хэсэг нь зарим нэг онцгой хэрэг явдлыг туулсныхаа дараа ахиж дэвшиж, үнэнийг хүлээн авч, эерэг зүйлсийг хүлээн авч, үнэхээр өөрчлөгдөж чадах байх. Үүний зэрэгцээ, ямар ч томоохон бэрхшээл туулж үзээгүй, эсвэл туулсан ч гэсэн онцгой гөжүүд хэвээр үлддэг өөр нэг хэсэг хүн байдаг; тэд хэзээ ч үнэхээр өөрчлөгддөггүй, үнэнийг болон эерэг зүйлсийг хүлээн авч чаддаггүй хэвээр байдаг бөгөөд өөрсдийн хүсэл зоригийг дагаж, дураараа аашлах дуртай хэвээр байдаг, өөрсдийн дур хүслийг л хангадаг. Үүний үр дүнд, энэ бүлэг хүн эцэст нь ахиж дэвшиж чадахгүй, үнэнийг олж авахгүй. Бурханд итгэх хугацаандаа хүмүүс юу туулахаас үл хамааран, үнэнийг хүлээн авч чаддаг хүмүүс эцэст нь авралд хүрч чадна. Үнэнийг хүлээн авч чаддаггүй хүмүүс эцэст нь хэзээ ч үнэхээр гэмшихгүй, үнэнийг хэзээ ч үнэхээр хүлээн авч, дуулгавартай дагахгүй. Ийм хүмүүсийн итгэл талаар болдог бөгөөд эцэст нь тэд авралд хүрч чадахгүй. Энэ хугацаанд үүргээ гүйцэтгэхдээ тэд сайн үйл хийдэг байж магадгүй; тийм тохиолдолд, тэд эцэст нь сайндаа л амьд үлдэж чадна. Миний хувьд, та нарт хандах Миний хандлага бол Би үнэний янз бүрийн талын талаар, тэр дундаа бие махбодтой болсон Бурхантай холбоотой үнэний талаар өнцөг бүрээс нь, олон талаас нь та нартай нөхөрлөхийн тулд чадах бүхнээ хийх явдал юм. Бидний сая ярилцсан, байр сууринд хэрхэн хандахтай холбоотой үнэн нь байр сууринд хэрхэн хандах ёстойг ойлгоход та нарт туслах, мөн байр суурийн талаар зөв бодол, үзэлтэй болоход та нарт туслах зорилготой юм. Байр суурийн талаарх Миний бодол, үзэл, түүнчлэн Миний амьдралын хэв маяг нь Миний онцгой ялгамж чанараас үүдэлтэй. Тэгвэл Миний онцгой ялгамж чанарын үр дүн болох байр суурийн талаарх Миний бодол, үзэл үнэн мөн үү? Тэдгээр нь эерэг зүйл мөн үү? Тэдгээр нь авралд хүрэхийн тулд завхарсан хүмүүсийн эзэмших ёстой зүйл мөн үү? Тэдгээр нь бүтээгдсэн зүйлсийн эзэмших ёстой зүйл мөн үү? (Мөн.) Миний хөндсөн зүйлс үнэн бөгөөд эерэг зүйлс учраас Би энэ байр сууринд ямар ялгамж чанараар хандахаас үл хамааран, мөн Миний хандлага ямар байхаас үл хамааран та нар эдгээр үгийг үнэн гэж хүлээн авах ёстой. Эдгээр нь Миний бодол, үзэл боловч үнэн юм, тиймээс та нар тэдгээрийг хүлээн авч, өөриймшүүлж, зөв үзэл бодлын дагуу байр сууринд хандах ёстой. Эдгээр сэдвийн талаар ярьж, энэ агуулгыг та нартай нөхөрлөж байгаа Миний зорилго бол та нарт үнэний нэг талыг ойлгуулах юм. Би Өөрийгөө зөвтгөх юм уу өмгөөлөхийн тулд эдгээр зүйлийн талаар ярьдаггүй, Өөрийгөө бусдаас өөр, эсвэл Өөрийгөө ер бусын хүн гэдгийг та нарт мэдүүлэхийн тулд бүр ч тэгдэггүй. Хэрвээ та нар бие махбодтой болсон Бурханд ямар ч завхрал байдаггүй, бие махбодтой болсон Бурхан бол хүн төрөлхтний жирийн нэг гишүүн биш, Тэр бол онцгой хүн гэдгийг л ердөө ухаарвал энэ нь Миний та нарт ойлгуулахыг хүсэж байгаа үнэн бүхэлдээ биш юм. Би ямар агуулгаар нөхөрлөхөөс үл хамааран, мөн ямар тодорхой жишээнүүд хамаарахаас үл хамааран эцсийн дүндээ энэ бүхэн үнэнийг ойлгоход та нарт туслахад л чиглэдэг. Миний та нарыг хангаж, та нартай нөхөрлөдөг бүхэн төрөл бүрийн зүйлд хэрхэн хандах талаарх үзэл бодлыг хамардаг. Та нарт тавих Миний шаардлага бол та нар зөв бодол, үзлийг ойлгож, хүлээн авч чаддаг байж, буруу бодол, үзлийг таньж, орхих явдал юм. Өөрөөр хэлбэл, та нар эерэг зүйлсийг ч, сөрөг зүйлсийг ч ялган таньж, эерэг зүйлсийг хүлээн авч, сөрөг зүйлсийг орхиж чаддаг байх ёстой. Байр сууринд хэрхэн хандах талаар Миний нөхөрлөсөн сэдвүүдээс харахад, байр суурийн талаарх Миний бодол, үзэл, зарчим, арга барилыг та нар эерэг зүйлс гэж хэлэх үү? Тэдгээр нь үнэнд нийцдэг үү? Тэдгээр нь та нарын баримтлах ёстой үнэн-зарчим мөн үү? (Мөн.) Хэрвээ та нар Намайг ойлгосон бол Би эдгээр үгийг дэмий хэлээгүй байна. Шүтлэггүй хүмүүсийн байр суурийн талаарх бодол, үзэл юу вэ? Тэдгээрт үнэнд юм уу хүн чанарт нийцдэг ямар нэг тал бий юу? Байр суурийн талаарх тэдний бодол, үзлийн мөн чанар юу вэ? Энэ нь жигшүүртэй, хорон муу юу? (Тийм.) Тэдний бодол, үзэл бүгд аминч, жигшүүртэй, хорон муу байдаг; тэдгээр нь хүн бүрийг завхруулж, сүйрүүлдэг. Чи хүмүүсийн дунд байр суурьтай эсэхээс үл хамааран, хэрвээ чиний хүлээн авдаг зүйл эдгээр эндүү ташаа бодол, үзэл байвал чи байр суурьтай байсан ч эдгээр бодол, үзлийн хохирогчдын нэг юм; чи ашиг сонирхол бүхий этгээд байсан ч хохирогчдынх нь нэг мөн; чи эрх баригч ангид харьяалагддаг байсан ч хохирогчдынх нь нэг мөн. Эдгээр бодол, үзлийн хохирогч байна гэдэг нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь чи ч бас ийм бодол, үзэлд, мөн ийм ёрын муу чиг хандлагад завхарч, сүйрсэн хүн гэсэн үг. Чиний хүлээн авдаг зүйл эндүү ташаа, хорон муу бодол, үзэл байдаг учраас, мөн чи тэдгээрийг хүлээн аваад зогсохгүй хэрэгжүүлдэг учраас чи хохирогчдынх нь нэг юм. Тэгвэл хүн яаж энэ завхрал, сүйрлээс гарч, цаашид үүгээр хорлогдохоос зайлсхийж чадах вэ? Ганцхан арга зам бий, тэр нь зөв бодол, үзлийг хүлээн авах явдал юм. Ямар зөв бодол, үзлийг вэ? Байр сууринд хэрхэн зөв хандах тухай бодол, үзлийг: байр сууринд захирагдаж, хүлэгдэхгүй байх, байр сууриа ашиглан хувийн ашиг хонжоо хайхгүй байх, байр сууриа ашиглан бусдыг сүйрүүлж, завхруулахгүй байх, эсвэл бусдыг мөлжихгүй байх—бусдыг ямар нэгэн зүйл хийхийг албадахгүй байх. Чи байр суурьтай болох үедээ хийдэг бүхэндээ үнэн-зарчмыг эрж хайж, хувийн ашиг сонирхлоо орхиж, тэр ч байтугай байр суурийн чамд авчирдаг тав тух, таатай нөхцөлөөс татгалзаж, урваж чаддаг. Чи байр суурийн ашиг тусыг эдлэхийн оронд хариуцлагаа биелүүлж, эзэмшиж буй байр суурийнхаа дагуу хүлээх ёстой хариуцлагаа биелүүлж чаддаг. Хэдийгээр энэ хэдэн өгүүлбэрийн агуулга их биш ч тэдгээрийг хэрэгжүүлэх нь завхарсан хүмүүсийн хувьд амар ажил биш юм. Чи байр суурьгүй байх үедээ "байр суурийн ашиг тусыг эдлэхгүй байх" нь ердөө л хэлсэн зүйлийг хийх л хэрэг, хүрэхэд амархан гэж боддог. Гэвч чи байр суурьтай болох үед "байр суурийн ашиг тусыг эдлэхгүй байх" нь зүгээр нэг заавар дагах явдал байхаа больдог. Энэ нь чамаас хаяхыг шаарддаг, чамаас урвахыг шаарддаг, чамаас орхихыг шаарддаг бөгөөд чамаас хэрэгжүүлэлтийн зөв зарчмын дагуу хэрэгжүүлж, хүн бүрд шударга хандаж, хэрэг явдал бүрд үнэн-зарчмын дагуу шударга, бодитой хандахыг шаарддаг. Энэ үгийг хэрэгжүүлэх шаардлагатай болох үед үүнд ихэвчлэн чиний хувийн ашиг сонирхол хамаардаг. Чи байр суурьгүй байх үедээ: "Би байр суурийн ашиг тусыг эдэлдэггүй; би байр суурийн ашиг тусыг эдлэх хүсэлгүй байна" гэж хэлдэг. Хэн ч эдгээр үгийг хэлж чадна. Гэвч чи байр суурийн ашиг тусыг эдлэх боломжтой байр сууринд байх үедээ тэдгээрийг орхиж, Бурханы хайрыг хариулахын тулд зөвхөн үүргээ сайн гүйцэтгэхийг эрж хайх нь тийм ч амархан байхаа больдог, тийм биз дээ? (Тийм.) Энэ нь чи үнэнийг хайрладаг эсэх, мөн махан биеэс урваж чадах эсэхээс шалтгаалдаг.

Бидний сая нөхөрлөсөн зүйл нь бие махбодтой болсон Бурхан байр сууринд хэрхэн ханддаг тухай сэдэвтэй холбоотой байлаа. Хүн байр суурийг хэрхэн үзэх ёстой талаар одоо бид нөхөрлөж дууссан тул хүн зовлонг хэрхэн үзэх ёстой талаар нөхөрлөцгөөе. Энэ бол хүмүүсийн хоорондоо байнга ярьдаг сэдэв юм. Хүн зовлонг хэрхэн үзэх нь тэдний бодол, үзэл, мөн хэрэгжүүлэлтийн зарчимтай нь холбоотой байдаг. Хүмүүс зовлонг хэрхэн үздэг вэ? Зовлон бол хүмүүсийн амьдралд эсвэл Бурханд итгэх явцад байнга тохиолддог, туулдаг зүйл бөгөөд тэдний байнга хэлэлцдэг сэдэв юм. Ихэнх хүн зовлонг өөрсдийн гавьяа зүтгэл, зиндаа, байр суурь, мөн ирээдүйн хүрэх газартайгаа холбож үздэг. Тиймээс ихэнх хүн зовох үедээ тодорхой бодолтой байж, үүнд маш их ач холбогдол өгдөг. Ялангуяа, хүн ямар бэрхшээл туулсан; ямар төрлийн зовлон туулсан; хэр удаан зовсон; хүний зовлонг өөр хэр олон хүн мэддэг, өөр хэр олон хүн харсан, өөр хэр олон хүн хүлээн зөвшөөрдөг зэрэг нь бүгд хүмүүсийн маш их анхаардаг сэдэв юм. Үүнээс гадна, бусад хүмүүсийн зүрх сэтгэлд байр суурь олж авахын тулд зовлонг хэрхэн ашиглаж болох, ашиг тус, нэр хүнд, байр суурь, бусдын хүндлэл, хувийн алдар нэр зэрэг өөрийн хүссэн зүйлсийг олж авахын тулд үүнийг хэрхэн ашиглаж болох, тэр ч байтугай зовлонгоор дамжуулан Бурханы гэрт эсвэл Бурханд хэрхэн хайрлагдаж, хүлээн зөвшөөрөгдөж, хүлээн авхуулж, санагдах нь бас хүмүүсийн зүрх сэтгэлдээ анхаардаг зүйлс юм. Тиймээс, зовлонгийн асуудал нь хүмүүсийн зүрх сэтгэлд үнэнийг хэрэгжүүлэхээс илүү чухал байр суурь эзэлдэг. Тэгвэл хүн зовлонг хэрхэн зөв зүйтэй, үнэн-зарчимд нийцэхүйц байдлаар үзэх ёстой вэ? Би зовлонг хэрхэн үздэг вэ? Олон жилийн турш та нартай нөхөрлөхдөө—мөн та нартай өдөр тутам харилцахдаа—Би ямар бэрхшээл туулсан, хэр удаан зовсон, Миний зовлонгийн зорилго, ач холбогдол юу байсан, эсвэл зовсны дараа Надад ямар мэдрэмж төрсөн талаар хэзээ нэгэн цагт ярьж байсан уу? Та нарын санаж байгаагаар Би эдгээр сэдвийн талаар хэзээ нэгэн цагт ярьж байсан уу? Энэ талаар бичвэрт, номлолын дууны бичлэгт, эсвэл та нарын сонссон үгэнд ямар нэгэн тэмдэглэж үлдэж үү? (Үгүй, бидний санаж байгаагаар байхгүй.) Өнгөрсөнд нэг жил Хятадын шинэ жилээр Надад явах газар, очих гэр байхгүй, ах эгч нар Намайг гэртээ байлгаагүй, хожим нь Би гудамжаар тэнүүчилсэн; Намайг энэ зовлонг тэвчиж туулсан гэж та нарын дунд яригдаж байхыг Би сонссон. Ийм зүйл үнэхээр болсон уу? (Бурхан өмнөх номлолдоо Таныг ийм зүйл хэзээ ч туулж байгаагүй гэж хэлсэн. Энэ бол хүмүүсийн тараасан яриа байсан.) Би Өөрөө ч энэ талаар мэдээгүй. Би хэзээ ч туулж байгаагүй зүйлээ яаж мэдэх билээ? Би энэ хэрэг явдлыг тодруулсан л хэрэг, тийм биз дээ? Энэ нөхцөл байдал ердөө л хэзээ ч болоогүй. Тэгэхээр та нарын санаж байгаагаар Би үндсэндээ зовлонгийн талаар ярьдаггүй, тийм үү? (Тийм.) Зовлонгийн асуудлын тухайд, ихэнх хүн зовлон бол хувийн гавьяа зүтгэл олж авах, бусдын хүндлэлийг хүлээх, өөрийнхөө талаар таатай сэтгэгдэл төрүүлэх маш сайн хэрэгжүүлэлтийн нэг хэлбэр гэж үздэг; тэд үүнийг Бурханд итгэх итгэлтэй холбоотой хамгийн үндсэн хэрэгжүүлэлт гэж үздэг. Хүмүүс үүнийг хэрхэн үзэхээс үл хамааран, зовлонгийн асуудлын талаарх Миний бодол, үзэл юу болохыг одоо сонсоцгоо.

Хэд хэдэн төрлийн зовлон бий. Хамгийн түгээмэл зовлон бол хүмүүс өөрсдийн байр суурийг хамгаалах, бусдын дунд нэр хүндээ хадгалах, сайн хэтийн төлөв, сайн хүрэх газар олж авахын тулд зарим нэг зовлонг тэвчих явдал юм. Үүнд үүргээ гүйцэтгэхдээ орой унтаж, эрт босох, сайн хоол идэхгүй, сайхан хувцаслахгүй байх зэрэг багтдаг. Мөн сайн мэдээ номлож, үүргээ гүйцэтгэхийн тулд гэр бүл, ажил мэргэжлээ орхидог зарим хүн байдаг. Засгийн газар тэднийг баривчилж, хавчиж хяхаад зогсохгүй, гэр бүл нь ч тэднийг ойлгодоггүй, тэр ч байтугай тэднийг хавчиж, саад хийдэг. Зарим хань ижил нь сална гэж сүрдүүлдэг бөгөөд хамаатан садных нь дэмий хов жив, гүтгэлэг, цуу яриа ч бас байдаг. Тэд маш их зовлон тэвчсэн. Гэвч сайн хэтийн төлөв, сайн хүрэх газар олж авч, байр суурь, нэр хүндээ хадгалахын тулд ингэж зовдог хүмүүс хэчнээн их зовсон ч, зовлон нь хэчнээн их байсан ч урьдын адил ажлаа хийсээр, хэзээ ч бууж өгдөггүй. Товчхондоо, ийм хүмүүс байр суурь, нэр хүндийнхээ төлөө, мөн хэтийн төлөв, хүрэх газрынхаа төлөө зовдог. Тэд гэрээсээ хол удаан хугацаагаар зүдэрч явж, бусдад ад үзэгдэж, бусдад гадуурхагдаж, буруугаар ойлгогдож, жирийн хүмүүсийн тэвчдэггүй их зовлонг тэвчдэг. Надад хэл дээ, байр суурь, нэр хүндийнхээ төлөө, эсвэл хэтийн төлөв, хүрэх газрынхаа төлөө зовоход ямар нэгэн үнэ цэн бий юу? (Байхгүй.) Бурхан үүнийг санадаг уу? (Үгүй.) Тэдний зовж буй цорын ганц зорилго нь удирдагч, ажилчид, түүнчлэн ах эгч нараар өөрсдийгөө хүндлүүлж, бишрүүлэх явдал бөгөөд ингэснээр ах эгч нар дараагийн сонгуулиар тэднийг үргэлжлүүлэн удирдагчаар сонгох болно. Тэд зовлонг эрэлхийллийнхээ зорилго гэж үздэг. Байр сууриа хадгалахын тулд тэд ямар ч зовлонг тэвчиж чадна. Тэд ертөнцийн хэтийн төлөв, ажил мэргэжлээ орхиж, тэр ч байтугай дээд зэргийн амьдрах орчноо орхиж, маш их зовлонг тэвчдэг. Ийм төрлийн хүмүүс энэ зовлонг тэвчсэнийхээ дараа хаа сайгүй гайхуулж, цуглааны үеэр, эсвэл бусдыг засах үедээ хэрхэн зовсон талаараа байнга нөхөрлөдөг. Ингэх тэдний зорилго маш энгийн: Ердөө л өөрсдийн бардам занг хамгаалж, өөрсдийн байр суурь, хоосон алдар нэрийг хамгаалахын тулд юм. Иймээс тэдний тэвчдэг зовлон ямар ч үнэ цэнгүй байдаг. Тэд энэ зовлонгоор дамжуулан өөрсдийгөө танин мэддэггүй, үнэнийг хэрэгжүүлж чаддаг болох нь бүр ч үгүй. Ийм төрлийн зовлонг дурдах ч хэрэггүй. Зарим хүн зөвхөн байр суурь, нэр хүндийнхээ төлөө, мөн хэтийн төлөв, хүрэх газрынхаа төлөө л зовдог. Тэд байр суурь, нэр хүндээ хамгаалахын тулд бүх төрлийн зүдэргээг тэвчиж чаддаг бөгөөд ерөөл олж авахын тулд ямар ч төрлийн зовлонг тэвчиж чадна. Гэвч тэд Бурханы гэрийн ажлыг хамгаалах, Бурханы гэрийн ашиг сонирхлыг хамгаалах, эсвэл ах эгч нарын ашиг сонирхлыг хамгаалахын тулд жаахан ажил хийхээр, эсвэл ганц үг хэлэхээр хэзээ ч урагш гардаггүй. Ингэхэд ямар ч зовлон шаардагдахгүй, эсвэл ганцхан өгүүлбэр хэлэх шаардлагатай байсан ч тэд үүнийг хийж чаддаггүй. Тиймээс, ийм төрлийн хүмүүсийн тэвчдэг бүх зовлон дэмий хоосон бөгөөд Бурхан үүнийг сайшаадаггүй. Ийм төрлийн хүмүүс бол цэвэр хоёр нүүрт фарисайчууд; тэд бол бусдыг төөрөлдүүлдэг, Бурханы жигшин голдог хүмүүс юм. Байр суурийнхаа төлөө тэд үүргээ гүйцэтгэхээр эрт босож, шөнө дөл болтол унтахгүй байж чаддаг бөгөөд зовлон, ядаргааг тэвчиж чаддаг. Тэд зогсолтгүй олон цагаар ажиллаж, тэр ч байтугай бүтэн жилийн турш амралт авахгүй байж чадна. Тэд зөвхөн өөрсдийн байр суурийн төлөө завгүй гүйдэг бөгөөд хэлдэг бүхэн нь өөрсдийн байр суурь, бардам зан, нэр хүндийг хамгаалахын тулд байдаг. Хэн нэгэн Бурханы гэрийн ажлын зохицуулалтыг үнэхээр зөрчсөн зүйл хийх үед тэд хэзээ ч шүүмжилдэггүй, зогсоох нь бүр ч үгүй. Тэгэхээр, тэдний зовлон нь цэвэр өөрсдийн нэр хүнд, байр суурь, хувийн ашиг сонирхлын төлөө байдаг. Үүнийг Бурхан санахгүйгээр үл барам ялладаг. Ялангуяа тэд зовлонг хувийн гавьяа болгон ашиглаж, үүгээрээ бусдыг байнга сургамжилж, Бурхантай наймаалцахыг оролдон, Бурхан зовж байгааг нь хараад, өөрсдөд нь сайн үнэлгээ өгнө гэж найддаг. Мөн зовж байгаад нь Бурхан сэтгэл хангалуун байгаа эсэх, тэвчсэн зовлонгийнхоо төлөө ерөөл олж авч чадах эсэхээ харахаар тэд Бурханыг байнга сорьдог. Тиймээс, ийм хүмүүсийн зовлонгийн шинж чанарт үндэслэвэл үүнийг санахгүйгээр барам, бүр ялладаг; мөн энэ нь нэг төрлийн сайн үйл биш, харин нэг төрлийн муу үйл юм. Ийм төрлийн хүмүүс чуулганы ажил болон үүргийнхээ төлөө хэр хол явсан, хэчнээн их зовсон, мөн ямар хүнд өвчин тусаж, хэчнээн их эм уух шаардлагатай болсон талаараа байнга гайхуулдаг. Тэд эм уухдаа ах эгч нарт харуулахын тулд үргэлж тэдний нүдэн дээр уудаг. Тэд хэчнээн их ажил хийсэн, хэчнээн их зовсон, хэчнээн их төлөөс төлсөн, мөн хэт их ажилласнаас болж өвдсөнийхөө дараа л эм уудаг гэдгээ илүү олон хүнд мэдүүлэх арга сүвэгчилдэг. Хүмүүсээр өөрсдийгөө хүндлүүлж, бишрүүлж, шүтүүлэхийн тулд тэд ингэдэг. Ийм төрлийн хүмүүс ой гутам биш гэж үү? (Тийм.) Тэгэхээр, ийм хүмүүсийн зовлон сохор зоосны ч үнэ цэнгүй; энэ нь дотор муухайрмаар байдаг. Тэр ч байтугай ийм төрлийн хүмүүсийн нэлээд хэсэг нь ямар ч бодит ажил хийж чаддаггүй нь үнэн. Тэд бусдад харуулах дүр эсгэхийн тулд л нүд хуурсан ажил хийдэг. Тэд хэн нэгнийг гомдоож мэдэх ганц ч үг хэлдэггүй, ганц ч зүйл хийдэггүй. Чуулганы ажлыг хамгаалахтай холбоотой хэрэг явдлын тухайд тэд ганц ч үг ганхийдэггүй, өчүүхэн төдий ч ажил хийдэггүй. Чуулганы ажилд саад болж, үймүүлж байгаа хэн нэгэнтэй таарах үедээ тэд тэр хүнд зарчмын дагуу ханддаггүй, харин сэтгэл хөдлөлдөө тулгуурлан үйлддэг. Хэрвээ тэд дургүй хүнээ ажилд саад болж, үймүүлж байгааг харвал бага зэрэг дуугарч, ямар нэгэн зүйл багахан хийгээд, энэ боломжийг ашиглан гайхуулж, хувийн гавьяа хуримтлуулдаг бөгөөд цаг нь ирэхээр гавьяаг нь өөртөө авч, шагнуулахыг оролддог. Гэвч ажилд саад болж, үймүүлж байгаа хүн нь тэдний дуртай, эсвэл өөрсдийг нь дэмждэг хүн байвал тэд тэр хүнийг ил болгож, зогсоохгүйгээр үл барам, “Тэдний биеийн хэмжээ жижиг учраас бид тэвчээртэй байж, тэднийг дэмжих ёстой” гэх чихэнд чимэгтэй шалтаг ашиглан, тэдэнд нийцүүлж, тэднийг өмгөөлж, хаацайлдаг. Үнэн хэрэгтээ тэд өөрсдийн байр суурийг хамгаалахын тулд л хэнийг ч гомдоохгүй байхыг хичээдэг юм. Тэгсэн хэрнээ тэд зовлонгоо ашиглан хүмүүсээр өөрсдийгөө хүндлүүлж, зовлонгоо ашиглан өөрсдийн байр суурийг хамгаалахыг хүссээр байдаг. Зарим хүн ихэвчлэн маш завгүй дүр эсгэдэг. Тэд хоол идэхдээ зориуд буцалсан усанд бага зэрэг будаа дэвтээж, эсвэл мантуун дээр бага зэрэг даршилсан ногоо тавиад, идэж дуусмагцаа цуглаанд явж, үнэхээр бэрхшээл тэвчиж чадна гэдгээ ах эгч нарт харуулдаг. Тэд үргэлж нэг хувцсаа өмсдөг, бохирдсон ч угаадаггүй бөгөөд бусдад: “Хар даа, би маш их завгүй болохоор хоол идэх, эсвэл хувцсаа угаах ч цаг алга!” гэж хэлдэг. Зарим хүн үүргээ гүйцэтгэх зуураа бусадтай дэмий чалчиж, цаг үрдэг хэр нь тэдэнтэй цуглаан хийж, нөхөрлөж байгаа дүр эсгэдэг. Тэд өглөөнөөс шөнө дөл хүртэл үүргээ гүйцэтгээд завгүй байгаа мэт харагддаг бөгөөд амрах ёстой үедээ шөнө компьютерын урд ширээ дэрлээд унтдаг. Тэд үүргээ гүйцэтгэхдээ хэчнээн их зовж, хэчнээн их төлөөс төлдгөө хүмүүст харуулахын тулд ингэдэг. Тэд байнга сэгсийсэн үстэй, халтар царайтай байдаг бөгөөд тэр ч байтугай хэчнээн их зовдог, хэчнээн их төлөөс төлж чаддагаа хүмүүст мэдүүлэхийн тулд л хувцсаа солихгүй, угаахгүй, эсвэл усанд орохгүйгээр удаан хугацаагаар явдаг. Надад хэл дээ, энэ зовлонг тэвчихэд ямар үнэ цэн бий вэ? Энэ бүхэн ердөө л дүр эсгэлт биш гэж үү? (Тийм.) Бурханы гэрийн зарим ажил бага зэрэг завгүй байдаг ч хүмүүсийг сэгсийсэн үстэй, халтар царайтай, хүний төрхгүй болгох хэмжээнд хүргэдэггүй, тийм биз дээ? Зарим чуулганы амьдрах нөхцөл харьцангуй тааруу байдаг ч тэндхийн хүмүүс өдөр бүр зөвхөн мантуу, даршилсан ногоо идэх хэмжээнд хүрдэггүй биз дээ? Магадгүй цөөн хэдэн тодорхой газарт ийм байдаг байж болох ч ихэнх газар ийм байх боломжгүй. Бурханы гэрийн ажил хэчнээн их ачаалалтай байсан ч ядахдаа л та нар найман цаг сайн унтаж амрах ёстой—та нар найман цаг ч унтаж чадахгүй байна гэж байхгүй, тийм биз дээ? Энэ нь нэг юм уу хоёр өдөр үргэлжилж болох хааяа нэг гардаг онцгой нөхцөл байдлыг эс тооцвол шүү дээ. Эх газрын Хятадад Бурханы сонгосон зарим хүн Сатаны дэглэмийн баривчилгаа, хавчлагаас зайлсхийхийн тулд зугтдаг. Заримдаа тэд агуй, бухал өвс, малын саравчинд унтаж, амардаг. Эдгээр нь онцгой нөхцөл байдал юм. Хүмүүс гадаадад ирснийхээ дараа зориуд зарим нэг “зовлонгийн орчин” бүрдүүлж, хэрхэн зовох талаар зориуд “сургуулилалт” хийвэл тэд үндсэндээ даяанч лам нар биш гэж үү? Бид яагаад тэднийг тэгж нэрлэх болов? Яагаад гэвэл, тэдний хийж байгаа зүйл нь ердөө л зарим нэг зовлонг зориуд тэвчиж, зарим дүрмийг дагаж, биеэ сахилгажуулж буй хэрэг бөгөөд дараа нь тэд өөрсдийгөө өөрчлөгдсөн гэж мэдэрдэг. Тэгээд тэд хэчнээн их зовсноо бусдын өмнө гайхуулж, Тэнгэр болон жирийн хүмүүсийн сэтгэлийг хөдөлгөнө гэж найдан, улмаар өөрсдөдөө нэр хүнд, ашиг тус, хүссэн сайн хүрэх газраа олж авахаар эрж хайдаг. Энэ зам бүтэшгүй. Бурхан хүний төгсгөлийг тогтоохдоо тэднийг хэчнээн их зовсныг, эсвэл зүдэрч, их хувь нэмэр оруулсан эсэхийг нь хэзээ ч хардаггүй, мөн насыг нь ч хэзээ ч хардаггүй. Бурхан хүмүүсийн төгсгөлийг тогтоохдоо юунд үндэслэдэг вэ? Тэрээр хүмүүст үнэн байгаа эсэхэд үндэслэдэг. Хэрвээ чи зөвхөн зовоход анхаардаг ч үнэнийг олж аваагүй бол хэчнээн их зовсон ч энэ нь дэмий хоосон байх болно. Хэрвээ чи зарчимгүйгээр зовж, мөн өөртөө бэрхшээл үүсгэн зориуд зовдог бол чи зүгээр л зовох тавилантай. Чиний зовлон өрөвдөх үнэ цэнгүй; чи энэ зовлонг өөрөө дуудсан. Бурхан хүнээс зовохыг шаардаагүй. Бурхан хүнийг шүүж, гэсгээж, мөн шалгаж, цэвэршүүлдэг нь түүнийг зовоохын тулд биш, харин завхарсан зан чанараас нь аврахын тулд юм. Хүний тэвчдэг зовлонгийн ихэнх нь түүний завхарсан зан чанараас үүдэлтэй байдаг; хүнийг зовоох нь хэзээ ч Бурханы санаа зорилго байгаагүй.

Бурхан хүн төрөлхтөнд зориулан тэнгэр газар бүх зүйлийг—нар, сар, одод, нарны гэрэл, агаар, хөрс, ус, дөрвөн улирал, түүнчлэн хүн төрөлхтний амьдарч, оршин тогтноход шаардлагатай бүх төрлийн материаллаг зүйлсийг бүтээсэн. Идэх, уух, хэрэглэх, харах зүйлс бий; дөрвөн улирлын турш бүх төрлийн амьд зүйлс бүрэн хангагдсан байдаг, тийм биз дээ? Үр тариа, хүнсний ногоо, жимс, самар, модон дээр болон газарт ургадаг зүйлс бий; бүх төрлийн өөр өөр материаллаг зүйлс маш элбэг дэлбэг бөгөөд амт, өнгө бүрээр бүрэн хангагдсан байдаг. Бурхан хүнд Өөрөөс нь ирдэг хангалтыг эдлүүлэхийг зорьдог; хүний Бурханаас хүлээн авдаг хангалт нь баялаг, элбэг дэлбэг бөгөөд хүн үүгээр тэжээгддэг. Чиний харж байгаачлан, бүтээгдсэн зүйлсийн Бүтээгчээс хүлээн авдаг зүйл баялаг, элбэг дэлбэг, төгсгөлгүй, шавхагдашгүй юм. Бурхан хүнд энэ бүхнийг эдлүүлэхийг бүрэн хүсдэг бөгөөд бүтээгдсэн зүйлс Бүтээгчийн хангасан энэ бүхнийг зүй ёсоор эдлэх ёстой. Бүтээгдсэн зүйлсийн Бурханаас эдэлдэг зүйл бол зовлон биш, харин ерөөл юм. Хүн төрөлхтнийг бүтээсэн Бурханы анхны санаа зорилго нь хүнийг зовоох биш, харин хүн амьдралын аяныг туулах зуураа Бурханаас ирдэг хангалтыг эдлэх явдал байв. Бурханы бүтээсэн янз бүрийн амьтад болон амьд зүйлс бүрэн хангагдсан байдаг; юу ч дутдаггүй. Үүнд сонсох зүйлс ч багтдаг—Бурхан хүний төлөө шувуудын жиргээ, царцааны дууг хүртэл хэрхэн бодож үзсэнийг хар даа. Өөрөөр хэлбэл, Бурхан хүний дотоод ертөнцөд сэтгэл ханамж, тайтгарал, амар амгаланг авчирдаг бүхнийг бодож үзсэн байдаг. Бурханы бүтээгдсэн зүйлсэд зориулан бэлдсэн зүйл бүрэн хангагдсан байдаг. Бүтээгдсэн зүйлс Бурханы хайрласан бүхнийг эдлэх үедээ ерөөл эдэлж байдаг. Даяанч лам нар шиг тэр хүмүүс Бурхан зүгээр л хүнийг зовоохыг хүсдэг, Тэр хүнийг ерөөл эдлээсэй гэж зүгээр л хүсдэггүй, нөхцөл байдал нь боломжтой байсан ч Тэр хүнд тэдгээрийг эдлүүлдэггүй, харин зүгээр л хүнийг зовоодог гэж итгэдэг. Хүн туйлын их зовлон, зүдэргээтэй нүүр тулах үед Бурхан баярлаж, сэтгэл хангалуун байж, зорилгодоо хүрдэг гэж тэд итгэдэг. Надад хэл дээ, ийм төрлийн хүмүүс муу санаа өвөрлөдөг биш гэж үү? Энэ нь Бурханы санаа зорилгыг мушгин гуйвуулж тайлбарлаж буй хэрэг биш гэж үү? (Тийм.) Энэ санаа хаанаас гарсан бэ? Энэ нь Сатанаас гарсан, тийм биз дээ? (Тийм.) Бурхан бүх зүйлийг бүтээсэн, гэвч Сатан үүнийг хүлээн зөвшөөрдөггүй. Сатан тэдгээрийг хэрхэн удирдах, эсвэл арчилж хамгаалахаа мэддэггүй бөгөөд энэ бүх амьд зүйлс үргэлжлүүлэн оршин тогтноосой гэж хүсдэггүй. Иймээс Бурханы бүтээсэн бүхнийг хүнд эдлүүлэхгүйн тулд тэр тэдгээрийг сүйтгэж, устгадаг. Хүнд өөрийнхөө талаар сайхан сэтгэгдэл төрүүлж, хүнээр өөрийгөө шүтүүлж, хүндлүүлэхийн тулд тэр хүнийг төөрөлдүүлж, завхруулдаг. Сатан дураараа дургиж, бүх зүйл дээр Бурханыг эсэргүүцдэг. Бурхан хүн төрөлхтөнд энэ бүхнийг эдлэхийг зөвшөөрдөг бол Сатан хүн төрөлхтнийг үүнийг эдлэх эрхгүй болгож, хүн төрөлхтөнд үүнийг эдлүүлдэггүй, харин зүгээр л хүнийг зовоодог. Бурхан хүн төрөлхтөнд бүх зүйлийг удирдуулж, бүх зүйлийг эдлүүлдэг бол Сатан бүх зүйлийг сүйтгэдэг. Тэр бүх зүйлийн оршин тогтнолыг үл тоомсорлож, бүх зүйлийн оршин тогтнолыг жигшиж, бүх зүйлийн оршин тогтнолыг яллаж, хүнээр зориуд зовлонг эрэлхийлүүлдэг. Бурханы хүнд зориулан тогтоосон зүй тогтлыг харцгаа: Нар жаргаж, шөнө харанхуй болох үед хүн биеэ амраах ёстой. Өдрийн ажлын ядаргаа амралтаар тайлагддаг. Нэг шөнө амарсны дараа хүний биеийн хүч сэргэж, эрч хүчээр дүүрэн болдог. Маргааш нь нар мандах үед хүн сэргэг болж, дахин нэг өдрийн ажлаа эхлүүлдэг. Энэ ямар гайхалтай зүй тогтол вэ! Зарим хүн энэ зүй тогтлыг дагадаггүй. Тэд шөнө харанхуй болоход л ажиллаж эхэлдэг бөгөөд өглөөний дөрөв, таван цаг хүртэл сэрүүн байж байгаад унтдаг, ажил, амралтын хуваарийг орвонгоор нь эргүүлэхийг хүсдэг. Нар жаргаж, сар мандах үед хүн тухайн өдрийн ажлаа зогсоож, аажмаар тайвширч, амарч эхлэх ёстой; тэрээр нар, сар, оддын хөдөлгөөнийг зохицуулдаг зүй тогтлын дагуу ажиллаж, эсвэл амрах ёстой бөгөөд энэ зүй тогтлын эсрэг явах ёсгүй гэж Бурхан хэлдэг. Энэ “зовдог” хүмүүс яг эсрэгээр нь хийх гэж зүтгэдэг. Тэд амрах ёстой үедээ унтдаггүй; зориуд шөнө орой болтол сууж, тэр ч байтугай бүр онцгойлон хөөрч догдолдог. Бусдыг хамгийн бөх унтаж байх үед тэд хамгийн их завгүй байж, зовж, өөрсдийгөө ядрааж байдаг. Тэгээд өдөр ажиллах цаг болоход тэдэнд эрч хүч үлддэг гэж үү? Тэдний эрч хүч бүтэн өдрийн ажлыг дааж чадах уу? (Үгүй.) Тэд нэг, хоёр цаг унтаж аваад, босож үргэлжлүүлэн ажиллахаас өөр аргагүй болдог. Өглөө бусдыг хоол идэж байхад тэд унтаж байдаг. Өдөр бусдыг хэвийн ажиллаж байхад тэд зүүрмэглэж, тамирдаж байдаг. Харин шөнө бусдыг амарч байхад тэд сэргэж, ажиллаж, завгүй болж эхэлдэг. Энэ нь ажил, амралтын хуваарийг орвонгоор нь эргүүлж байгаа хэрэг биш гэж үү? Энэ нь хэвийн бус биш гэж үү? (Тийм.) Гэсэн хэдий ч тэд өөрсдөдөө маш сэтгэл хангалуун байж, өөр хэн ч өөрсөд шиг нь ийм их зовлонг тэвчиж чадахгүй, бусад хүн бүгд зүгээр л жирийн л нэг амьтад гэж боддог. Шөнө дунд бусдыг амрах гэж байхад тэд бүр: “Чи ийм эрт амарч байгаа юм уу?” гэж хэлдэг. Нөгөө хүн нь: “Шөнө дунд болчихлоо; аль хэдийн маш орой болсон байна. Түүнээс гадна надад ямар ч эрч хүч үлдсэнгүй; ажлын минь бүтээмж муудаж, би сайн үр дүнд хүрч чадахгүй. Амрах цаг болоход бид амрах л ёстой” гэдэг. Тэд: “Шөнө дунд унтах нь хэтэрхий эрт байна! Би шөнө дунд ажиллаж эхлээд, өглөөний дөрөв, таван цаг хүртэл унтдаггүй” гэж хэлдэг. Тэдний толгойд ямар нэг асуудал байна, тийм биз дээ? Тэд өөрсдийгөө тарчлаагаад зогсохгүй, бусдыг ч бас хазаарладаг. Бусдыг шөнө дунд амрах үед бүр тэд шүүж: “Чи махан биеийн тав тухад ташуурч байна, чи зовох шийдвэр төгс биш байна. Бурхан чамд ийм чухал даалгавар өгсөн байхад чи шөнө дөл хүртэл ажиллаж, зовох ёстой; чи дор хаяж үүрийн хоёр цаг хүртэл сууж байгаад унтах ёстой. Ингэх нь л үүрэгтээ үнэнч байгаа хэрэг” гэж хэлдэг. Хэрвээ хүн үүрийн хоёр цаг хүртэл сууж байгаад унтвал өдөр нь үүргээ гүйцэтгэх эрч хүчтэй байх уу? (Үгүй.) Хүний биеийг зохицуулдаг байгалийн зүй тогтлын дагуу бол, хэрвээ хүн үүрийн хоёр цагт унтвал өглөөний долоо, найман цаг хүртэл босож чадахгүй. Боссоных нь дараа бие махбод нь туйлдаж, ухаан санаа нь тамирдаж, хөл нь хавагнаж, бие нь бүхэлдээ тавгүйрхэнэ. Тэд үдээс хойш дуг хийсэн ч бие нь сэргэхгүй, учир нь тэд Бурханы хүнд зориулан тогтоосон зүй тогтлын эсрэг явсан, тийм биз дээ? (Тийм.) Тэд өөрсдөө ингэж зовоод зогсохгүй, бусдыг ч бас яг өөрсөд шигээ зовохыг шаарддаг. Хэрвээ бусад хүн аливааг тэднийхээр хийхгүй бол тэд онолын үндэслэл гаргаж ирээд тэднийг ялладаг. Биеийн хэмжээ жижиг, ялган таних чадваргүй мунхаг хүмүүс ийнхүү хазаарлагддаг; тэд тэр жишгийг дагаж, өөрсдийгөө хүчлэн бага багаар сэрүүн байсаар, аажмаар хоёр цагаас хойш амрах хэмжээнд хүрдэг. Тэд бүр: “Зовох шийдвэр төгс байх нь үнэхээр амар биш. Бид тэвчиж сурах ёстой, цэвэр тууштай байдалд найдаж сурах ёстой, махан биеэсээ урваж сурах ёстой, мөн байгалийн зүй тогтлын эсрэг явж сурах ёстой. Хэрвээ бид үнэхээр тэвчихийн аргагүй нойрмоглож байвал махан биеэ унтуулахгүйн тулд өөрсдийгөө бараг л тарчлаах ёстой. Ингэх нь л Бурханы даалгаварт үнэнч байж, зовох шийдвэр төгс байгаа хэрэг бөгөөд ингэдэг хүмүүс л авралд хүрч чадна!” гэж боддог. Хар даа, тэдний энэ улайрал сүмийн лам, гэлэнмаа нарынхтай бараг л адилхан биш гэж үү? (Тийм.) Яг л даяанч лам нар шиг тэд зөвхөн зовлонг тэвчихээ л мэддэг; үнэнийг ойлгох, үнэнийг хэрэгжүүлэх, авралд хүрэх гэдэг зүйл тэдний зүрх сэтгэлд огт байдаггүй. Тэгвэл ийм хүмүүс авралд хүрч чадах уу? Тэд сүйрсэн биш гэж үү? (Тийм.) Яагаад ийм зүйл болдог вэ? Энэ бол эндүү ташаа бодол, үзлээр тархиа угаалгаж, эндүү ташаа бодол, үзэлд автаж, сүйдсэний үр дүн юм. Энэ бүхэн нь хүмүүс үнэнийг ойлгодоггүйгээс үүдэлтэй; энэ нь тэд эндүү ташаа бодол, үзэлд гүнээ хорлогдож, үнэн-зарчмын дагуу хэрэгжүүлж чаддаггүйгээс үүдэлтэй. Тэгэхээр, эцсийн дүндээ бусад хүн чамайг төөрөлдүүлж, завхруулж байна уу, эсвэл Сатан чамайг төөрөлдүүлж, завхруулж байна уу? Товчхондоо, хүний хүлээн авдаг эндүү ташаа бодол, үзэл нь Бурханаас биш, Сатанаас ирдэг; тэдгээр нь үнэн биш, сөрөг зүйлс юм. Гаднаа чи зарим нэг бодол, үзлийг бусад хүнээс хүлээн авсан мэт харагддаг. Гэвч үнэндээ эдгээр бодол, үзэл нь Бурханаас биш, харин Сатанаас ирдэг. Гаднаа бусад хүн чамд ярьж байгаа мэт харагддаг ч үнэндээ Сатан эдгээр үзэл бодлыг чамд суулгаж байгаа хэрэг юм. Сатаны хүнд суулгадаг үзэл бодлыг бас л хүн түгээдэг биш гэж үү? Хэрвээ чи үнэнийг ойлгодоггүй, үнэн-зарчмыг баримталж чаддаггүй бол эцэст нь төөрөлдөх болно. Нэгэнт төөрөлдвөл чи яг л даяанч лам нар шиг болж, өдөр бүр зөвхөн зовж, дүрэм журам дагахыг л мэддэг болж, тэгсэн хэрнээ өөрийгөө үнэнийг хэрэгжүүлж байна гэж бодсоор байх болно. Эцэст нь чи шийтгүүлж, юу ч олж авалгүйгээр үхэх болно. Иймэрхүү зовлонг тэвчих нь та нарт үнэ цэнтэй санагдаж байна уу? (Үгүй.) Ийм зовлон тэвчих нь эцсийн дүндээ хүмүүсийг хааш нь хөтөлдөг вэ? (Там руу.) Тэд тамд унаж, тэндээ Сатанд очиж айлтгадаг. Бурхан тэднийг хүссэн үү? (Үгүй.) Ийм хүмүүс маш их зовлон тэвчиж, өөрсдийгөө Бурханд үнэнч гэж бат итгэж байсан байтал эцэст нь яагаад Сатанд очиж айлтгах болов оо? Бурхан яагаад тэднийг хүсээгүй юм бэ? Энэ хөөрхийлөлтэй юу? (Үгүй, хөөрхийлөлтэй биш.) Бурханд итгэхдээ, хэрвээ хүмүүс зөвхөн дүрэм журам дагаж, зовоход л анхаарч, үнэнийг эрэлхийлдэггүй, зөвхөн ерөөл олж авахыг л эрэлхийлдэг, Бурханыг дуулгавартай дагаж чаддаггүй, сатанлаг зан чанараар амьдарсаар, Сатаных байсаар байдаг бол ийм хүмүүс хэчнээн их зовсон ч авралд хүрэх боломжгүй юм. Энэ бүхэн нь хүмүүсийн өөрсдийнх нь алхдаг замаар тодорхойлогддог.

Зарим хүн зовлонг тэвчих асар их шийдвэртэй хүнийг харах үедээ—тэр хүний тэвчиж буй зовлон утга учиртай эсэхээс үл хамааран—зовлонг тэвчиж чаддаг хүн болохыг онцгойлон хүсэмжилдэг. Ялангуяа, тэд биеэ сахилгажуулж, махан биеэсээ урваж, махан биеийнхээ хэт их хүслээс урваж чаддаг тийм хүн болохыг хүсэмжилдэг; тэд зовж чаддаг хүмүүсийг онцгойлон биширдэг. Тэдний хүсэмжилдэг төрлийн хүн нь ертөнцийн амьдралаас ангижирч, вакуум орчинд амьдардаг, хүнд байдаг амбиц, хүсэлгүй, хувийн хобби, сонирхол, тэр ч байтугай хувийн сонголтгүй—ийм зүйлсийн аль нь ч огт байхгүй, хүсэл шуналгүй хүн мэт санагддаг. Тэд зүрх сэтгэлдээ ийм төрлийн хүмүүсийг онцгойлон биширч: “Тэдэнд яагаад аминч сэдэл байдаггүй юм бэ? Тэд яагаад ямар ч хувийн дур сонирхол, хүсэлгүй хэр нь ингэж зовж чаддаг юм бэ? Би яагаад зовж чаддаггүй юм бэ? Би хэтэрхий гүн завхарчээ! Миний завхрал тэднийхээс илүү гүн гэж л би хэлж чадна” гэдэг. Ийм бодол, үзэлтэй болмогцоо тэд өөрсдийгөө зовоож эхэлдэг: Өлсөж, хоол идмээр байх үедээ өөрсдийгөө хорьж, иддэггүй; цангаж, ус уумаар байх үедээ өөрсдийгөө хянаж, уудаггүй; унтах цаг болоход зориуд унтдаггүй; юу хийхийг хүснэ, түүнийгээ зориуд хийдэггүй, харин юу хийхийг хүсэхгүй байна, түүнийгээ зориуд хийдэг—тэд яг эсрэгээр нь л хийдэг. Тэд хэвийн хүн чанарын хувьд юу хэрэгтэй, юу хийх ёстой, ямар үүрэг хариуцлагыг биелүүлэх ёстой, амьдралын ямар дүрэм, зарчмыг баримтлах ёстойг огт анхаардаггүй, харин ч зориуд эдгээр зүйлийн эсрэг явдаг. Зарим нь бүр дүрмийг зориуд зөрчиж, зориуд зовлонг эрж хайх хэмжээнд хүрдэг. Жишээлбэл, шөнө амрах цаг болоход тэд ядаргаагаа хүчлэн тэвчиж, унтдаггүй. Хэрвээ тэд чихэрлэг хоолонд дуртай бол зөвхөн халуун ногоотой юм уу гашуун хоол иддэг. Ажиллахдаа тэд дургүй ажлаа тусгайлан сонгодог. Тэд зүгээр л бэрхшээлийг даван туулахад өөрсдийгөө сургаж, зовж чаддаг болоход өөрсдийгөө сургаж, өөрсдөдөө хэрэгтэй, дуртай бүхнээсээ татгалзаж, урваж, харин дургүй, хэрэггүй бүхнээ хүлээн авдаг. Ингэж үйлдэх нь үнэнийг хэрэгжүүлж байгаа хэрэг бөгөөд Бурхан үүнийг гарцаагүй үнэхээр таашааж, хүлээн авна гэж тэд боддог; тэд хэчнээн их зовлонг тэвчиж, хэчнээн их тавгүйрхэж, өвдөлт мэдэрнэ, Бурхан төдий чинээ баярлаж, хүлээн авна гэж боддог. Надад хэл дээ, энэ ямар гээчийн бодол, үзэл вэ? Энэ туйлширсан хэрэг биш гэж үү? (Тийм.) Бүр зарим хүн зовж, биеэ сахилгажуулахын тулд хийх зүйл байгаа эсэхээс үл хамааран үргэлж компьютерын ард суудаг бөгөөд үр дүнд хүрэх эсэх, эсвэл бүтээмжтэй байх эсэхээс үл хамааран өдөр бүр арван хоёр цаг ажиллах ёстой гэсэн дүрмийг өөрсдөдөө тогтоодог. Тэд ухаан санаа нь бүдэг бадаг болсон үед ч амардаггүй, өвдсөн үедээ ч эмчид очдоггүй. Тэд үүнийг махан биеэсээ урваж байгаа хэрэг гэж үзээд, “Би энэ хөгшин махан биеэ дураар нь тавьж болохгүй; махан бие тав тухтай байх ёсгүй. Хэрвээ тав тухтай байвал муу зүйл хийх учраас би үүнийг зовоох ёстой. Махан бие нэгэнт зовмогцоо Бурханы төлөө ажиллах хэчнээн хэцүү болохыг мэднэ, нэгэнт зовмогцоо Бурханы өмнө тайван болж чадна” гэж боддог. Энэ ямар гээчийн логик вэ? Тэдний улайрлаас харахад, тэд бага зэрэг шийдвэртэй, үнэнийг хэрэгжүүлэхэд бэлэн мэт санагддаг ч тэдний арга барил, хандлага бага зэрэг гажууд, бага зэрэг туйлширсан биш гэж үү? (Тийм.) Тэд зовох нь үнэнийг хэрэгжүүлж буй хэрэг, зовох нь үүргээ үнэнчээр гүйцэтгэж буй хэрэг, мөн зовох нь үүргээ үр дүнтэй гүйцэтгэж буй хэрэг гэж итгэдэг. Тэд зовлонг хамгийн дээд үнэн-зарчим, хэрэгжүүлэлтийн хамгийн оновчтой хэлбэр бөгөөд энэ бол үнэнийг эрэлхийлж буй хэрэг гэж боддог. Аливааг ингэж ухамсарлах нь туйлын асуудалтай! Хүн зовж чадах эсэх, хэчнээн их зовдог нь эцсийн дүндээ ямар төгсгөлтэй байхыг шүүхэд ашигладаг Бурханы стандарт гэж тэд итгэдэг; тэд үүнийг үнэн гэж итгэдэг. Тэдний энэ үзэл бодол зөв үү? (Үгүй.) Тэгвэл тэд яагаад үүнийгээ баримталсаар байдаг вэ? (Учир нь тэд Сатаны эндүү ташаа бодол, үзэлд автсан байдаг.) Энэ бол асуудлын нэг тал; энэ нь бас хүмүүсийн ойлголт, тэдний үзэлтэй холбоотой байдаг. Тэд ердөө л хий хоосон зүйлээр өөрсдийгөө тэжээж, үзэл, төсөөлөл дундаа амьдарч, зовлонг сайн төгсгөл, хүрэх газраар сольж болно гэж боддог. Тэд энэ асуудлаар хэзээ ч үнэнийг эрэлхийлдэггүй—Бурхан зовлонг хэрхэн үздэг, Бурхан хүнээс ямар стандарт шаарддаг, эсвэл Бурхан хүнийг зовоохын ач холбогдол юу болохыг ойлгохоор тэд хэзээ ч эрж хайдаггүй. Тэд бас хэзээ ч эргэцүүлж, дотроо: “Миний туулж буй энэ төрлийн зовлон үнэн-зарчимд нийцдэг үү? Ийм зовлон нь Бурханы хүнд тавьдаг шаардлага мөн үү? Энэ нь хүн дээр хийдэг ажлаараа дамжуулан Бурханы хүрэхийг зорьдог үр дүнд хүрч чадах уу? Энэ зовлонг тэвчсэнээр хүн үнэнийг ойлгож, Бурханы санаа зорилгыг ойлгож чадах уу? Хэрвээ үгүй бол энэ зам буруу гэдгийг баталж байгаа бөгөөд би буцах ёстой” гэж боддоггүй. Ийм төрлийн хүмүүс зовдгийн учир нь тэдний бодол, үзэл асуудалтай байдаг. Тэдэнд зовлонгийн талаарх хүний олон үзэл, төсөөлөл байдаг. Энэ нь бас хүмүүсийн амбиц, эрэлхийлэлтэй холбоотой байдаг. Зарим хүн зовлонгоо сайн хүрэх газраар солихыг хүсдэг; зарим нь зовлонг ашиглан өөрсдийгөө гайхуулж, бусдаар өөрсдийгөө хүндлүүлэхийг хүсдэг; мөн зарим нь зовлонг ашиглан биеэ сахилгажуулж, үнэн-бодит байдлыг эзэмшсэн гэдгээ батлахыг хүсдэг бөгөөд үнэнийг хэрэгжүүлэх явдлыг зовох үйлдлээр орлуулахыг зорьдог. Зарим хүн ийм байдгийн учир нь тэдний санаа зорилго, амбиц асуудалтай байдаг, харин заримынх нь хувьд тэдний ойлголт асуудалтай байдаг. Асуудал нь хаана байгаагаас үл хамааран, хэрвээ чи үнэнийг ойлгож чадаагүй бол чиний тэвчдэг зовлон ямар ч үнэ цэнгүй. Нөгөө талаар, хэрвээ чиний тэвчдэг зовлон өөрөө өөртөө учруулсан зүйл бол энэ нь ердөө ямар ч ач холбогдолгүй. Энэ бол Бурханы чамд зориулан бүрдүүлсэн зовлон биш, мөн хэвийн хүний хувьд үнэнийг эрэлхийлэхийн тулд чиний тэвчих ёстой зовлон ч биш юм. Тиймээс чиний тэвчдэг зовлон ямар ч ач холбогдолгүй. Хүрэх газрынхаа төлөө, эсвэл байр суурийнхаа төлөө зовох нь зохисгүй юм. Ингэх нь хий дэмий бөгөөд ямар ч ач холбогдолгүй; Бурхан үүнийг сайшаадаггүй, Тэр үүнийг санадаггүй. Тэгвэл зовлон чинь утга учиртай байхын тулд чи юуны төлөө зовох ёстой вэ? Үнэнийг хэрэгжүүлэхийн төлөө зовох, зан чанараа өөрчлөхийн төлөө зовох, мөн авралд хүрэхийн төлөө зовох нь утга учиртай—энэ бол чиний тэвчих ёстой зовлон юм. Хэрвээ чи байр сууриа хамгаалж, хүний үзэл, төсөөллийг хангахын тулд зовдог бол чиний тэвчдэг зовлон ямар ч ач холбогдолгүй; энэ нь илүүц юм. “Илүүц” гэдэг нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь огт хэрэггүй гэсэн үг. Чи төөрөлдсөн бөгөөд чиний алхдаг зам буруу байна. Чи хэчнээн их зовж, хэчнээн их төлөөс төлсөн ч Бурхан үүнийг ердөө санадаггүй, Бурхан үүнийг сайшаадаггүй. Чиний зовлон үнэнийг хэрэгжүүлэхтэй, авралд хүрэхтэй, Бурханд дуулгавартай байхтай ямар ч хамаагүй учраас Бурхан үүнийг ердөө анхаардаггүй. Та нар ойлгож байна уу? (Тийм.) Энэ бол хамгийн үнэ цэнгүй, утга учиргүй төрлийн зовлон юм.

Мөн өөр нэг төрлийн зовлон байдаг нь хүнд завхарсан зан чанар байдгаас үүдэлтэй. Хүний амьдрал, эрэлхийлэл, алхдаг зам нь бүгд түүний завхарсан зан чанарт захирагддаг. Хүнд завхарсан зан чанар байдаг учраас түүнд гарцаагүй тэрслүү байдал, эсэргүүцэл байдаг; хүнд завхарсан зан чанар байдаг учраас тэр Сатаны эрхшээл дор амьдарсаар байдаг. Хэрвээ хүн завхарсан зан чанараа хаяж, авралд хүрэхийг хүсвэл Бурханы шүүлт, гэсгээлтийг хүлээн авах хэрэгтэй бөгөөд маш их засалт, сахилгажуулалт, түүнчлэн Бурханы бүрдүүлсэн янз бүрийн шалгалт, цэвэршүүлэлтийг туулах ёстой. Зарим хүн бүр зарим нэг агуу гай зовлонг туулах шаардлагатай болдог. Энэ бүхэн нь хүнд үнэнийг олж авч, сатанлаг зан чанараа хаяж, эцэст нь авралд хүрэх боломж олгохын тулд юм; энэ бол хэн ч байсан авралд хүрэхэд шаардлагатай үйл явц юм. Завхарсан зан чанараа хаяж, авралд хүрэхийн тулд завхарсан хүн бүр маш их зовлонг тэвчих ёстой. Нэг талаар, тэд үүргээ гүйцэтгэж байхдаа завхарсан зан чанар харуулах үедээ шүүлт, гэсгээлт хүлээн авч, засалт хүлээн авч, шалгалт, цэвэршүүлэлт хүлээн авах ёстой; энэ бол тэвчих ёстой зовлон юм. Нөгөө талаар, үүргээ сайн гүйцэтгэхийн тулд хүмүүс зарим нэг хувийн дутагдал, өөрсдийн нөхцөл байдлын хангалтгүй байдлыг даван туулах ёстой бөгөөд зарим нэг мэргэжлийн мэдлэг эзэмших хэрэгтэй болдог. Энэ нь бас хүмүүсээс зовж, төлөөс төлөхийг шаарддаг. Ялангуяа хүмүүс амьдрах нөхцөл тааруу, аюултай орчинд үүрэг гүйцэтгэх үедээ бас зарим нэг зовлонг тэвчих ёстой болдог. Түүнчлэн, хүмүүс үүргээ гүйцэтгэж байхдаа сатанлаг зан чанараар амьдрах үедээ өөрсдийн дур зоргоор үйлдэж, тэр ч байтугай саад болж, үймүүлдэг зүйлс хийдэг тул өдөр бүр өөрсдийгөө эргэцүүлж, Бурханы үгийн шүүлт, гэсгээлтийг хүлээн авах хэрэгтэй болдог. Тэд бас цээрлүүлэлт, сахилгажуулалт, цэвэршүүлэлт хүртэх зовлон, эсвэл илчлэгдэж, чөлөөлөгдөж, таягдан хаягдах зовлонг тэвчих шаардлагатай болдог. Энэ бүх зовлон бол хүмүүсийн тэвчих ёстой зүйл юм. Хэрвээ чи энэ зовлонг тэвчихгүй бол эцэст нь завхарсан зан чанараа хаяж, авралд хүрэх нь чамд маш хэцүү байх болно. Бурханы үгээр ил болгуулж, шүүгдэх, ах эгч нараар засуулах, эсвэл хүмүүсийг шалгаж, цэвэршүүлэхийн тулд Бурханы бүрдүүлдэг орчинтой тулгарахын аль нь ч бай, эдгээр нь бүгд хүмүүсийн тэвчих ёстой төрөл бүрийн зовлон юм. Эдгээр нь авралд хүрэхийн тулд завхарсан хүн бүрийн туулах ёстой үйл явц бөгөөд бүгд утга учиртай, үнэ цэнтэй юм. Ийм төрлийн зовлонг тэвчихийн зорилго нь чи эцэст нь авралд хүрч, Бурханаар авхуулахын тулд юм. Энэ нь ердөө ямар нэгэн гавьяа зүтгэл биш, учир нь чи энэ зовлонг бусад хүмүүсийн төлөө тэвчээгүй. Чи өөрийнхөө төлөө үүргээ гүйцэтгэж, өөрийнхөө төлөө үнэнийг хэрэгжүүлдэг, чи өөрийнхөө төлөө Бурханд өөрийгөө зарлагадаж, бүх төрлийн зовлонг тэвчдэг. Үүнээс гадна, завхарсан зан чанараа шийдвэрлэхийн тулд үнэнийг хэрэгжүүлж, амбиц, хүслээсээ урваж, янз бүрийн дур сонирхол, шаардлагаа орхих гэх мэт—энэ бүхэн чинь эцэст нь авралд хүрч, Бурханд дуулгавартай байж, Бурханыг шүтэн мөргөдөг хүн болохын тулд юм. Чи эцэст нь амьд үлдэж, шинэ хүн төрөлхтний нэг болохын тулд энэ зовлонг тэвчдэг; хэдийгээр энэ нь үнэ цэнтэй ч Бурханд оруулж буй хувь нэмэр биш юм. Би яагаад үүнийг хувь нэмэр биш гэж хэлж байна вэ? Яагаад гэвэл, чиний тэвчдэг зовлон ямар нэгэн гавьяа зүтгэл биш; чи үүнийг бүхэлдээ өөрийнхөө төлөө тэвчдэг. Энэ нь яг л идэж, уухтай адил: Чи зүгээр л амьд үлдэхийн тулд идэж, уудаг. Өдөр тутмын амьдралдаа чиний хийдэг үйлдэл бүр махан биеийнхээ амь, оршин тогтнолыг хадгалахын тулд байдаг. Энэ нь бусад хүмүүсийн төлөө биш, харин зөвхөн өөрийнхөө төлөө юм. Тиймээс, чи маш их зовлонг тэвчлээ ч, мөн зарим нэг хэцүү үйл явцыг тууллаа ч гэсэн, энэ нь чи ямар нэгэн гавьяа зүтгэл олж авсан гэсэн үг биш. Энэ нь дурдах ч үнэ цэнгүй—энэ бол чиний тэвчих ёстой зүйл юм. Чи: “Би хоол идэхдээ Бурханы төлөө иддэг, мөн би Бурханы төлөө амьдардаг!” гэж хэлж чадахгүй. Чи эдгээр зүйлийг Бурханы төлөө хийдэггүй; чи өөрийнхөө төлөө хийдэг. Үүнд гайхуулах үнэ цэнтэй юу ч байхгүй. Тиймээс, зарим хүн Бурханд итгэж, үүргээ гүйцэтгэхийн төлөө ажил мэргэжлээ орхиж, сургуулиа хаясан гэж үргэлж хэлдэг, эсвэл тэд хэчнээн их засалт тэвчсэн, нууцаар хэчнээн их нулимс унагасан, мөн нууцаар хэчнээн их зовсон талаараа ярьдаг. Үүргээ гүйцэтгэж, авралд хүрэхийн төлөө тэвчсэн асар их зовлонгоо нэг төрлийн гавьяа зүтгэл гэж бодон, тэд үргэлж эдгээр зүйлийг дурддаг. Энэ нь бүхэлдээ буруу юм. Завхарсан хүмүүс авралд хүрэхийн тулд зовох ёстой; чиний зовох нь зөв юм. Яагаад зөв гэж? Яагаад гэвэл, Сатан чамайг маш гүн завхруулсан, чамд завхарсан зан чанар байдаг, мөн чамд сатанлаг уг чанар байдаг. Хэрвээ чи авралд хүрч, үнэнийг хүлээн авч чаддаг болж, хэчнээн гүн завхарснаа ойлгохыг хүсвэл маш их шаналал тэвчих ёстой; ялангуяа, завхарсан зан чанараа хаяхад бүр ч их шаналал тэвчих шаардлагатай болдог. Энэ нь яг л эмэгтэй хүн хүүхэд төрүүлэхтэй адил: Тэрээр төрөхийн өвдөлтийг туулж, хүүхэд төрүүлэх зовлонг тэвчих ёстой. Чи хүссэн ч үүнээс зугтаж чадахгүй. Авралд хүрэхийн тулд чиний тэвчдэг зовлон бол чиний өөрийнхөө төлөө тэвчдэг зүйл юм; чи Бурханы төлөө өвдөлт тэвчиж байна гэж хэлж чадахгүй. Чи шүүлт, гэсгээлт, засалт, мөн шалгалт, цэвэршүүлэлтийг тэвчдэг нь бүгд чиний өөрийн авралын төлөө юм. Энэ бол чиний тэвчих ёстой зовлон бөгөөд зайлшгүй шаардлагатай үйл явц юм. Тиймээс, үүргээ гүйцэтгэхийн тулд чи хэчнээн их зовсон, авралд хүрэхийн тулд хэчнээн их зовсон, Бурханы гэрийн төлөө хэчнээн их ажил хийсэн, Бурханы төлөө хэчнээн их завгүй гүйсэн, эсвэл сайн мэдээ номлож хэчнээн олон хүнийг олж авснаа бүү гайхуул. Үүний аль нь ч гавьяа зүтгэлтэй болсон хэрэг биш, чи эдгээр зүйлээр яавч гавьяа нэхэх ёсгүй. Чи үнэнийг олж авсан эсэхээ ч мэддэггүй, мөн зан чанар чинь өөрчлөгдсөн эсэхийг ч мэддэггүй байж ийм зүйлсээр гавьяа нэхэхийг үргэлж оролддог. Энэ бол ямар ч эрүүл ухаангүйн илрэл юм. Хэрвээ чи гавьяа нэхсэн бол, Бурхан яг одоо чамайг зуу дахин илүү шагнаж, чамд материаллаг элбэг дэлбэг амьдрал, махан биеийн тав тухыг өгч, хүмүүний ертөнцийн алдар суу, эд баялгийг эдлүүлж чадна. Гэвч, хэрвээ чи зөвхөн эдгээр зүйлийг хариуд нь авахын тулд л Бурханд итгэдэг, мөн үнэнийг эрэлхийлдэггүй бол чи завхарсан зан чанараа хаяж чадахгүй, авралд хүрч чадахгүй. Чи энэ амьдралыг эдэлж болох ч, Бурхан ирэх ертөнцөд орохыг чинь зөвшөөрөхгүй. Гэвч, хэрвээ чи энэ амьдралыг эдлэхийн тулд Бурханд итгэдэггүй, харин авралд хүрч, шинэ хүн төрөлхтний нэг болохын тулд, мөн завхарсан зан чанараа хаяж, Бурханыг шүтэн мөргөдөг бүтээгдсэн зүйл болохын тулд итгэдэг бол, чиний тэвчдэг зовлон бол чиний тэвчих ёстой зүйл бөгөөд үүнээс цааш дурдах хэрэггүй юм. Үүнийг хэн нэгэнд дурдах нь ямар ч эрүүл ухаангүйн илрэл байх болно. Чиний зовлонгийн зорилго, үнэ цэн, ач холбогдол нь чи өөрөө авралд хүрэхийн тулд юм; үүнд гайхуулах үнэ цэнтэй юу ч байхгүй. Тийм биш гэж үү? (Тийм.) Зарим хүн Бурханд итгэж эхэлснээсээ хойш хэчнээн их завгүй гүйсэн, хэчнээн их зовсон, мөн хэчнээн их засалт, шүүлт, гэсгээлт туулсан талаараа үргэлж ярьдаг. Тэд зовлонгийнхоо “алдарт үүх түүх”-ийг үргэлж гайхуулж байдаг. Би чамд хэлье: Энэ бол ичгүүртэй, ой гутам, дотор муухайрмаар зүйл! Эдгээр нь бүгд чиний хийх ёстой, тэвчих ёстой зүйлс. Чи өөрийгөө зөвтгөх гэж оролдох ёсгүй. Чи хэний ч өмнө ямар ч гавьяа байгуулаагүй. Чи чуулганы ажил хийж, чуулганыг манлайлж, хүмүүст зарим нэг дэмжлэг, тусламж үзүүлдэг байсан ч, энэ нь ердөө чиний үүрэг хариуцлагын нэг хэсэг, чиний хийх ёстой зүйл юм. Яагаад тэр вэ? Нэг талаар, чи хүн гэдгийнхээ үүргийг гүйцэтгэж байна. Нөгөө талаар, чи хүмүүсийг дэмжиж, тусалж, хангадаг байсан ч, энэ нь ердөө үнэнийг ойлгосныхоо дараа хүн гэдгийнхээ үүрэг хариуцлагыг биелүүлж, бусдад үүнээс ашиг тус хүртэх боломж олгож байгаа хэрэг юм. Гэвч үнэн бол чинийх биш; энэ нь Бурханаас ирдэг. Чи ердөө үүнийг дамжуулж, хуваалцсан төдий юм. Үнэн бол чиний хувийн өмч биш; энэ бол Бурханы амь, энэ бол Бурханы хангалт юм. Тиймээс, чи хүмүүсийг дэмжиж, туслахын тулд чуулганы ажил хийх үед энэ нь ямар нэгэн гавьяа биш; чи үүрэг, хариуцлагаа биелүүлж байгаа хэрэг юм. Хэрвээ чи үүнийг сайн хийвэл, ердөө үүргээ биелүүлж, бага зэрэг мөс чанар, эрүүл ухаантай байгаа хэрэг юм. Үүнд гайхуулах үнэ цэнтэй юу ч байхгүй. Хэрвээ чи үүнийг сайн хийхгүй бол, чи өөрийгөө шинжилж, эргэцүүлэх ёстой. Чуулганы ажил хийж байхдаа чи хэчнээн олон хүнийг урьд нь манлайлж байсан, эсвэл хэчнээн олон хүнийг урьд нь дэмжиж, тусалж байснаас үл хамааран, Бурханы нүдээр бол, эдгээр нь ердөө Түүний санадаг сайн үйл юм. Гэвч хүмүүсийн хувьд бол, чи тэдний өмнө ямар ч гавьяа байгуулаагүй. Энэ ажлыг хийхдээ чи далдуур маш их төлөөс төлж, маш их зовлонг тэвчиж, нойроо их хассан байлаа ч, тэр ч байтугай та нарын зарим нь өвдөж, өвчний шаналлыг тэвчсэн байлаа ч, энэ нь чи ямар нэгэн гавьяа байгуулсан гэсэн үг биш юм. Энэ бүх зовлон бол завхарсан хүмүүс авралд хүрэхээсээ өмнө үнэнийг олж авахын тулд тэвчих ёстой зүйл бөгөөд үүнд гайхуулах үнэ цэн өчүүхэн төдий ч байхгүй. Тиймээс, чи үүнийхээ төлөө алдар суу шаардах ёсгүй, мөн гавьяа ч шаардах ёсгүй. Би та нартай олон жилийн турш үнэнийг нөхөрлөж, та нарыг хангасан, гэсэн ч та нарын өмнө ямар нэгэн гавьяа байгуулсан гэж Надад санагддаггүй. Гэтэл чи зовж, төлөөс төлснөөрөө ердөө бага зэрэг үнэнийг ойлгож, тэгээд түүнийгээ бусадтай хуваалцсан төдий—энэ нь чи ямар нэгэн гавьяа байгуулсан гэсэн үг үү? Чиний үйлдлүүд бусдад бага зэрэг тус болсон байлаа ч, энэ нь ердөө Бурханы үг болон үнэнээр хүрсэн үр дүн юм. Хэрвээ Бурхан эдгээр үг юм уу эдгээр үнэнийг илэрхийлээгүй бол чамд хүмүүст туслах юу байх байсан бэ? Чиний хүмүүст өгөх зүйл бол ердөө л завхрал, мөн хүний үзэл, төсөөлөл байх байсан; тэнд үнэн байх ямар ч боломжгүй. Үнэн зөвхөн Бурханаас л ирж чадна. Бурхан бол үнэний эх сурвалж, мөн Тэр бол хүн төрөлхтнийг амиар хангадаг эх сурвалж юм. Чи Бурханаас, эх сурвалжаас нэг дусал ус хүлээн авч, тэгээд түүнийгээ бусад хүмүүстэй хуваалцдаг. Энэ нь тэдний цангааг тайллаа ч, чи ердөө л өөрийнхөө үүрэг, хариуцлагыг биелүүлсэн хэрэг. Тэр хүмүүсийн хувьд, энэ нь яавч ямар нэгэн нигүүлсэл, ач ивээл, хишиг, эсвэл хангалт биш; сайндаа л энэ нь тусламж төдий юм. Чи бүтээгдсэн зүйлийн биелүүлэх ёстой хариуцлагыг биелүүлсэн төдий. Чи өөрийнхөө туршлагаар дамжуулан Бурханы үг, Бурханы санаа зорилгыг бусадтай хуваалцаж, дамжуулснаар тэдгээрээс тэжээл, хангалт авах боломжийг тэдэнд олгодог. Тиймээс, Миний нүдээр бол, завхарсан хүмүүс үнэнийг хүлээн авч, авралд хүрэх хугацаандаа тэвчдэг аливаа зовлон нь тэдний тэвчих ёстой зүйл юм. Хүнд завхарсан зан чанар байдаг учраас, мөн Сатанд сүйтгэгдэж, завхруулагдсан, Сатаны хөлд ноцтой дэвслүүлсэн, Сатаны янз бүрийн бодол, үзэл, мөн түүний тэрс үзэл, төөрөгдөлд угаалгаж, автсан учраас хүмүүс үнэнийг хүлээн авахад хэцүү байдаг. Хүн үнэнийг хүлээн авч, авралд хүрэх үйл явц нь хүнд өвчтэй өвчтөн эмчилгээ хийлгэхтэй адил юм: Тэд зовлонг тэвчих ёстой, тэгэхгүйгээр тэд эдгэрч чадахгүй. Авралд хүрэхийн тулд, завхарсан хүмүүс үнэнийг хүлээн авч, шүүлт, гэсгээлтийг, шалгалт, цэвэршүүлэлтийг хүлээн авах ёстой. Асар их зовлон тэвчсэнээр л тэд эцэст нь бүрэн төгс өөрчлөлтийг туулж, шинэ хүн төрөлхтний нэг болж чадна. Янз бүрийн зовлонгийн орчныг туулахгүйгээр, хүн үнэнийг тийм жам ёсоор, аяндаа хүлээн авах боломжгүй юм. Хүний завхарсан зан чанар гүн гүнзгий ул үндэстэй бөгөөд хэдийнээ түүний амь болсон байдаг. Тиймээс, хүн завхарсан зан чанараасаа урваж, хүний янз бүрийн амбиц, хүслээс урваж, хүний янз бүрийн эндүү ташаа бодол, үзлийг орхиж, үнэнийг хүлээн авахын тулд янз бүрийн зовлонгийн цэвэршүүлэлтийг хүлээн авч, асар их шаналал тэвчих ёстой. Энэ зовлонгийн хариуд хүний олж авдаг зүйл бол аврал болон завхарсан зан чанараа хаях явдал юм; түүний олж авдаг зүйл бол үнэнд дуулгавартай байж, чин сэтгэлээсээ Бурханыг шүтэн мөргөх явдал юм; түүний олж авдаг зүйл бол бүтээгдсэн зүйл болох түүнийг Бурхан хүлээн зөвшөөрөх явдал юм. Тиймээс, энэ зовлон нь хамгийн агуу үнэ цэнтэй. Завхарсан зан чанараа хаяхын тулд чи ямар ч төрлийн зовлонг тэвчсэн бай, нэг зүйлийг сана: Энэ бол чиний тэвчих ёстой зовлон бөгөөд чи үүнийг хаа сайгүй зарлах ёсгүй. Хэрвээ энэ зовлон нь чиний сайн дураараа тэвчдэг, мөн чиний тэвчих ёстой зүйл мөн бол, чи үүнд зөв хандаж, үүнийг Бурханаас хүлээн авах ёстой. Чи үүнийг өөрийн жинхэнэ талархал, гайхалтай туршлага болгон хувиргаж, энэ талаар бичих юм уу ярих замаар бусадтай хуваалцах ёстой болохоос биш, гайхуулж, өөртөө гавьяа зүтгэл олж авахын тулд зовсон туршлагаа ярих ёсгүй. Чи хэчнээн их зовсон ч, энэ нь чиний гавьяа зүтгэл биш, мөн энэ нь чи зиндаа дээгүүр гэсэн үг биш. Хүн эцэст нь авралд хүрэх шаардлага хангасан эсэхийг Бурхан хэчнээн их зовсноор нь хэмждэггүй. Зовлонг ингэж үзэх нь зөв үү? (Зөв.) Надад хэл дээ, хүнд байх ёстой, Миний ярьсан зовлонгийн талаарх эдгээр бодол, үзэл үнэнд нийцэж байна уу? (Тийм.) Зовлонг ингэж үзэх ёстой биш гэж үү? (Тийм.) Хэрвээ чи аливааг ингэж үзэж чадвал, чиний үйлдэлд ухаалаг байдал, хүн чанар байх болно, мөн чиний биеэ тоосон зан чанар нэлээд багасна. Эхлээд зөв бодол, үзлийг хүлээн ав, тэгээд эдгээр бодол, үзлийг өөрийнхөө завхралтай харьцуулан жишиж, түүнийгээ шийдвэрлэ. Аливааг хийхдээ, эдгээр бодол, үзлийн хэрэгжүүлэлтийн зарчмын дагуу хэрэгжүүл, тэгвэл чиний завхарсан зан чанар өөрийн мэдэлгүй шийдвэрлэгдэх болно. Ихэнх тохиолдолд, хүн зөв бодол, үзлийг хүлээн авснаар завхарсан зан чанарыг хаядаг бөгөөд эхлээд тэдний үзэл бодол өөрчлөгдөж, дараа нь тэдний үйлдэх арга барил, зан чанарын илчлэл нь аажмаар өөрчлөгддөг.

Зовох асуудлын тухайд, чи эхлээд зөв бодол, үзэлтэй байж, зовлон гэж чухам юу болохыг, яагаад зовдгийг, мөн чиний зовлонгийн зорилго, чиглэл зөв эсэхийг баттай мэдэх ёстой. Хэрвээ чи зовлонгийн талаар зөв бодол, үзэлтэй байдаг, завхарсан зан чанараа хаяж, үнэн-зарчмыг баримтлахын тулд зовлонг тэвчдэг, энэ зовлонг тэвчихдээ Бурханы замыг дагаж байгаа бол энэ зовлон нь бүтээгдсэн зүйлийн хувиар чиний биелүүлэх ёстой үүрэг хариуцлага юм. Энэ бол чамд байх ёстой хэрэгжүүлэлт, бас чиний үүрэг; энэ бол жинхэнэ бүтээгдсэн зүйлийн хувиар чиний хийх ёстой зүйл мөн. Энэ бол чиний зайлсхийж чадахгүй хариуцлага; өөрөөр хэлбэл, энэ зовлонг чи тэвчих ёстой. Яг л эцэг эхчүүд хүүхэд төрүүлсэн бол тэднийгээ өсгөх ёстой байдаг шиг; тэднийг насанд хүртэл нь өсгөх нь эцэг эхийн хариуцлага юм. Хүүхдээ өсгөх явцдаа тэд хэчнээн их зовлонг тэвчсэн ч энэ нь эцэг эхийн биелүүлэх ёстой хариуцлага бөгөөд үүнд гайхуулаад байх зүйл юу ч байхгүй. Ийм л байдлаар хүмүүс үеийн үед үр хүүхдээ өсгөж ирсэн. Хүүхэд өсгөхийн тулд хүн энэ шаналлыг тэвчих ёстой бөгөөд энэ нь өөрөө хариуцлага юм. Авралд хүрч, үнэнийг хэрэгжүүлж, үнэн-зарчмыг баримтлан гэрчлэлдээ бат зогсохын тулд хүмүүс бас маш их зовлонг тэвчих ёстой болдог. Гэвч нэг зүйл лавтай: Энэ зовлон нь яавч утгагүй золиос биш, утга учиргүй зовлон яавч биш; харин ч утга учиртай, үнэ цэнтэй юм. Хэрвээ чиний зовлонгийн зорилго Бурханыг гэрчлэх, үнэний оршин тогтнолыг хамгаалах, эерэг зүйлсийн оршин тогтнолыг хамгаалах, шударга үйлсийн оршин тогтнолыг хамгаалах, мөн үнэн-зарчмыг баримтлан, улмаар гэрчлэлдээ бат зогсох явдал байвал чиний тэвчдэг зовлон үнэ цэнтэй, утга учиртай юм. Чиний зовлонгийн зорилго зөв, эерэг байвал энэ зовлон бол чиний тэвчих ёстой зүйл мөн. Тэвчих ёстой зүйл гэдэг нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь хүн гэдгийн хувьд, Бурханы ноёрхол доорх бүтээгдсэн зүйлийн хувиар чиний үүрэх ёстой хариуцлага, биелүүлэх ёстой үүрэг гэсэн үг юм; нэг үгээр хэлбэл, чи “үүрэг хүлээсэн”. Үүрэг хүлээсэн гэдэг нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь юу ч шаардахгүйгээр, наймаалцахыг оролдохгүйгээр, гавьяа эрж хайхгүйгээр ямар нэг зүйл хийх гэсэн үг; энэ нь зүгээр л чиний хийх ёстой зүйл юм. Энэ нь яг л Бурхан Ноад бүхээг барихыг даалгасантай адилхан. Ноа бүхээг барихын тулд зуун хорин жилийн төлөөс төлсөн боловч тэр хэнээс гавьяа нэхсэн бэ? Тэр хэнээс ч гавьяа нэхээгүй. Тэр зуун хорин жилийн хугацаанд бүхээг барьж байхдаа хэчнээн их зовлонг тэвчсэн бэ? Тэр хэчнээн их зовсон ч Бурханы нүдээр бол, энэ даалгаврыг хүлээн авахдаа тэвчсэн ямар ч зовлон нь түүний тэвчих ёстой л зүйл байсан. Яагаад гэвэл тэр хүн байсан бөгөөд энэ хариуцлагыг үүрэхдээ энэ шаналлыг хүлээн авах ёстой байсан, мөн энэ шаналал, түүний хариуцлага хоёр нэгэн зэрэг гарч ирж, нэгэн зэрэг явагдсан. Хүн гэдгийн хувьд, чи Бурханы даалгаврыг хүлээн авсан л бол үүнд багтсан бүх төрлийн шаналлыг хүлээн авах ёстой; чи ингэх үүрэг хүлээсэн. Ноа зовлонгийнхоо хариуд эцэст нь юу олж авсан бэ? Тэрээр бүхээгт амьд үлдэж, дараагийн үеийн хүн төрөлхтний өвөг дээдэс болж чадсан; тэр зовлонгоороо амьд үлдэх боломжийг сольж авсан. Тийм учраас, бүхээг барихдаа хэчнээн их зовсон ч тэр үүнийгээ хүн төрөлхтөнд эсвэл Бурханд оруулсан хувь нэмэр гэж хэзээ ч бодоогүй. Тэр ухаалаг байсан; тэр хэзээ ч ийм зүйл хэлээгүй. Тэр үүнийг Бурханы аврал, Бурханы нигүүлсэл гэж мэдэрсэн. Өнөөгийн хүн төрөлхтөн ч бас ийм хандлагатай байх ёстой. Хэрвээ чи үүргээ сайн дураараа гүйцэтгэж, Бурханы авралыг сайн дураараа хүлээн авдаг бол, мөн ямар ч үүрэг гүйцэтгэсэн, эсвэл үүргээ гүйцэтгэхдээ хэчнээн их зовж, юу ч туулсан хамаагүй, чиний зорилго бол Бүтээгчийн чамд өгсөн даалгавар, үүргийг биелүүлэх, мөн авралд хүрэх явдал байвал чи ямар зовлонг тэвчих ёсгүй вэ? Чиний тэвчдэг ямар ч зовлон бол чиний биелүүлэх ёстой хариуцлага, үүрэг юм. Шулуухан хэлэхэд, үүнийг тэвчих нь чиний хариуцлага, үүрэг; үүнд гайхуулаад байх зүйлгүй. Хүмүүс үргэлж: “Би зовж, төлөөс төлсөн. Би өөрийгөө магтах ёстой; би Бурханд мэдүүлэх ёстой, мөн хүмүүст мэдүүлэх ёстой, ингэснээр хүмүүсийн зүрх сэтгэлд миний талаар сайхан сэтгэгдэл төрж, би хүмүүсийн дунд өндөр байр суурь, нэр хүндтэй болно” гэж боддог. Энэ бол илүүц бөгөөд шаардлагагүй зүйл юм. Зовлонгоор дамжуулан чи олж авах ёстой зүйлээ аль хэдийн олж авсан. Бурханы чамд хайрладаг үнэн, амь бол хамгийн үнэ цэнтэй зүйлс юм. Ямар ч нэр хүнд, байр суурь, эсвэл бусдын хүндлэл чиний олж авсан үнэнтэй харьцуулшгүй. Чи хамгийн үнэ цэнтэй зүйлийг аль хэдийн олж авсан байхад, бусдаар өөрийгөө хүндлүүлэхийн тулд зовлон болон төлсөн төлөөснийхөө талаар гайхуулах шаардлага байна уу? Ингэх шаардлага байхгүй. Чи үнэнийг олж авч, авралд хүрэхийн тулд зовж, төлөөс төлдөг учраас энэ зовлонг тэвчсэн талаараа гайхуулах ёсгүй. Мөс чанар, ухаалаг байдалтай хүмүүс энэ хэрэг явдалд зөв хандах болно. Түүгээр ч үл барам, хэрвээ чи зовлонгоор дамжуулан илүү олон үнэнийг ойлгож, Бурханы санаа зорилгыг илүү үнэн зөвөөр ойлгодог болбол эдгээр орчныг чамд зориулан бүрдүүлснийх нь төлөө Бурханд талархаж, тэвчсэн зовлондоо талархах болно. Чи: “Ашгүй, тийм зовох орчин нөхцөл байлаа. Ашгүй, Бурханы бүрдүүлсэн тийм өвчин эмгэг, урам хугаралт, бүтэлгүйтэл, чөлөөлөлт, засалт, мөн шүүлт, гэсгээлт байлаа. Ашгүй, эдгээр зүйл намайг дагалаа” гэж хэлнэ. Хэрвээ зовох ийм орчин нөхцөл чамайг дагаагүй бол чи өнөөдрийн олсон шиг зүйлсийг олж авах боломжгүй байх байсан. Чи зовлонг бусдын өмнө гавьяа нэхэж, тоочиход ашиглаж болох гавьяа зүтгэл мэт үзэхийн оронд Бурханд талархах ёстой. Хар даа, хүн ямар нэг төрлийн зүйлийн талаар үнэнд нийцсэн, үнэн зөв ойлголттой болох үед тийм зүйлсийн талаарх түүний үзэл бодол үнэн зөв болж, байр суурь нь зөв болж, ухаалаг байдал нь хэвийн болно. Хүний ухаалаг байдал хэвийн бус байдгийн уг үндэс нь олон зүйлийн талаарх түүний санал бодол, үзэл бодол, байр суурь, харах өнцөг нь эндүү ташаа бөгөөд Сатаны хүнд суулгасан бодол, үзэлд суурилдгийнх юм. Тийм учраас чи эндүү ташаа бодол, үзэл ашиглаж, эдгээр зүйлийг эндүү ташаа өнцгөөс хардаг. Зовох үедээ чи үргэлж гүнээ хэлмэгдсэн мэт, дарамтлуулсан мэт санагддаг; чи үргэлж өөрийгөө зөвтгөхийг хүсэж, үргэлж хэн нэгэнд гомдлоо тоочихыг хүсэж, мөн үргэлж бусдаар хүндлүүлэхийг хүсэж, тэдний хүндлэлээс сэтгэл ханамж олж авахыг хүсдэг. Гэсэн хэдий ч, одоо чи зовлонгийн үнэ цэн, ач холбогдлыг хүлээн зөвшөөрсөн тул Бурханаас ирдэг зовлонг зөвөөр хүлээн авч чадах бөгөөд үүнийг эсэргүүцэхээ болино. Та нарын биеийн хэмжээ бага зэрэг томорч, амь тань тодорхой хэмжээгээр өсөх үед, та нарын зарим нь яг л Петр шиг залбирч, Бурханы гэсгээлт, шүүлт өөрсдийг чинь хэзээ ч бүү орхиосой гэж гуйх болно. Та нарт одоо ийм биеийн хэмжээ байна уу? (Одоогоор алга, гэхдээ бид үүний төлөө чармайхад бэлэн байна.) Зүгээр л үнэнийг эрэлхийлж, үүний төлөө чармайсаар бай. Чи үнэнийг илүү их ойлгох тусам, дотроо аливааг үзэх арга барил чинь бага багаар өөрчлөгдөж, амь чинь аажмаар өсөх болно.

Зарим хүн үүргээ гүйцэтгэх явцдаа ховор, эсвэл эдгэрэхэд бэрх өвчин тусдаг. Эдгээр өвчнийг туулснаараа тэд эцэст нь ямар нэгэн зүйл олж авдаг. Өвчин нь хүндрэх, янзандаа байх, эсвэл эдгэрэхээс үл хамааран, товчхондоо, энэ зовлонг туулснаараа тэдний эцэст нь олж авдаг зүйл бол Бурханы санаа зорилгыг ойлгож, мөн өөрсдийн асуудлыг янз бүрийн талаас нь мэддэг болох явдал юм. Тэд Бурханд болон үнэнд урьд нь ханддаг байсан эндүү ташаа хандлага, арга барилаараа хандахаа больдог. Үүнийг олж авах нь өөр бусад төрлийн туршлагаар олж авч чадахгүй зүйл бөгөөд үүнийг зөвхөн зовлонгоор л дамжуулан олж авах боломжтой. Тэр үед чи энэ өвчинд талархаж: “Азаар би энэ өвчнийг тусжээ; эс бөгөөс миний хувьд ийм зүйлсийг олж авах боломжгүй байх байсан” гэж хэлнэ. Тиймээс, чи энэ туршлагаа бусадтай нөхөрлөж, хуваалцах үедээ тэвчсэн зовлонгоо онцлон ярихын оронд туршлагаасаа юу олж авсан, үүнээс юу хураасан, мөн үүнээс хүмүүс ямар үнэнийг ойлгох ёстой талаар нөхөрлөх болно. Чи бусдын өмнө хэчнээн их зовсон, тэр нь хэчнээн шаналгаатай байсан, мөн эцэст нь чи хэрхэн зовох шийдвэртэй болсон талаар өөрийгөө өргөмжилж, гэрчлэхгүй. Чи өөрийгөө гэрчилж, магтахын тулд үүнийг хийхгүй, харин өөрийн туршлагыг хуваалцаж, Бурханд гэрчлэл хийхийн тулд ингэх болно. Зовох асуудлыг ийм маягаар ухаарч ойлгох ёстой. Хамгийн гол зүйл бол зовох чиний зорилго юу болох, мөн чиний зовлонгийн үнэ цэн, ач холбогдол юу болох юм. Гэхдээ юу ч байсан хамаагүй, хүмүүс ямар ч зовлон тэвчсэн, хэчнээн их зовсон ч зовлон нь хэзээ ч тэдний хувьд нэг төрлийн гавьяа зүтгэл болж чадахгүй. Үүнээс гадна, завхарсан хүмүүс махан биед амьдардаг. Чи Бурханд итгэдэггүй байсан ч, хүмүүсийн дунд амьд үлдэхийн тулд зовдог биш гэж үү? (Тийм ээ, бид үүний төлөө ч бас зовох ёстой болдог.) Махан бие огт зовохгүй байх боломжтой юу? (Үгүй.) Хүн Бурханд итгэдэггүй байсан ч маш их зовлонг тэвчих л ёстой болдог. Алдар нэр, ашиг хонжоо, байр суурь, сурлагын амжилт, эд баялгийг эрэлхийлэх, түүнчлэн үр хүүхдээ өсгөх гэх мэт—энэ бүх зүйл зовлонг дагуулдаг. Хэн зовдоггүй юм бэ? Энэхүү хүний ертөнцөд амьдрахдаа хүмүүс зовлонг тэвчих ёстой; гагцхүү зарим зовлон ямар ч үнэ цэнгүй байдаг—хүмүүс амьд үлдэхийн төлөө, мөн алдар нэр, ашиг хонжооны төлөө яаран гүйдэг, нэг нэгэнтэйгээ өрсөлдөн, бие биеэ гадуурхахыг оролддог, нэг нэгнээ гүтгэдэг тэр төрлийн зовлон юм. Эцэст нь, тэд алдар нэр, ашиг хонжоо, байр сууриа арайхийн олж авах үедээ тэдгээрийгээ алдахаас үргэлж санаа зовдог бөгөөд байр сууриа алдахгүйн тулд илүү их зовлонг тэвчдэг. Тэд арай гэж байр сууриа хадгалж үлддэг боловч эцэстээ бие махбод, сэтгэл санааны хувьд туйлдаж, сэтгэл санааны хувьд шавхагддаг. Энэ ертөнцөд баян, ядуу хүмүүсийн аль аль нь зовдог. Баячуудад өөрсдийн гэсэн зовлон зүдүүр байдаг, ядууст ч бас өөрсдийнх нь байдаг. Товчхондоо, энэхүү хүний ертөнцөд амьдрах амар биш; хүн бүр зовдог. Бурханд итгэдэг хүмүүс амьдарч, амьд үлдэхийн тухайд харьцангуй бага зовдог, учир нь үнэнийг хүлээн авсныхаа дараа тэдний олон бодол, үзэл нь шүтлэггүй хүмүүсийнхээс өөр болж, олон зүйлийг орхиж чаддаг бөгөөд тийм утгагүй золиос гаргахаа, хий дэмий тэмцэхээ больдог—тиймээс тэд энэ тал дээр харьцангуй бага зовдог. Тэд зөвхөн хоол хүнс, хувцас хунартай байхдаа сэтгэл хангалуун байж чаддаг; тэд үлдсэн цаг хугацаагаа үнэнийг эрэлхийлэх, авралыг эрэлхийлэх, мөн бүтээгдсэн зүйлийн хувиар үүргээ гүйцэтгэхэд зориулдаг, тийм биз дээ? (Тийм.) Хүмүүс махан биеийн амьдралынхаа төлөө зарим нэг зовлонг тэвчих ёстой болдог: Тэд ядаргаа, өвчин эмгэгийн шаналал, ертөнц дэх янз бүрийн хорон муу чиг хандлагын уруу таталт, гадуурхагдах явдал, мөн хүмүүс хоорондын тэмцэл, сөргөлдөөнийг туулах ёстой болдог—тэд энэ бүх зовлонг тэвчих ёстой. Үүнээс гадна, зарим хүн ядуу зүдүү амьдардаг бөгөөд өвдөх үедээ эмчлүүлэх мөнгөгүй байдаг. Олон зүйл тэдний хүссэнээр болдоггүй, үргэлж арга мухарддаг боловч энэ бүх зовлонг тэвчдэг. Хүмүүс яаж ийгээд л зовдог, гэхдээ чи махан биеийн төлөө хэчнээн их зовлон тэвчсэн ч энэ нь чиний хүртэх ёстой зүйл юм; энэ бол чиний тэвчих ёстой зүйл. Хэрвээ чи амьдрахыг хүсэж байвал зовох л ёстой. Хэдийгээр Бурханд итгэдэг хүмүүсийн тэвчдэг зовлон хэлбэрийн хувьд шүтлэггүй хүмүүсийн тэвчдэг зовлонтой бага зэрэг төстэй боловч итгэгчдийн эцэст нь олж авдаг зүйл бол үнэн, түүнчлэн Бурханыг шүтэн мөргөж, дуулгавартай дагах явдал байдаг. Тэгэхээр энэ зовлон нь туйлын үнэ цэнтэй, утга учиртай юм. Чи зовлонг туулсан туршлагаа өөрийгөө гайхуулж, өргөмжлөх гавьяа болгон ашиглахын оронд чамд зориулан зовлонгоор дүүрэн эдгээр амьдрах орчныг бүрдүүлж, зовлон туулах бүрдээ сургамж авч, Бурханыг дуулгавартай дагаж, гэрчлэлдээ бат зогсож сурах боломжтой болгосных нь төлөө Бурханд талархах ёстой. Бусдын хүндлэлийг хүлээхийн тулд тэвчсэн зовлонгийнхоо талаар ярьж, үргэлж өөрийгөө өргөмжилж, гэрчилдэг ийм төрлийн хүмүүс ичгүүртэй байдаг. Эрүүл ухаангүй хүмүүс ичгүүртэй зүйлсээс өөр юу ч хийдэггүй. Эрүүл ухаантай хүмүүс эрүүл ухаангүй ямар нэг зүйл хийх үедээ ичиж зовдог; тэд үүнийгээ зогсоож, цааш үргэлжлүүлдэггүй, тийм биз дээ? (Тийм.)

Би зовох асуудлын талаар маш их нөхөрлөсөн. Миний ийнхүү нөхөрлөсөн нь та нарт тус болсон уу? (Тийм.) Энэ нь та нарт хэрхэн тус болсон бэ? (Бурханы нөхөрлөлийг сонссоныхоо дараа би, махан биеийн тэвчдэг тэр төрлийн зовлон бол хүний тэвчих ёстой зүйл, мөн шүүлт, гэсгээлт, засалт, гай зовлон, шалгалт гэх мэтийг туулах зовлон нь ч бас хүний тэвчих ёстой зүйл гэдгийг ойлгосон. Яагаад гэвэл хүнд сатанлаг завхарсан зан чанар байдаг бөгөөд хэрвээ хүн энэ зовлонг тэвчихгүй бол завхарсан зан чанараа хаяж чадахгүй. Үүнээс гадна, бүтээгдсэн зүйлийн хувиар үүргээ биелүүлэхийн тулд хүн ямар ч зовлон тэвчсэн бай, энэ нь түүний үүрэг, хариуцлага бөгөөд үүнийг үндэслэл болгон ашиглаж Бурханаас гавьяа нэхэх ёсгүй гэдгийг Бурхан сая дурдсан. Бурханы нөхөрлөлийн дараа, би одоо зовлонг ухаалгаар харж чадна гэж бодож байна.) Ингэж нөхөрлөсний дараа, үргэлж зовлонг эрэлхийлдэг зарим хүн чөлөөлөгдөнө. Зарим хүн үргэлж: “Би зовох ёстой, эс бөгөөс ах эгч нар намайг дорд үзэж, дараагийн удаа намайг удирдагч юм уу ажилчнаар сонгохгүй. Би дүр эсгэж чаддаг байж, бусдын өмнө зовж сурах ёстой” гэж боддог. Чи дүр эсгэх шаардлагагүй. Хэрвээ чамд тэгэх цаг байгаа бол үүнийгээ Бурханы үгийг илүү их уншиж, илүү их үнэнийг ойлгож, хариуцлага, үүргээ биелүүлж, үүргээ сайн гүйцэтгэхэд зарцуулж, эцэст нь үнэнийг олж авч, хураах нь дээр. Бусад хүн чамайг хүндэлдэг эсэхээс үл хамааран, хэрвээ чи өөрөө үнэнийг олж авч, завхарсан зан чанараа хаясан бол—мөн чи эцэст нь аврагдах боломжийг өөртөө олж авч, Бүтээгчид хүлээн зөвшөөрөгдсөн бол—энэ нь хамгийн үнэ цэнтэй зүйл; энэ бол ухаалаг хүний сонгох зүйл юм. Хэрвээ чи бусдаар өөрийгөө хүндлүүлэхийн тулд тэдний өмнө үргэлж дүр эсгэж, бусдын өмнө үргэлж гавьяа нэхэж, шагнал эрэлхийлж, хэчнээн их зовсон, хэчнээн их гомдол тэвчсэн, Бурханы төлөө өөрийгөө хэрхэн зарлагадсан, хэчнээн их төлөөс төлсөн, мөн хэчнээн ихийг өргөсөн талаараа гэрчилдэг бол энэ нь аливааг хийх мунхаг арга барил юм. Чи ийм их төлөөс төлж, маш ихийг өргөж, маш их зовсон юм чинь энэ зовлонг тэвчиж, энэ төлөөсийг төлсөн туршлагаа, мөн үүнээс юу олж авснаа хүн бүртэй хуваалц, ингэснээр хүн бүр ямар нэг ашиг тус хүртэж, хэрэгжүүлэх зам олж чадна. Чи олж авч, хураасан үр дүнгээ—Бурханы санаа зорилгын аль талыг нь чи ойлгосон, мөн үнэний аль тал нь чиний дотор үндэс сууриа тавьж, чиний амь болсныг тайлагнах ёстой. Чи эдгээр зүйлийг нөхөрлөж, хуваалцах ёстой. Ах эгч нар үнэний тодорхой талыг ойлгохгүй, эсвэл тодорхой хэрэг явдал дээр үнэн-зарчмын дагуу хэрхэн үйлдэхээ мэдэхгүй байх үед чи тусламж, удирдамжаар хангахын тулд хувийн туршлагаа нөхөрлөх ёстой. Чи маш их зовсон юм чинь нэлээд ихийг олж авсан байж таарна, тиймээс үүнийгээ хуваалц; олон хүн чамаас тусламж авахыг хүсэж байгаа. Чи зовлонгийнхоо үйл явц, эсвэл хэчнээн их зовсон талаараа ярих хэрэггүй. Зүгээр л зовсныхоо дараа үнэний аль талыг мэдэж авсан тухайгаа ярь. Хүмүүсийг Бурханы өмнө авчирч, Бурхантай үүссэн зөрчлийг нь шийдвэрлэж, Түүний талаарх эндүү ташаа бодол, үзлийг нь шийдвэрлэхийн тулд өөрийн мэдлэг болон олж авсан зүйлээ ашигла. Тэднийг Бурханы өмнө авчрах гэдэг нь тэднийг үнэн-бодит байдалд оруулна гэсэн үг юм. Үүнийг л чамаас шаарддаг; чи үүнд хүрч чадах эсэхээ хар. Хэрвээ чи чадвал хариуцлага, үүргээ биелүүлсэн хэрэг бөгөөд чиний зовлон үнэ цэнтэй, утга учиртай байна. Хэрвээ чи энэ шаардлагыг ч хангаж чадахгүй бол зүгээр л амаа хамхи; чиний тэвчсэн зовлон хэрэггүй. Хэрвээ чи хэчнээн их зовсон талаараа үргэлж ярьдаг бол чи гайхуулж, завхрал харуулж байна; чи Сатаныг гэрчилж, завхарсан зан чанараа гэрчилж, Сатаны бодол, үзлийг гэрчилж байна—чи хүмүүсийг төөрөлдүүлж, үймээн дэгдээж байна. Хэрвээ чи маш их зовж, асар их төлөөс төлсөн, Бурханы үгээр шүүгдэж, гэсгээгдэж, засуулж, сахилгажуулагдсан, мөн маш их шаналал, цэвэршүүлэлт туулсан гэж хэлдэг бол зовсон үеийн туршлагаасаа—чи хэрхэн дуулгавартай дагасан, Бурханы үгэнд хэрхэн зөв бодол, үзэл, хандлагаар хандаж чадсан, Бурханы үгийн шүүлт, гэсгээлтийг хэрхэн хүлээн авсан, мөн шаналал, цэвэршүүлэлтээс гарахын тулд үнэнийг хэрхэн эрж хайсан тухайгаа авч, тэдгээрийн талаар нөхөрлөж, хүн бүртэй хуваалцах ёстой. Олон хүн зөвт байдлаар өлсөж цангаж, эдгээр зүйлийг сонсохоор хүлээж байгаа. Ихэнх хүн хэрхэн зовох, хэрхэн төлөөс төлөх, зовж, төлөөс төлснийхөө дараа өөрсдийгөө хэрхэн гайхуулж, гэрчлэх гэх мэтийг заалгахгүйгээр мэддэг. Тэд бүгд гавьяагаа хэрхэн гайхуулж, сайрхахаа мэддэг. Тэдний ойлгодоггүй цорын ганц зүйл юу вэ? Тэд ямар үйлдэл нь үнэнийг хэрэгжүүлж, үнэн-зарчмын дагуу аливааг хийж байгаа хэрэг болох, ямар үйлдэл нь гажууд болохыг; ямар үйлдэл нь Бурханы санаа зорилгыг хангаж, ямар үйлдэл нь түүнийг зөрчиж байгааг; хүмүүсийн дотор ямар эндүү ташаа бодол, үзэл байдгийг; аливаа зүйлтэй тулгарч, завхрал харуулах үедээ өөрсдийгөө хэрхэн танин мэдэж, задлан шинжлэхийг; эсвэл ямар үйлдэл нь тэднийг эргэж буцсан гэсэн үг болох, ямар үйлдэл нь тэднийг өөрчлөгдөж, өссөн гэсэн үг болохыг ойлгодоггүй. Эдгээр нь ихэнх хүнд дутагддаг зүйлс юм. Хүний уг чанарын дагуу бол, хүмүүсийн доторх амь нь аяндаа харуулж, амьдран харуулдаг зүйл нь өөрийгөө өргөмжлөх, өөрийгөө гэрчлэх, мөн бусдаар өөрийгөө хүндлүүлэхийн тулд гайхуулах явдал; энэ бол хүмүүсийн хамгийн сайн хийдэг, хамгийн гаргууд зүйл юм. Хүмүүсийн хамгийн гаргууд хийдэг зүйлийг чи нөхөрлөж, хуваалцах шаардлагагүй; Бурханы үгийн талаарх өөрийн зарим туршлага, мэдлэг, ухаарлаа хуваалц. Эдгээр нь хүмүүст хэрэгтэй зүйлс юм. Хүмүүст хэрэгтэй зүйл, хүмүүсийн хэрэгжүүлэлт, туршлага, хүмүүс авралд хүрэхэд тустай, мөн Бурхантай үүссэн зөрчлийг нь шийдвэрлэхэд тусалдаг сэдвүүдээр нөхөрлө. Энэ бол үнэ цэнтэй юм. Чи өөрийгөө маш их зовсон, зовлондоо маш их эрч хүч, хамаг хөлс цусаа зарцуулсан, мөн чамд дуулгавартай байдал бий гэж хэлдэг, тэгвэл чи юу олж авсан бэ? Хүн бүрд сонсогдохоор чанга хэл. Үнэний талаарх өөрийн мэдлэг, ухаарлыг—хүмүүст хэрэгтэй зүйлийг—хүн бүртэй хуваалцах нь хамгийн таатай зүйл юм. Энэ бол хүмүүст хэрэгтэй зүйл. Ингэх нь жинхэнэ сайн үйл бөгөөд чиний хариуцлага, үүрэг юм. Хэрвээ чи гайхуулахын тулд ямар төрлийн зовлонг тэвчсэнээ гэрчилж, хүмүүсээр өөрийгөө хүндлүүлж, шүтүүлэхийн тулд зовлонгийн өөрт чинь олгосон гэж итгэдэг гавьяагаараа сайрхвал энэ нь Бурханы санаа зорилгоос хазайж байгаа хэрэг юм. Ингэх нь чиний хариуцлага эсвэл үүрэг биш; харин ч энэ нь мөс чанар, эрүүл ухаанаа алдсаны илрэл юм. Хэрвээ чи үнэхээр тэвчиж чадахгүй, гайхуулахыг хүсвэл хоосон бардам зангаа хангахын тулд цөөн хэдэн хүнтэй энэ талаар бага зэрэг ярьж болох ч хэзээ зогсохоо мэдэх ёстой. Үүнийг олон нийтийн газар огтоос ил тод зарлаж болохгүй; үүнийг сайрхаж буй хэрэг гэдэг бөгөөд өөрийгөө шившиг болгох гэдэг. Сайрхаж, өөрийгөө шившиг болгоно гэдэг нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь олон нийтийн газар хүмүүст харуулахаар нүцгэлэхтэй адил—тийм л ой гутам зүйл юм. Ямар төрлийн хүн ийм зүйл хийдэг вэ? Үүнийг сэтгэцийн өвчтэй хүмүүс, ичих мэдрэмжгүй, ухаалаг байдалгүй хүмүүс хийдэг. Хэрвээ чамд эрүүл ухаан байгаа бол чи яавч ийм төрлийн зүйл хийх ёсгүй. Зовлон бол чиний тэвчих ёстой зүйл, гэхдээ зовсныхоо дараа чи юу олж авсан бэ? Үүнийгээ бүү нуу; чи үүнийг Бурханыг дагаж, үнэнийг эрэлхийлдэг бүх ах эгч нартайгаа юу ч нууж хаалгүйгээр хуваалцах ёстой. Хэрвээ чи үүнийг хуваалцвал Бурхан чамайг ерөөж, илүү ихийг чамд хайрлах болно. Хэрвээ чи амийн туршлага, Бурханыг гэрчлэхтэй холбоотой сэдвээр ярихгүй, харин үргэлж хэрхэн зовж, төлөөс төлсөн, мөн чамд хэчнээн их гавьяа зүтгэл байгаа талаараа ярьж, бусдад үргэлж өөрийнхөө өнгөлөн далдалсан хувилбарыг харуулж, өөрийн дүр төрхийг өргөж, нэр хүндээ өсгөн, өөрийн алдар нэр, ашиг хонжоо, байр суурийн төлөө ярьж, үйлдэж, хаа сайгүй ичгүүргүйгээр гайхуулдаг бол Бурхан чамайг ерөөхгүйгээр үл барам, чамд анх байсан зүйлийг чинь хүртэл хураан авах болно. Учир нь чиний үйлдлийг Бурхан хүлээн авч, хүлээн зөвшөөрдөггүй, харин Тэр ялладаг. Тийм учраас Би та нарт, та нар энэ замыг яавч сонгох ёсгүй гэж хэлж байна. Чи хэчнээн их зовсон ч, энэ нь чиний тэвчих ёстой зүйл байсан эсэхээс үл хамааран, эсвэл чи сайн дураараа зовсон уу, эсвэл аргагүйн эрхэнд идэвхгүйгээр зовсон уу гэдгээс үл хамааран, чи зовлонгоо гайхуулах гавьяа зүтгэл мэт үзэх ёсгүй. Мөн хүмүүсээр өөрийгөө хүндлүүлэхийн тулд, эсвэл тэднийг зовох шийдвэр, зовох арга барил, эсвэл зовлонд хандах хандлагыг чинь дуурайдаг болгохын тулд хэчнээн их зовсон тухайгаа үнэн мэтээр хэзээ ч бүү нөхөрлө. Хэзээ ч ингэж болохгүй; энэ нь өөрийнхөө замаар явж байгаа хэрэг болно. Хүн хэчнээн их зовдгийг Бурхан хэзээ ч хардаггүй. Үнэний төлөө, шударга ёсыг баримталж, Бурханы ажлыг хамгаалахын төлөө, үүргээ сайн гүйцэтгэхийн төлөө, Бурханы зохицуулалт болон үнэнд дуулгавартай байхын төлөө, мөн үнэн-зарчмыг баримтлахын төлөө хэчнээн их зовлон туулж, хэчнээн их гомдол тэвчиж, хэчнээн их төлөөс төлж байгааг чинь л Тэр хардаг. Зовлон чинь хэчнээн их байгааг, эсвэл хэчнээн их зовж байгааг чинь биш, харин зовох зорилго, санаа зорилго, сэдэл чинь юу болохыг Тэр хардаг. Хэрвээ чиний зовох зорилго өөрийн бардамнал, хувийн ашиг сонирхлыг хамгаалах явдал бол чиний зовлон сохор зоосны ч үнэ цэнгүй. Хэрвээ чи Бурханы гэрийн ашиг сонирхлыг хамгаалахын тулд зовдог бол, зарим хүнийг гомдоох боловч Бурханы гэрийн ашиг сонирхлыг хамгаалж, чуулганы ажилд тустай ердөө ганцхан өгүүлбэр хэлсэн байсан ч тэр ганц өгүүлбэрийг Бурхан санах болно. Тэр энэ өгүүлбэрийг үнэ цэнтэй гэж үзэж, чамд илүү ихийг хайрлаж, чамайг хүчтэй болгох итгэл өгөх бөгөөд ингэснээр чи аливаа зүйлтэй тулгарах үедээ ёрын муу хүмүүсээс, эсвэл дайсагнасан хүчнээс айхгүй. Тэр чамд саруул ухаан өгч, үнэний талаар мэдлэг, ойлголт, гэрэл, гэгээрэлтэй болох боломжийг олгоно. Чиний харж байгаачлан, Бурханы ерөөл маш агуу билээ!

Бидний дөнгөж сая нөхөрлөсөн зүйл бол зовлонгийн талаарх зөв бодол, үзэл юм. Урьд нь хэрхэн үйлдэж, зовлонг хэрхэн үздэг байсан чинь хамаагүй, зовлонгийн талаарх үнэнийг ойлгох үедээ чи эргэж буцаж, зөв бодол, үзлийг хүлээн авч, санаа зорилго, зорилгоо зөв болгож, зөв бодол, үзлийг ашиглан үйлдлийнхээ зарчим, арга барил, чиглэлийг удирдах ёстой. Ингэснээр чи үнэнийг олж авч чадна. Хэрвээ хүний сэтгэлгээ зөв биш, үнэнийг огт хүлээн авдаггүй бол, хүмүүсээр өөрсдийгөө хүндлүүлэхийн тулд гайхуулж, сайрхах гэсэндээ зөвхөн ойлгодог бичиг үсэг, хоосон сургаалынхаа талаар л ярьж, аливааг хийхдээ дур зоргоороо авирлаж, Бурханд олон жил итгэсэн хэрнээ огт өөрчлөгддөггүй бол энэ хүн үнэнийг хайрладаггүй, үнэнийг хүлээн авдаггүй хүн юм. Үнэнийг хүлээн авдаг хүмүүс зөв бодол, үзлийг хүлээн авч, сонссоныхоо дараа зүрх сэтгэлдээ хадгалдаг. Аливаа зүйлтэй тулгарах үедээ тэд зан авираа зохицуулж, буруу санаа зорилго, эндүү ташаа бодол, үзлээ засахын тулд үнэнийг шалгуур болгон ашигладаг. Тэгээд тэд өөрсдийгөө хазаарлаж, зан авираа чиглүүлэхийн тулд зөв бодол, үзлийг зарчим, хэрэгжүүлэх зам болгон ашигладаг. Эцэст нь тэдний амьдран харуулж, илчилдэг зүйл нь завхарсан зан чанар байхаа больж, үнэн-зарчимд нийцэх бөгөөд энэ нь тэд жинхэнэ өөрчлөлтийг туулсан гэдгийг харуулдаг. Энэ сайн хэрэг биш гэж үү? (Тийм.) Хүмүүс үнэнийг яг ингэж л эрэлхийлэх ёстой. Чи үнэнийг ойлгомогц, Бурханы үг зүрх сэтгэлд чинь аяндаа ноёрхоно; өөрөөр хэлбэл, Бурханы үг чиний доторх амь болж, чи Бурханы үгийг амьдран харуулж чадна. Бурханы үг чиний дотор ноёрхож, завхарсан зан чанар чинь цаашид бүхнийг удирдахаа болих үед чи үнэнийг амиа болгосон байх бөгөөд чи бол Бурханы хайрладаг хүн юм. Бурханы хайрладаг хүмүүс аз жаргалтай байдаг уу? (Тийм.) Тэдний аз жаргал бүхэлдээ зүй ёсных байдаг; тэд зовдог хэдий ч энэ нь нэр төрийн хэрэг байдаг. Тэдний туулдаг зүйл нь зовлон боловч олж авдаг зүйл нь амттай байдаг. Хэдийгээр энэ аз жаргал одоохондоо чиний хувьд хүрэхийн аргагүй—эсвэл бүр маш хол байж болох ч—хэрвээ чи энэ чиглэлд хичээнгүйлэн эрэлхийлбэл, эрт орой хэзээ нэгэн цагт энэ баяр баясгаланг хурааж, энэ аз жаргалыг мэдрэх өдөр ирэх бөгөөд энэ баяр баясгалан, аз жаргал чиний хувьд тийм ч хол байхаа болино. Зүгээр л энэ зорилгын зүг чармайж, эрэлхийл. Эрт орой хэзээ нэгэн цагт үнэн чиний амь болж, чи завхарсан зан чанарт захирагдаж, хүлэгдэхээ болих өдөр ирэх бөгөөд тэр үед чи: “Энэ зовлонг тэвчих нь үнэ цэнтэй юм байна! Урьд нь намайг зовох үед энэ нь түгшүүртэй, шаналгаатай байсан бөгөөд би зовлонг хэцүү зүйл гэж боддог байв. Би бага зэрэг зовчхоод, гавьяа зүтгэлтэй болсон гэж боддог байлаа. Одоо би зовлон бол гавьяа зүтгэл огт биш, бас ямар ч үнэ цэнгүй гэж мэдэрч байна—надад завхарсан зан чанар байгаа учраас би зовох ёстой. Бага зэрэг зовох нь сайн хэрэг; махан бие зовох ёстой. Азаар энэ зовлон надтай хамт байжээ; ингэж байж л би үнэнийг олж авч, завхарсан зан чанарын хүлээс, хяналтаас салж, баяр баясгалан, аз жаргалтай амьдарч чадсан. Зовлонгийн дараа жаргал ирдэг” гэж бодох болно. Хар даа, үүнийг амталсан хүмүүс мэднэ; үүнийг олж авсан хүмүүс мэднэ. Тэр өдөр ирэх үед бүх зүйл шал өөр санагдах болно, тийм биз дээ? (Тийм.)

За, өнөөдрийн нөхөрлөлөө энд хүргээд өндөрлөе. Баяртай!

2024 оны 11 дүгээр сарын 16